Teraz w druku

2 List do Koryntian 3 FHB Father's Heart Bible™

15% zniżki na pierwsze zamówienie →
Księga

Wy jesteście naszym listem

Przybyli rywale z listami polecającymi. Paweł odpowiada, że to sami Koryntianie są jego listem, napisanym Duchem naszego żywego Ojca na ludzkich sercach. Przeciwstawia przymierze wyryte w kamieniu, chwalebne, lecz przemijające, temu, które trwa, gdzie zasłona zostaje zdjęta i jest wolność.

Rozdział 3.

Czy znowu zaczynamy polecać samych siebie? Czy też, jak niektórzy, potrzebujemy listów polecających do was albo od was? Wy sami jesteście naszym listem, napisanym w naszych sercach, znanym i czytanym przez wszystkich. Okazujecie się listem Chrystusa, dostarczonym przez nas — napisanym nie atramentem, lecz Duchem naszego żywego Ojca, nie na kamiennych tablicach, lecz na tablicach ludzkich serc.

Taką ufność mamy przez Chrystusa względem naszego Ojca. Nie żebyśmy sami z siebie byli zdolni przypisać sobie cokolwiek jako własne, lecz nasza zdolność pochodzi od naszego Ojca. On uczynił nas zdolnymi, by służyć nowemu przymierzu — nie litery, lecz Ducha. Bo litera zabija, ale Duch ożywia.

Nowe przymierze jaśnieje jaśniej

Jeśli służba śmierci, wyryta literami na kamieniu, przyszła z taką chwałą, że Izraelici nie mogli patrzeć na twarz Mojżesza z powodu jej chwały — chwały, która przemijała, czyż służba Ducha nie przyjdzie z jeszcze większą chwałą? Bo jeśli służba potępienia miała chwałę, o ileż bardziej służba sprawiedliwości obfituje w chwałę! To, co było chwalebne, teraz nie ma chwały, przyćmione przez chwałę przewyższającą. Bo jeśli to, co przemijało, przyszło z chwałą, o ileż większa jest chwała tego, co trwa!

Mając taką nadzieję, postępujemy z wielką śmiałością. Nie jesteśmy jak Mojżesz, który nakładał zasłonę na swoją twarz, aby Izraelici nie wpatrywali się w koniec tego, co przemijało. Lecz ich umysły zostały zatwardziałe. Aż po dziś dzień ta sama zasłona pozostaje, gdy czyta się stare przymierze — nieodsłonięta, gdyż tylko w Chrystusie zostaje usunięta. Tak, aż po dziś dzień, ilekroć czyta się Mojżesza, zasłona leży na ich sercach. Lecz ilekroć ktoś zwraca się do naszego Pana Jezusa, zasłona zostaje zdjęta. Nasz Pan Jezus jest Duchem, a gdzie jest Duch naszego Pana Jezusa, tam jest wolność. a a v17 Paweł wypowiada tu uderzające stwierdzenie o tożsamości: Pan, do którego zwraca się Izrael, i Duch, który przynosi wolność, są jednym Bogiem — nigdy dwiema rywalizującymi mocami, lecz jednym Ojcem, Synem i Duchem Świętym, działającym, aby uwolnić serce. My wszyscy, z odsłoniętymi twarzami, wpatrując się w chwałę naszego Pana Jezusa, zostajemy przemienieni w ten sam obraz, z chwały w chwałę, jak za sprawą naszego Pana Jezusa, Ducha.