Siedmiu wybranych do służby
Wdowy mówiące po grecku są pomijane przy codziennym rozdawaniu żywności, a skarga jest słuszna. Dwunastu przekazuje tę pracę siedmiu zaufanym mężczyznom, aby słowo naszego Ojca się nie zatrzymało. Jeden z nich, Szczepan, argumentuje tak dobrze, że przeciwnicy uciekają się do przekupionych kłamców.
6 1W owych dniach, gdy liczba uczniów rosła, Żydzi mówiący po grecku szemrali przeciwko Hebrajczykom, ponieważ ich wdowy były pomijane przy codziennym rozdzielaniu żywności. a a v1 „Żydzi mówiący po grecku” nie byli poganami, lecz wierzącymi Żydami, których pierwszym językiem i kulturą był grecki, a nie aramejski — różnica, która zrodziła opisane tutaj zaniedbanie. 2Wtedy Dwunastu zwołało wszystkich uczniów i powiedziało: „Nie jest słuszne, abyśmy zaniedbywali słowo naszego Ojca, aby usługiwać przy stołach. 3Dlatego, bracia, wybierzcie spośród siebie siedmiu mężczyzn, cieszących się dobrym imieniem, pełnych Ducha Świętego i mądrości, których ustanowimy do tego zadania. 4My zaś poświęcimy się modlitwie i posłudze słowa.”
5Całe zgromadzenie przyjęło to z aprobatą i wybrało Szczepana — pełnego wiary i Ducha Świętego — a także Filipa, Prochora, Nikanora, Tymona, Parmenasa i Mikołaja, prozelitę z Antiochii. 6Postawili ich przed apostołami, którzy modlili się i włożyli na nich ręce.
7Słowo naszego Ojca się rozszerzało, a liczba uczniów w Jerozolimie bardzo rosła; wielka liczba kapłanów stała się posłuszna wierze.
Szczepan pojmany przez swoich wrogów
8A Szczepan, pełen łaski i mocy, czynił wielkie cuda i znaki wśród ludu. 9Wtedy niektórzy z tak zwanej synagogi Wyzwoleńców — Cyrenejczycy, Aleksandryjczycy oraz ludzie z Cylicji i Azji — powstali, aby spierać się ze Szczepanem. 10Lecz nie mogli sprostać mądrości i Duchowi, z którymi mówił. 11Wtedy potajemnie podmówili ludzi, aby mówili: „Słyszeliśmy, jak wypowiadał bluźniercze słowa przeciwko Mojżeszowi i Bogu.” 12Podburzyli lud, starszych i uczonych w Piśmie; rzucili się na niego, pojmali go i przyprowadzili przed Radę. 13Postawili fałszywych świadków, którzy mówili: „Ten człowiek nie przestaje mówić przeciwko temu świętemu miejscu i Prawu. 14Bo słyszeliśmy, jak mówił, że ten Jezus z Nazaretu zburzy to miejsce i zmieni zwyczaje, które przekazał nam Mojżesz.” 15A wszyscy, którzy siedzieli w Radzie, wpatrywali się w niego i zobaczyli, że jego twarz była jak twarz anioła.
