Pieśń ufności Asafa
Przewodnikowi chóru. Na nutę „Nie zniszcz". Psalm Asafa. Pieśń.
Lud składa dziękczynienie, a potem nasz Ojciec mówi sam za siebie: to on wyznacza czas sądu, utrzymuje filary ziemi i każe pyszałkom przestać obnosić się ze swoją mocą. Wywyższenie nie przychodzi z żadnej strony świata; on jednego poniża, a drugiego podnosi.
75 1Dziękujemy ci, nasz Ojcze; dziękujemy, bo bliskie jest twoje imię. Ludzie opowiadają o twoich cudownych dziełach.
2„W wyznaczonym czasie, który sam wybiorę, będę sądził sprawiedliwie.
3„Gdy drży ziemia i wszyscy jej mieszkańcy, to ja utwierdzam jej filary. 4Mówię chełpliwym: «Nie chełpcie się», a bezbożnym: «Nie wywyższajcie swojej mocy». a a v4 Słowo „róg" obrazuje tu siłę i pychę — „podnieść róg" znaczy wywyższać własną moc. 5Nie wywyższajcie tak dumnie swojej mocy; nie mówcie z taką zuchwałością.”
6Bo nikt ze wschodu ani z zachodu, ani z pustyni nie może się wywyższyć. 7To nasz Ojciec sądzi; jednego poniża, a drugiego wywyższa. 8W ręce naszego Ojca jest kielich wina pieniącego się, pełnego przypraw, i wylewa je; wszyscy bezbożni ziemi muszą je wypić aż do mętów. 9A ja będę to głosił na wieki; będę śpiewał pieśni Bogu Jakuba.
10„Zetnę całą moc bezbożnych, lecz moc sprawiedliwych zostanie wysoko wywyższona.”
