Ojciec gani swoich kapłanów

Kapłani słyszą słowa wprost i surowe: ich nauczanie sprawiło, że ludzie się potykają, więc zostaje im odebrana cześć. Potem ta sama zdrada w domu: czyż nie mamy wszyscy jednego Ojca? Nasz Ojciec był świadkiem przysięgi małżeńskiej i nienawidzi jej rozrywania.

Rozdział 2.

A teraz, kapłani, ten nakaz jest dla was.

Jeśli nie będziecie słuchać ani nie weźmiecie sobie do serca, aby oddawać cześć mojemu imieniu — mówi Ojciec zastępów niebieskich — ześlę na was przekleństwo i przeklnę wasze błogosławieństwa. Już je przekląłem, bo nie bierzecie sobie tego do serca. Zgromię wasze potomstwo i rozmażę wam na twarzach gnój — gnój waszych świąt — i zostaniecie wyniesieni wraz z nim. Wtedy poznacie, że posłałem do was ten nakaz, aby ostało się moje przymierze z Lewim — mówi Ojciec zastępów niebieskich. „Moje przymierze z nim było życiem i pokojem; dałem mu je, aby je zachowywał z czcią, a on czcił mnie i drżał przed moim imieniem. Prawdziwe pouczenie było w jego ustach, a na jego wargach nie było nieprawości. Chodził ze mną w pokoju i prawości, i wielu odwrócił od grzechu. Wargi kapłana strzegą poznania i z jego ust ludzie szukają pouczenia, bo jest on posłańcem Ojca zastępów niebieskich. Ale wy zboczyliście z drogi i przez wasze pouczenie wielu przywiedliście do upadku; zepsuliście przymierze Lewiego — mówi Ojciec zastępów niebieskich. Dlatego uczyniłem was wzgardzonymi i poniżonymi wobec całego ludu, bo nie trzymaliście się moich dróg, lecz okazywaliście stronniczość w waszym pouczeniu.”

Niewierni wobec siebie nawzajem i wobec Ojca

Czy nie wszyscy mamy jednego Ojca? Czy nie jeden Ojciec nas stworzył? Dlaczego zdradzamy jedni drugich, bezczeszcząc przymierze naszych ojców? Juda jest niewierny; obrzydliwość popełniono w Izraelu i Jeruzalem. Juda zbezcześcił święte miejsce naszego Ojca, które on miłuje, i poślubił córkę obcego boga. Niech nasz Ojciec wytnie z namiotów Jakuba człowieka, który to czyni — kogokolwiek — nawet tego, kto przynosi ofiarę Ojcu zastępów niebieskich.

A oto drugą rzecz czynicie: okrywacie ołtarz naszego Ojca łzami, płacząc i jęcząc, bo on już nie patrzy na ofiarę ani nie przyjmuje jej łaskawie z waszej ręki. Pytacie: „Dlaczego?” Bo nasz Ojciec był świadkiem między tobą a żoną twojej młodości, którą zdradziłeś — choć była twoją towarzyszką, twoją żoną na mocy przymierza. Czy Ojciec nie uczynił cię jednym z twoją żoną? Ciałem i duchem jesteś jego. A czego on pragnie? Pobożnego potomstwa z twojego związku. Dlatego strzeż swojego ducha; niech nikt nie zdradza żony swojej młodości.

„Bo nienawidzę rozwodu” — mówi nasz Ojciec, Ojciec Izraela — „i tego, kto okrywa swoją szatę przemocą” — mówi Ojciec zastępów niebieskich. Dlatego strzeż swojego ducha; nie bądź niewierny.

Znużyliście naszego Ojca waszymi słowami. A jednak pytacie: „Czym go znużyliśmy?” Tym, że mówicie: „Każdy, kto czyni zło, jest dobry w jego oczach i on ma w nich upodobanie” — albo: „Gdzie jest Ojciec sprawiedliwości?”