ਜ਼ਬੂਰ 139

139 ¹ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਰਖ ਲਿਆ ਹੈ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ। ²ਤੂੰ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਬੈਠਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਉੱਠਦਾ ਹਾਂ; ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰੋਂ ਹੀ ਸਮਝ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ³ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਰਾਹ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਅਰਾਮ ਨੂੰ ਖੋਜ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਮਾਰਗਾਂ ਤੋਂ ਵਾਕਫ਼ ਹੈਂ। ⁴ਮੇਰੀ ਜੀਭ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਬੋਲ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜਾਣ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ⁵ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ ਅਤੇ ਅੱਗਿਓਂ ਘੇਰ ਲਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ⁶ਇਹੋ ਜਿਹਾ ਗਿਆਨ ਮੇਰੇ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਚਰਜ ਹੈ; ਇਹ ਬਹੁਤ ਉੱਚਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਇਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਨਹੀਂ ਸਕਦਾ।

⁷ਤੇਰੇ ਆਤਮਾ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਜਾਵਾਂ? ਤੇਰੀ ਹਜ਼ੂਰੀ ਤੋਂ ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਭੱਜਾਂ? ⁸ਜੇ ਮੈਂ ਅਕਾਸ਼ਾਂ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ ਜਾਵਾਂ, ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਹੈਂ; ਜੇ ਮੈਂ ਕਬਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਬਿਸਤਰਾ ਵਿਛਾਵਾਂ, ਤੂੰ ਉੱਥੇ ਹੈਂ। ⁹ਜੇ ਮੈਂ ਪਹੁ ਫੁੱਟਣ ਦੇ ਖੰਭਾਂ ਉੱਤੇ ਉੱਡ ਜਾਵਾਂ ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰ ਦੇ ਦੂਰ ਦੇ ਕਿਨਾਰੇ ਜਾ ਵੱਸਾਂ, ¹⁰ਉੱਥੇ ਵੀ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਮੇਰੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰੇਗਾ, ਅਤੇ ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਮੈਨੂੰ ਘੁੱਟ ਕੇ ਥੰਮ੍ਹ ਲਵੇਗਾ। ¹¹ਜੇ ਮੈਂ ਆਖਾਂ, “ਜ਼ਰੂਰ ਹਨੇਰਾ ਮੈਨੂੰ ਢੱਕ ਲਵੇਗਾ, ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਦਾ ਚਾਨਣ ਰਾਤ ਬਣ ਜਾਵੇਗਾ,” ¹²ਤਾਂ ਵੀ ਹਨੇਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹਨੇਰਾ ਨਹੀਂ; ਰਾਤ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਹਨੇਰਾ ਤੇਰੇ ਲਈ ਚਾਨਣ ਵਾਂਗ ਹੈ।

¹³ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਅੰਦਰਲੇ ਅੰਗ ਰਚੇ; ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੇਰੀ ਮਾਂ ਦੀ ਕੁੱਖ ਵਿੱਚ ਬੁਣਿਆ। ^a a v13 ਹਰੇਕ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਕੁੱਖ ਤੋਂ ਹੀ ਖ਼ਾਸ ਤੌਰ ’ਤੇ ਰਚਦਾ ਅਤੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈ — ਕੋਈ ਜੀਵਨ ਸੰਯੋਗ ਨਾਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ¹⁴ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਉਸਤਤ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਮੈਂ ਭੈ-ਭਰੀ ਅਤੇ ਅਚਰਜ ਰੀਤੀ ਨਾਲ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹਾਂ; ਤੇਰੇ ਕੰਮ ਅਚਰਜ ਹਨ, ਅਤੇ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਇਹ ਭਲੀ-ਭਾਂਤ ਜਾਣਦੀ ਹੈ। ¹⁵ਮੇਰਾ ਢਾਂਚਾ ਤੇਰੇ ਤੋਂ ਲੁਕਿਆ ਨਾ ਰਿਹਾ ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਗੁਪਤ ਵਿੱਚ ਬਣਾਇਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਡੂੰਘਾਈਆਂ ਵਿੱਚ ਬਾਰੀਕੀ ਨਾਲ ਬੁਣਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ। ¹⁶ਤੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਨੇ ਮੇਰੀ ਅਣਘੜੀ ਦੇਹ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ; ਮੇਰੇ ਸਾਰੇ ਦਿਨ ਤੇਰੀ ਪੋਥੀ ਵਿੱਚ ਲਿਖੇ ਗਏ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਠਹਿਰਾਏ ਗਏ, ਇਸ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਵੀ ਹੋਂਦ ਵਿੱਚ ਆਵੇ। ¹⁷ਤੇਰੇ ਵਿਚਾਰ ਮੇਰੇ ਲਈ ਕਿੰਨੇ ਅਨਮੋਲ ਹਨ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ! ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਹੈ! ¹⁸ਜੇ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਗਿਣ ਸਕਦਾ, ਤਾਂ ਉਹ ਰੇਤ ਦੇ ਕਣਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਹੁੰਦੇ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਜਾਗਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਵੀ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਹਾਂ।

¹⁹ਕਾਸ਼ ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਸੁੱਟੇਂ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ! ਹੇ ਲਹੂ ਦੇ ਪਿਆਸੇ ਲੋਕੋ, ਮੇਰੇ ਕੋਲੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ! ²⁰ਉਹ ਬੁਰੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ ਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਬੋਲਦੇ ਹਨ; ਤੇਰੇ ਵੈਰੀ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਵਿਅਰਥ ਲੈਂਦੇ ਹਨ। ²¹ਕੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ? ਕੀ ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਘਿਣ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਜੋ ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠਦੇ ਹਨ? ²²ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਪੂਰੇ ਵੈਰ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੈਰੀ ਗਿਣਦਾ ਹਾਂ।

²³ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਨੂੰ ਪਰਖ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਜਾਣ; ਮੈਨੂੰ ਜਾਂਚ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਚਿੰਤਾ-ਭਰੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜਾਣ। ²⁴ਅਤੇ ਵੇਖ ਕਿ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਭੈੜਾ ਰਾਹ ਤਾਂ ਨਹੀਂ, ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਸਦੀਪਕ ਰਾਹ ਵਿੱਚ ਲੈ ਚੱਲ।