Wołanie w naglącej potrzebie
Przewodnikowi chóru. Dawidowy. Ku przypomnieniu.
Pięć wersetów czystego pośpiechu, niemal powtórzenie końca Psalmu 40. Nie ma tu argumentów ani opisu kłopotu — jest tylko słowo „pospiesz się”, powiedziane do Ojca trzy razy przez człowieka, który nazywa siebie ubogim i potrzebującym.
70 1Pospiesz się, mój Ojcze, by mnie ocalić! Mój Ojcze, pospiesz mi na pomoc! 2Niech się zawstydzą i okryją hańbą ci, którzy chcą mnie zabić; niech ci, którzy radują się z mojego nieszczęścia, cofną się i zostaną upokorzeni. 3Niech ci, którzy mówią: „Aha! Aha!”, cofną się z powodu swojej hańby.
4Ale niech się radują i weselą w tobie wszyscy, którzy cię szukają; niech ci, którzy miłują twoje zbawienie, zawsze mówią: „Wielki jest nasz Ojciec!” 5Ale ja jestem ubogi i biedny; pospiesz do mnie, mój Ojcze! Ty jesteś moją pomocą i moim wybawicielem; mój Ojcze, nie zwlekaj.
