ਜ਼ਬੂਰ 106

106 ¹ਹਲਲੂਯਾਹ! ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੋ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਹ ਭਲਾ ਹੈ; ਉਸ ਦਾ ਨੇਮ ਦਾ ਪ੍ਰੇਮ ਸਦਾ ਬਣਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

²ਕੌਣ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਬਲਵੰਤ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਾਂ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਉਸਤਤ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ? ³ਧੰਨ ਹਨ ਉਹ ਜੋ ਨਿਆਂ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਦਾ ਉਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਠੀਕ ਹੈ।

⁴ਮੈਨੂੰ ਚੇਤੇ ਰੱਖ, ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਉਸ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਜੋ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਪਰਜਾ ਉੱਤੇ ਕਰਦਾ ਹੈਂ; ਆਪਣੀ ਮੁਕਤੀ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆ, ⁵ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਚੁਣੇ ਹੋਇਆਂ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ਹਾਲੀ ਵੇਖਾਂ, ਤੇਰੀ ਕੌਮ ਦੀ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਕਰਾਂ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਵਿਰਾਸਤ ਨਾਲ ਬਾਗ਼ੋਬਾਗ਼ ਹੋਵਾਂ।

⁶ਅਸੀਂ ਪਾਪ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡਿਆਂ ਨੇ ਕੀਤਾ; ਅਸੀਂ ਕੁਕਰਮ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਟਤਾ ਕੀਤੀ ਹੈ। ⁷ਜਦੋਂ ਸਾਡੇ ਵੱਡੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਨਾ ਦਿੱਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨੇਮ ਦੇ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬਹੁਤਾਇਤ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਨਾ ਰੱਖਿਆ, ਸਗੋਂ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਬਗ਼ਾਵਤ ਕੀਤੀ, ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ। ^a a v7 ਇਬਰਾਨੀ: ਯਮ ਸੂਫ਼, “ਕਾਨਿਆਂ ਦਾ ਸਮੁੰਦਰ।” ⁸ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੇ ਨਾਮ ਦੇ ਨਮਿੱਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਤਾਂ ਜੋ ਆਪਣੀ ਬਲਵੰਤ ਸ਼ਕਤੀ ਪਰਗਟ ਕਰੇ। ⁹ਉਸ ਨੇ ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਹ ਸੁੱਕ ਗਿਆ; ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇਉਂ ਲੰਘਾਇਆ ਜਿਵੇਂ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚੋਂ। ¹⁰ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਬਚਾਇਆ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਸੀ, ਅਤੇ ਵੈਰੀ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ। ¹¹ਪਾਣੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਨਾ ਬਚਿਆ। ¹²ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕੀਤਾ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਉਸਤਤ ਗਾਈ।

¹³ਪਰ ਉਹ ਛੇਤੀ ਹੀ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮ ਭੁੱਲ ਗਏ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀ ਸਲਾਹ ਦੀ ਉਡੀਕ ਨਾ ਕੀਤੀ। ¹⁴ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਉਹ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਪੈ ਗਏ, ਅਤੇ ਬੀਆਬਾਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪਰਖਿਆ। ¹⁵ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਮੰਗਿਆ ਉਹ ਦਿੱਤਾ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਗਾਲਣ ਵਾਲਾ ਰੋਗ ਭੇਜਿਆ। ¹⁶ਡੇਰੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੂਸਾ ਨਾਲ ਈਰਖਾ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਹਾਰੂਨ ਨਾਲ, ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਪਵਿੱਤਰ ਜਨ ਸੀ। ¹⁷ਧਰਤੀ ਖੁੱਲ੍ਹੀ ਅਤੇ ਦਾਥਾਨ ਨੂੰ ਨਿਗਲ ਗਈ, ਅਤੇ ਅਬੀਰਾਮ ਦੀ ਟੋਲੀ ਨੂੰ ਢੱਕ ਲਿਆ। ¹⁸ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਅੱਗ ਭੜਕੀ; ਲਾਟ ਨੇ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜ ਸੁੱਟਿਆ।

¹⁹ਹੋਰੇਬ ਵਿਖੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇੱਕ ਵੱਛਾ ਬਣਾਇਆ ਅਤੇ ਢਾਲੀ ਹੋਈ ਧਾਤ ਦੀ ਮੂਰਤ ਅੱਗੇ ਮੱਥਾ ਟੇਕਿਆ। ²⁰ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਵਟਾ ਦਿੱਤਾ ਘਾਹ ਖਾਣ ਵਾਲੇ ਬਲਦ ਦੀ ਮੂਰਤ ਦੇ ਬਦਲੇ। ²¹ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ, ਆਪਣੇ ਮੁਕਤੀਦਾਤੇ ਨੂੰ, ਭੁੱਲ ਗਏ, ਜਿਸ ਨੇ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ ਸਨ, ²²ਹਾਮ ਦੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਅਚਰਜ ਕੰਮ, ਲਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਕੋਲ ਭੈ ਭਰੇ ਕੰਮ। ^b b v22 ਹਾਮ ਦਾ ਦੇਸ਼ ਮਿਸਰ ਲਈ ਇੱਕ ਪ੍ਰਾਚੀਨ ਕਾਵਿਕ ਨਾਮ ਹੈ। ²³ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਆਖਿਆ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ — ਜੇ ਉਸ ਦਾ ਚੁਣਿਆ ਹੋਇਆ ਮੂਸਾ, ਤੇੜ ਵਿੱਚ ਖੜ੍ਹਾ ਨਾ ਹੁੰਦਾ ਉਸ ਦੇ ਅੱਗੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਕ੍ਰੋਧ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਮੋੜੇ।

