Przebudź się, Syjonie
Miasto siedzące w prochu słyszy, że ma wstać i ubrać się na wolność — sprzedane za nic i wykupione bez pieniędzy. Przez góry nadbiegają posłańcy z wieścią, że jego Ojciec króluje. Rozdział kończy się na słudze, wywyższonym, a jednak tak oszpeconym, że patrzący się wzdrygają.
52 1Przebudź się, przebudź się, przyoblecz się w swoją moc, Syjonie; przywdziej swoje piękne szaty, Jeruzalem, miasto święte; bo nieobrzezany i nieczysty już nigdy więcej do ciebie nie wejdą. 2Otrząśnij się z prochu i powstań; zajmij swój tron, Jeruzalem; uwolnij się z więzów na swojej szyi, pojmana córko Syjonu.
3Bo tak mówi nasz Ojciec: „Za darmo zostaliście sprzedani, a bez pieniędzy zostaniecie wykupieni.”
4Bo tak mówi Wszechmocny Ojciec: „Na początku mój lud zstąpił do Egiptu, aby mieszkać tam jako cudzoziemcy, a Asyria uciskała ich bez przyczyny.
5„A teraz, cóż to?” — mówi nasz Ojciec — „skoro mój lud zabrano za darmo? Jego władcy zawodzą” — mówi nasz Ojciec — „a nieustannie, przez cały dzień, moje imię jest znieważane. 6Dlatego mój lud pozna moje imię; dlatego w tym dniu poznają, że to ja mówię; oto jestem.”
7Jak piękne są na górach nogi zwiastuna, który przynosi dobrą nowinę, który ogłasza pokój, który zwiastuje dobrą nowinę o dobrych rzeczach, który ogłasza zbawienie, który mówi do Syjonu: „Twój Ojciec króluje!” 8Słuchaj! Twoi strażnicy podnoszą głos; razem radośnie wykrzykują, bo na własne oczy zobaczą, jak nasz Ojciec powraca na Syjon. 9Wybuchnijcie razem radosnym śpiewem, wy, gruzy Jeruzalem, bo nasz Ojciec pocieszył swój lud; odkupił Jeruzalem. 10Nasz Ojciec obnażył swoje święte ramię na oczach wszystkich narodów, a wszystkie krańce ziemi zobaczą zbawienie naszego Ojca. 11Odejdźcie! Odejdźcie! Wyjdźcie stamtąd; nie dotykajcie niczego nieczystego; wyjdźcie spośród nich; oczyśćcie się, wy, którzy niesiecie naczynia naszego Ojca. 12Bo nie wyjdziecie w pośpiechu ani nie uciekniecie; bo nasz Ojciec pójdzie przed wami, a nasz Ojciec będzie waszą tylną strażą.
Mój sługa Jezus, wywyższony
13Oto mój sługa będzie postępował mądrze; zostanie podniesiony i wywyższony, i wielce wyniesiony. a a v13 Czwarta Pieśń o Słudze zaczyna się tutaj i ciągnie się przez cały rozdział 53. Nowy Testament we fragmencie za fragmentem wskazuje Jezusa jako tego cierpiącego i wywyższonego Sługę — Mateusza 8:17, Dzieje Apostolskie 8:32-35, 1 Piotra 2:21-25. 14Jak wielu przeraziło się na jego widok — jego wygląd był tak zeszpecony, bardziej niż u jakiegokolwiek człowieka, a jego postać bardziej niż u innych ludzi, 15tak on pokropi wiele narodów; królowie z jego powodu zamkną swoje usta. Bo czego im nie opowiedziano, to zobaczą, a czego nie słyszeli, to zrozumieją. b b v15 „Pokropi” oddaje kapłański sens oczyszczenia zawarty w oryginale; niektóre przekłady tłumaczą to słowo jako „zadziwi”.
