ਆਸਾਫ਼ ਦਾ ਇੱਕ ਬੁੱਧ ਦਾ ਭਜਨ।
ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਸਾੜਿਆ ਤੇ ਕੁਹਾੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭੰਨਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕੋਈ ਨਬੀ ਬਾਕੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਇਹ ਕਿੰਨਾ ਚਿਰ ਚੱਲੇਗਾ। ਆਸਾਫ਼ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਕੰਮ ਚੇਤੇ ਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ — ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਪਾੜਨਾ, ਲਿਵਯਾਥਾਨ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣਾ, ਗਰਮੀ ਤੇ ਸਰਦੀ ਠਹਿਰਾਉਣਾ — ਅਤੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਨੇਮ ਵੱਲ ਵੇਖੇ।
74 1ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਸਾਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਕਿਉਂ ਤਿਆਗ ਦਿੱਤਾ ਹੈ? ਤੇਰਾ ਕ੍ਰੋਧ ਕਿਉਂ ਧੁਖ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇਰੀ ਜੂਹ ਦੀਆਂ ਭੇਡਾਂ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ?
2ਆਪਣੀ ਮੰਡਲੀ ਨੂੰ ਯਾਦ ਕਰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਮੁੱਲ ਲਿਆ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਵਿਰਾਸਤ ਦਾ ਗੋਤ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਛੁਡਾਇਆ ਸੀ — ਸੀਯੋਨ ਪਰਬਤ, ਜਿੱਥੇ ਤੂੰ ਵੱਸਿਆ ਹੈਂ। 3ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਦੀਵੀ ਖੰਡਰਾਂ ਵੱਲ ਆਪਣੇ ਕਦਮ ਮੋੜ, ਓਸ ਸਾਰੀ ਤਬਾਹੀ ਵੱਲ ਜੋ ਵੈਰੀ ਨੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਉੱਤੇ ਲਿਆਂਦੀ ਹੈ।
4ਤੇਰੇ ਵਿਰੋਧੀ ਤੇਰੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਥਾਨ ਵਿੱਚ ਗੱਜੇ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਝੰਡੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਵਜੋਂ ਖੜ੍ਹੇ ਕੀਤੇ। 5ਉਹ ਓਹਨਾਂ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਸਨ ਜੋ ਰੁੱਖਾਂ ਦੇ ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਕੁਹਾੜੇ ਉੱਚੇ ਚੁੱਕ ਕੇ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। 6ਅਤੇ ਹੁਣ ਉਹ ਉਸ ਦੀ ਸਾਰੀ ਉੱਕਰੀ ਹੋਈ ਕਾਰੀਗਰੀ ਨੂੰ ਕੁਹਾੜੀ ਅਤੇ ਹਥੌੜੇ ਨਾਲ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ। 7ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਪਵਿੱਤਰ ਅਸਥਾਨ ਨੂੰ ਅੱਗ ਲਾ ਦਿੱਤੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੇ ਵਾਸ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਭ੍ਰਿਸ਼ਟ ਕਰ ਕੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਬਰਾਬਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। 8ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ, “ਅਸੀਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਥਾਨ ਇਕੱਠੇ ਹੀ ਮਿਟਾ ਦਿਆਂਗੇ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਦੇਸ ਵਿੱਚ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੇ ਹਰ ਮਿਲਾਪ ਦੇ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ।
9ਸਾਨੂੰ ਦਿੱਸਦੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਕੋਈ ਨਿਸ਼ਾਨ ਨਹੀਂ; ਹੁਣ ਕੋਈ ਨਬੀ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ, ਅਤੇ ਸਾਡੇ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਕਿ ਕਦੋਂ ਤੱਕ। 10ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਕਦੋਂ ਤੱਕ ਵੈਰੀ ਮਖੌਲ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ? ਕੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਸਦਾ ਲਈ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦਾ ਰਹੇਗਾ? 11ਤੂੰ ਆਪਣਾ ਹੱਥ ਕਿਉਂ ਰੋਕ ਰੱਖਿਆ ਹੈ, ਆਪਣਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ? ਇਸ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਸਤਰ ਦੀ ਬੁੱਕਲ ਵਿੱਚੋਂ ਕੱਢ ਅਤੇ ਅੰਤ ਕਰ ਦੇ!
12ਫਿਰ ਵੀ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਪੁਰਾਣੇ ਯੁਗਾਂ ਤੋਂ ਮੇਰਾ ਰਾਜਾ ਹੈ, ਜੋ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਮੁਕਤੀ ਦਾ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਹੈ।
13ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਨੂੰ ਵੱਖ ਕੀਤਾ; ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਉੱਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਦੈਂਤਾਂ ਦੇ ਸਿਰ ਭੰਨ ਸੁੱਟੇ। 14ਤੂੰ ਲਿਵਯਾਥਾਨ ਦੇ ਸਿਰ ਚਕਨਾਚੂਰ ਕੀਤੇ; ਤੂੰ ਉਸ ਨੂੰ ਉਜਾੜ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਲਈ ਭੋਜਨ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। 15ਤੂੰ ਚਸ਼ਮੇ ਅਤੇ ਨਦੀਆਂ ਫੋੜ ਕੇ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀਆਂ; ਤੂੰ ਸਦਾ ਵਗਦੇ ਦਰਿਆ ਸੁਕਾ ਦਿੱਤੇ। 16ਦਿਨ ਤੇਰਾ ਹੈ, ਰਾਤ ਵੀ ਤੇਰੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਚੰਦ ਨੂੰ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ। 17ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਹੱਦਾਂ ਠਹਿਰਾਈਆਂ; ਤੂੰ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਸਿਆਲ ਬਣਾਏ।
18ਇਹ ਯਾਦ ਕਰ — ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਵੈਰੀ ਮਖੌਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੂਰਖ ਲੋਕ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਨਿੰਦਿਆ ਕਰਦੇ ਹਨ। 19ਆਪਣੀ ਘੁੱਗੀ ਦੀ ਜਾਨ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾ ਦੇ; ਆਪਣੇ ਦੁਖਿਆਰਿਆਂ ਦੀ ਜਾਨ ਨੂੰ ਸਦਾ ਲਈ ਨਾ ਭੁੱਲ। a a v19 “ਤੇਰੀ ਘੁੱਗੀ” ਪਰਮੇਸ਼ੁਰ ਦੇ ਲੋਕਾਂ, ਇਸਰਾਏਲ, ਲਈ ਇੱਕ ਕੋਮਲ ਕਾਵਿ-ਰੂਪਕ ਹੈ।
20ਨੇਮ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਕਰ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਦੇਸ ਦੇ ਹਨੇਰੇ ਸਥਾਨ ਹਿੰਸਾ ਦੇ ਟਿਕਾਣਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਹਨ। 21ਸਤਾਏ ਹੋਏ ਸ਼ਰਮਿੰਦਾ ਹੋ ਕੇ ਨਾ ਮੁੜਨ; ਗਰੀਬ ਅਤੇ ਲੋੜਵੰਦ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਉਸਤਤ ਕਰਨ।
22ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਉੱਠ, ਆਪਣੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕਰ; ਯਾਦ ਕਰ ਕਿ ਮੂਰਖ ਸਾਰਾ ਦਿਨ ਤੇਰਾ ਮਖੌਲ ਕਿਵੇਂ ਕਰਦਾ ਹੈ। 23ਆਪਣੇ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਰੌਲਾ ਨਾ ਭੁੱਲ, ਤੇਰੇ ਵਿਰੁੱਧ ਉੱਠਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ, ਜੋ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧਦਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।