²⁴ਤਦ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਮਨਭਾਉਂਦੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਤੁੱਛ ਜਾਣਿਆ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਵਾਅਦੇ ਉੱਤੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ। ²⁵ਉਹ ਆਪਣੇ ਤੰਬੂਆਂ ਵਿੱਚ ਬੁੜਬੁੜਾਏ ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ ਨੂੰ ਨਾ ਸੁਣਿਆ। ²⁶ਸੋ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਚੁੱਕਿਆ ਅਤੇ ਸੌਂਹ ਖਾਧੀ ਕਿ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਵਿੱਚ ਡੇਗ ਦੇਵੇਗਾ, ²⁷ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚ ਡੇਗ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖਿੰਡਾ ਦੇਵੇਗਾ।

²⁸ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਓਰ ਦੇ ਬਆਲ ਨਾਲ ਜੋੜ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨਿਰਜੀਵ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਏ ਬਲੀਦਾਨ ਖਾਧੇ। ²⁹ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧ ਦਿਵਾਇਆ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਬਵਾ ਫੁੱਟ ਪਈ। ³⁰ਪਰ ਫ਼ੀਨਹਾਸ ਉੱਠ ਖੜ੍ਹਾ ਹੋਇਆ ਅਤੇ ਵਿਚਾਲੇ ਪਿਆ, ਅਤੇ ਬਵਾ ਰੁਕ ਗਈ। ³¹ਅਤੇ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਲਈ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਗਿਣਿਆ ਗਿਆ, ਸਾਰੀਆਂ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਤੱਕ ਸਦਾ ਲਈ। ³²ਮਰੀਬਾਹ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਕੋਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕ੍ਰੋਧਵਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਮੂਸਾ ਦਾ ਬੁਰਾ ਹੋਇਆ, ³³ਕਿਉਂ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੇ ਆਤਮੇ ਨੂੰ ਕੌੜਾ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਬਿਨਾਂ ਸੋਚੇ ਬੋਲਿਆ।

³⁴ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਨਾ ਕੀਤਾ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਹੁਕਮ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ³⁵ਸਗੋਂ ਉਹ ਕੌਮਾਂ ਨਾਲ ਰਲ ਗਏ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਹ ਸਿੱਖ ਲਏ। ³⁶ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਫੰਦਾ ਬਣ ਗਈਆਂ। ³⁷ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ ਅੱਗੇ ਬਲੀਦਾਨ ਕੀਤਾ। ³⁸ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਲਹੂ ਵਹਾਇਆ, ਆਪਣੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਅਤੇ ਧੀਆਂ ਦਾ ਲਹੂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਕਨਾਨ ਦੀਆਂ ਮੂਰਤਾਂ ਅੱਗੇ ਬਲੀਦਾਨ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਲਹੂ ਨਾਲ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਹੋ ਗਿਆ। ³⁹ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਅਸ਼ੁੱਧ ਹੋ ਗਏ ਅਤੇ ਆਪਣੀਆਂ ਕਰਤੂਤਾਂ ਨਾਲ ਵਿਭਚਾਰ ਕੀਤਾ।

⁴⁰ਸੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਕ੍ਰੋਧ ਆਪਣੀ ਪਰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਭੜਕਿਆ, ਅਤੇ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਤੋਂ ਘਿਣ ਕੀਤੀ। ⁴¹ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੌਮਾਂ ਦੇ ਹਵਾਲੇ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਅਤੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕੀਤਾ। ⁴²ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਦਬਾਇਆ ਅਤੇ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਆ ਗਏ। ⁴³ਉਸ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ, ਪਰ ਆਪਣੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਬਗ਼ਾਵਤ ਉੱਤੇ ਤੁਲੇ ਰਹੇ, ਅਤੇ ਉਹ ਆਪਣੀ ਬਦੀ ਵਿੱਚ ਨੀਵੇਂ ਡੁੱਬ ਗਏ। ⁴⁴ਫਿਰ ਵੀ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਬਿਪਤਾ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿੱਤਾ ਜਦੋਂ ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਸੁਣੀ। ⁴⁵ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਮਿੱਤ ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਨੇਮ ਚੇਤੇ ਕੀਤਾ, ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਅਟੱਲ ਪ੍ਰੇਮ ਦੀ ਬਹੁਤਾਇਤ ਅਨੁਸਾਰ ਪਸੀਜ ਗਿਆ। ⁴⁶ਉਸ ਨੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਬੰਦੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਤਰਸ ਪਾ ਦਿੱਤਾ।

⁴⁷ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਬਚਾ, ਅਤੇ ਕੌਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਾਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਨਾਮ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰੀਏ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਵਿੱਚ ਬਾਗ਼ੋਬਾਗ਼ ਹੋਈਏ।

⁴⁸ਇਸਰਾਏਲ ਦਾ ਪਿਤਾ ਧੰਨ ਹੋਵੇ, ਸਦਾ ਤੋਂ ਸਦਾ ਤੱਕ! ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਆਖਣ, “ਆਮੀਨ!” ਹਲਲੂਯਾਹ!