ਸੰਗੀਤ ਨਿਰਦੇਸ਼ਕ ਲਈ। ਦਾਊਦ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ।
ਇੱਥੇ ਹਥਿਆਰ ਬੋਲੀ ਹੈ — ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖੀਆਂ ਜੀਭਾਂ, ਘਾਤ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਸੇ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਉੱਤੇ ਚਲਾਏ ਕੌੜੇ ਬੋਲ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਜੋ ਪੱਕਾ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਕੋਈ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਿਉਂਤ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਸਕਦਾ। ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਇੱਕੋ ਤੀਰ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਹੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਡੇਗ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ।
64 1ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਵਿਰਲਾਪ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਅਵਾਜ਼ ਸੁਣ; ਵੈਰੀ ਦੇ ਭੈ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਜਾਨ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। 2ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੀਆਂ ਗੁਪਤ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਤੋਂ ਮੈਨੂੰ ਲੁਕਾ ਲੈ, ਬੁਰਿਆਈ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਰੌਲੇ-ਰੱਪੇ ਵਾਲੇ ਹਜੂਮ ਤੋਂ। 3ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਜੀਭਾਂ ਨੂੰ ਤਲਵਾਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤਿੱਖਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਕੌੜੇ ਬਚਨਾਂ ਨੂੰ ਤੀਰਾਂ ਵਾਂਗ ਤਾਣਦੇ ਹਨ, 4ਤਾਂ ਜੋ ਘਾਤ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਨ; ਉਹ ਅਚਾਨਕ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਭੈ ਦੇ ਉਸ ਉੱਤੇ ਵਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। 5ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੁਰੇ ਮਨਸੂਬੇ ਨੂੰ ਪੱਕਾ ਫੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ; ਉਹ ਫੰਦੇ ਲੁਕਾਉਣ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੌਣ ਵੇਖੇਗਾ?”
6ਉਹ ਬੇਇਨਸਾਫ਼ੀ ਦੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਰਚਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਖਦੇ ਹਨ, “ਅਸਾਂ ਇੱਕ ਸੋਚੀ-ਸਮਝੀ ਯੋਜਨਾ ਨੂੰ ਸੰਪੂਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈ।” ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਵਿਚਾਰ ਅਤੇ ਦਿਲ ਡੂੰਘੇ ਹਨ। 7ਪਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਉੱਤੇ ਤੀਰ ਚਲਾਵੇਗਾ; ਅਚਾਨਕ ਹੀ ਉਹ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਜਾਣਗੇ। 8ਉਹ ਠੋਕਰ ਖਾ ਕੇ ਡੇਗ ਦਿੱਤੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਜੀਭਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ; ਸਾਰੇ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦੇ ਹਨ ਸਿਰ ਹਿਲਾਉਣਗੇ।
9ਤਦ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਭੈ ਖਾਣਗੇ; ਉਹ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਕੰਮ ਦਾ ਪਰਚਾਰ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਉਸ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਸ ਉੱਤੇ ਧਿਆਨ ਕਰਨਗੇ। 10ਧਰਮੀ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਨਾਉਣ ਅਤੇ ਸ਼ਰਨ ਉਸ ਵਿੱਚ ਲੈਣ; ਸਾਰੇ ਸਿੱਧੇ ਦਿਲ ਵਾਲੇ ਖ਼ੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਜੈਕਾਰਾ ਕਰਨ!