Micheasz porzuca kult Ojca
Micheasz wyznaje, że ukradł srebro matki; ona go błogosławi i poświęca srebro naszemu Ojcu — każąc zrobić z niego bożki. Micheasz buduje świątynkę, wyświęca syna, najmuje wędrownego lewitę i dochodzi do wniosku, że nasz Ojciec musi mu sprzyjać. Każdy robił to, co było słuszne w jego oczach.
17 1Był pewien człowiek z górskiej krainy Efraima, imieniem Micheasz. 2Powiedział swojej matce: „Te tysiąc sto srebrników, które ci zabrano, o które rzuciłaś klątwę — słyszałem, jak to mówiłaś — oto srebro jest u mnie; to ja je wziąłem”. A jego matka powiedziała: „Niech nasz Ojciec błogosławi mojego syna”.
3Zwrócił więc swojej matce tysiąc sto srebrników, a ona powiedziała: „Uroczyście poświęcam to srebro naszemu Ojcu z własnej ręki, dla mojego syna, aby sporządzić rzeźbiony posąg i odlany bożek. Teraz oddaję ci je z powrotem”.
4Zwrócił srebro swojej matce; ona wzięła dwieście srebrników i dała je złotnikowi, który sporządził rzeźbiony posąg i odlany bożek; stanął on w domu Micheasza.
5Ten człowiek, Micheasz, miał przybytek, sporządził efod i domowe bożki, i ustanowił jednego ze swoich synów swoim kapłanem. 6W owych dniach nie było króla w Izraelu; każdy czynił to, co było słuszne we własnych oczach. 7Był pewien młodzieniec z Betlejem judzkiego, z rodu Judy, który był Lewitą i tam przebywał. 8Człowiek ten opuścił Betlejem judzkie, aby znaleźć inne miejsce do zamieszkania, i wędrując dalej, dotarł do górskiej krainy Efraima, do domu Micheasza. 9Micheasz zapytał: „Skąd przychodzisz?”. On odpowiedział: „Jestem Lewitą z Betlejem judzkiego; szukam miejsca do zamieszkania”.
10Micheasz powiedział: „Zostań u mnie; bądź mi ojcem i kapłanem, a dam ci dziesięć srebrników rocznie, zmianę szat i wyżywienie”. I Lewita wszedł. 11Lewita zgodził się zamieszkać u tego człowieka, a młodzieniec stał się dla niego jak jeden z jego synów. 12Micheasz ustanowił Lewitę, a młodzieniec został jego kapłanem i zamieszkał w domu Micheasza. 13Micheasz powiedział: „Teraz wiem, że nasz Ojciec będzie dla mnie dobry, ponieważ mam Lewitę za kapłana”. a a v13 Micheasz jest pewny, że nasz Ojciec go pobłogosławi, ponieważ najął Lewitę, aby doglądał jego bożków — tragedia przywłaszczania sobie imienia Ojca dla kultu własnego wymysłu.
