Przywódcy, którzy pożerają swój lud

Oskarżenie ma kanibalskie obrazowanie: przywódcy, którzy zdzierają skórę ze swego ludu i siekają go do garnka. Prorocy głoszą pokój temu, kto ich karmi; nasz Ojciec nie odpowie. Z powodu tych ludzi Syjon zostanie zaorany, a góra świątynna porośnie lasem.

Rozdział 3.

Wtedy powiedziałem: Słuchajcie, przywódcy Jakuba, władcy domu Izraela! Czy nie waszym obowiązkiem jest znać sprawiedliwość? Wy, którzy nienawidzicie dobra, a kochacie zło, którzy zdzieracie skórę z mojego ludu, a ciało z ich kości; którzy jecie ciało mojego ludu, zdzieracie z nich skórę i łamiecie ich kości na kawałki; którzy siekacie ich jak mięso do garnka, jak ciało w kotle. Wtedy będą wołać do naszego Ojca, ale on im nie odpowie; zakryje przed nimi swoje oblicze w tym czasie, z powodu zła, które uczynili.

Tak mówi nasz Ojciec o prorokach, którzy zwodzą mój lud: gdy są nakarmieni, wołają „Pokój”, ale wypowiadają wojnę każdemu, kto nic nie włoży im do ust. Dlatego noc nadejdzie nad wami, bez widzenia; ciemność dla was, bez wróżby. Słońce zajdzie nad prorokami, a dzień pociemnieje nad nimi. Widzący będą zawstydzeni, a wróżbici okryci hańbą; wszyscy zakryją swoje usta ze wstydu, bo nie ma odpowiedzi od naszego Ojca.

Ale ja jestem pełen mocy — Ducha naszego Ojca — i sprawiedliwości, i siły, aby oznajmić Jakubowi jego bunt, a Izraelowi jego grzech. Słuchajcie tego, przywódcy domu Jakuba i władcy domu Izraela, którzy gardzicie sprawiedliwością i wypaczacie wszystko, co jest prawe, którzy budujecie Syjon na krwi, a Jeruzalem na nieprawości. Jej przywódcy sądzą za łapówkę, jej kapłani nauczają za zapłatę, a jej prorocy wróżą za srebro; a jednak opierają się na naszym Ojcu i mówią: „Czyż nasz Ojciec nie jest pośród nas? Nie spotka nas żadne nieszczęście.” Dlatego z waszego powodu Syjon będzie zaorany jak pole, Jeruzalem stanie się stosem gruzów, a wzgórze świątynne zalesionym wzniesieniem.