ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮੇਰਾ ਸਾਰਾ ਦਿਲ
ਰਾਗਦਾਰ ਲਈ: ਮੂਥ-ਲੱਬੇਨ ਦੀ ਧੁਨ ਉੱਤੇ। ਦਾਊਦ ਦਾ ਇੱਕ ਭਜਨ।
ਇੱਕ ਖ਼ਾਸ ਛੁਟਕਾਰੇ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ: ਵੈਰੀ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰ ਪੁੱਟੇ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਹੀ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਧਰਮੀ ਨਿਆਈਂ ਵਾਂਗ ਬੈਠਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲਿਆਂ ਲਈ ਗੜ੍ਹ ਹੈ। ਦਾਊਦ ਉਸ ਨੂੰ ਫਿਰ ਉੱਠਣ ਲਈ ਆਖਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਜੋ ਕੌਮਾਂ ਯਾਦ ਰੱਖਣ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਮਨੁੱਖ ਹਨ।
9 1ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਸਾਰੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਤੇਰਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕਰਾਂਗਾ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਸਾਰੇ ਅਚਰਜ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂਗਾ।
2ਮੈਂ ਖ਼ੁਸ਼ ਹੋਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਅਨੰਦ ਮਨਾਵਾਂਗਾ ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ; ਹੇ ਅੱਤ ਮਹਾਨ, ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਦੀ ਉਸਤਤ ਗਾਵਾਂਗਾ।
3ਜਦੋਂ ਮੇਰੇ ਵੈਰੀ ਪਿੱਛੇ ਮੁੜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਓਹ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਠੋਕਰ ਖਾ ਕੇ ਨਾਸ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। 4ਕਿਉਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਹੱਕ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਮੁਕੱਦਮੇ ਦੀ ਪੈਰਵੀ ਕੀਤੀ ਹੈ; ਤੂੰ ਇੱਕ ਧਰਮੀ ਨਿਆਈ ਬਣ ਕੇ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਬੈਠਾ ਹੈਂ। 5ਤੂੰ ਕੌਮਾਂ ਨੂੰ ਝਿੜਕਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦਾ ਨਾਸ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਸਦਾ ਸਦਾ ਲਈ ਮਿਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। 6ਵੈਰੀ ਸਦੀਪਕ ਖੰਡਰਾਂ ਵਿੱਚ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ; ਤੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਨੂੰ ਜੜ੍ਹੋਂ ਪੁੱਟ ਸੁੱਟਿਆ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਯਾਦ ਤੱਕ ਮਿਟ ਗਈ ਹੈ।
7ਪਰ ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਸਦਾ ਲਈ ਸਿੰਘਾਸਣ ਉੱਤੇ ਬਿਰਾਜਮਾਨ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਿੰਘਾਸਣ ਨਿਆਂ ਲਈ ਸਥਾਪਿਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। 8ਅਤੇ ਉਹ ਧਾਰਮਿਕਤਾ ਨਾਲ ਸੰਸਾਰ ਦਾ ਨਿਆਂ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਇਨਸਾਫ਼ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ। 9ਸਾਡਾ ਪਿਤਾ ਦੱਬੇ-ਕੁਚਲੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਨਾਹ ਹੈ, ਬਿਪਤਾ ਦੇ ਸਮੇਂ ਇੱਕ ਗੜ੍ਹ ਹੈ। 10ਜਿਹੜੇ ਤੇਰੇ ਨਾਮ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ ਓਹ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਦੇ ਹਨ ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ, ਕਿਉਂ ਜੋ ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਤੂੰ ਆਪਣੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੂੰ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਤਿਆਗਿਆ।
11ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਉਸਤਤ ਗਾਓ, ਜਿਹੜਾ ਸੀਯੋਨ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ! ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰੋ! 12ਕਿਉਂ ਜੋ ਜਿਹੜਾ ਖ਼ੂਨ ਦਾ ਬਦਲਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਦੁਖੀਆਂ ਨੂੰ ਚੇਤੇ ਰੱਖਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੁਹਾਈ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲਦਾ।
13ਹੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ, ਮੇਰੇ ਉੱਤੇ ਕਿਰਪਾ ਕਰ! ਵੇਖ ਮੇਰਾ ਦੁੱਖ ਜੋ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਵੈਰ ਰੱਖਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਤੂੰ ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਤੋਂ ਉਠਾਉਂਦਾ ਹੈਂ। 14ਤਾਂ ਜੋ ਮੈਂ ਤੇਰੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਉਸਤਤਾਂ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਾਂ ਧੀ ਸੀਯੋਨ ਦੇ ਦਰਵਾਜ਼ਿਆਂ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਮੁਕਤੀ ਵਿੱਚ ਅਨੰਦ ਮਨਾਵਾਂ।
15ਕੌਮਾਂ ਉਸ ਟੋਏ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗ ਪਈਆਂ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਆਪ ਪੁੱਟਿਆ ਸੀ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਪੈਰ ਉਸ ਜਾਲ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਏ ਹਨ ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਲੁਕਾਇਆ ਸੀ। 16ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੇ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਪਰਗਟ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਉਸ ਨੇ ਨਿਆਂ ਕੀਤਾ ਹੈ; ਦੁਸ਼ਟ ਆਪਣੇ ਹੀ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਫਾਹੀ ਵਿੱਚ ਫਸ ਗਿਆ ਹੈ। ਹਿੱਗਾਯੋਨ। ਸਲਹ। a a v16 ਹਿੱਗਾਯੋਨ ਇੱਕ ਸੰਗੀਤਕ ਜਾਂ ਧਿਆਨ-ਸੂਚਕ ਨਿਸ਼ਾਨ ਹੈ — ਸ਼ਾਇਦ ਰੁਕ ਕੇ ਹੁਣੇ ਗਾਏ ਗਏ ਉੱਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰਨ ਦਾ ਸੱਦਾ।
17ਦੁਸ਼ਟ ਕਬਰ ਵੱਲ ਮੁੜ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਓਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੌਮਾਂ ਜੋ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। 18ਕਿਉਂ ਜੋ ਲੋੜਵੰਦ ਸਦਾ ਲਈ ਨਹੀਂ ਵਿਸਾਰੇ ਜਾਣਗੇ, ਨਾ ਹੀ ਦੁਖੀਆਂ ਦੀ ਆਸ ਸਦਾ ਲਈ ਮਿਟੇਗੀ।
19ਉੱਠ, ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ! ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਪਰਬਲ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ; ਕੌਮਾਂ ਦਾ ਤੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਿਆਂ ਹੋਵੇ। 20ਹੇ ਸਾਡੇ ਪਿਤਾ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭੈ ਨਾਲ ਭਰ ਦੇ; ਕੌਮਾਂ ਜਾਣ ਲੈਣ ਕਿ ਓਹ ਕੇਵਲ ਮਨੁੱਖ ਹੀ ਹਨ। ਸਲਹ।