Synowie Koracha
Przewodnikowi chóru. Psalm synów Koracha.
Nasz Ojciec już wcześniej przebaczył temu ludowi, a oni proszą, by zrobił to znowu, zamiast gniewać się przez pokolenia. Odpowiedź, którą słyszą, to pokój, i obraz: miłość i wierność się spotykają, sprawiedliwość i pokój się całują, a ziemia wydaje swój plon.
85 1Okazałeś łaskę swojej ziemi, Ojcze; odmieniłeś los Jakuba. 2Przebaczyłeś winę swojemu ludowi; zakryłeś cały jego grzech. 3Cofnąłeś całą swoją zapalczywość; odwróciłeś się od swego płonącego gniewu.
4Odnów nas, Ojcze, nasze zbawienie; oddal od nas swoje oburzenie. 5Czy wiecznie będziesz się na nas gniewał? Czy rozciągniesz swój gniew na wszystkie pokolenia? 6Czy nie ożywisz nas znowu, aby twój lud mógł się radować w tobie? 7Okaż nam swoją wierną miłość, Ojcze, i udziel nam swego zbawienia.
8Niech usłyszę, co powie nasz Ojciec, bo zapowie pokój swojemu ludowi, swoim wiernym; ale niech nie wracają do swoich głupich dróg. 9Zaiste, blisko jest jego zbawienie dla tych, którzy się go boją, aby chwała zamieszkała w naszej ziemi. 10Wierna miłość i wierność spotkały się; sprawiedliwość i pokój ucałowały się. 11Wierność wyrasta z ziemi, a sprawiedliwość spogląda z nieba. 12Tak, nasz Ojciec da to, co dobre, a nasza ziemia wyda swój plon. 13Sprawiedliwość pójdzie przed nim i przygotuje drogę jego krokom.
