2 கொரிந்தியர் 7

7 ¹ஆகையால், பிரியமானவர்களே, இந்த வாக்குத்தத்தங்கள் நமக்கு இருக்கிறபடியால், சரீரத்தின் மற்றும் ஆவியின் எல்லா அசுத்தத்தையும் விட்டு நம்மைச் சுத்திகரித்துக்கொண்டு, எங்கள் பிதாவின்மேலுள்ள பயபக்தியோடே பரிசுத்தத்தை நிறைவேற்றுவோமாக.

²உங்கள் இருதயங்களில் எங்களுக்கு இடம் கொடுங்கள். நாங்கள் ஒருவனுக்கும் அநியாயம் செய்யவில்லை, ஒருவனையும் கெடுக்கவில்லை, ஒருவனிடத்திலும் பொருள் பறிக்கவில்லை. ³உங்களைக் குற்றவாளிகளாக்கும்படி நான் இதைச் சொல்லவில்லை; ஏனெனில், ஒன்றாய் மரிக்கவும் ஒன்றாய் பிழைக்கவும் நீங்கள் எங்கள் இருதயங்களில் இருக்கிறீர்கள் என்று முன்னரே சொன்னேனே. ⁴உங்கள்மேல் எனக்கு மிகுந்த நம்பிக்கை உண்டு, உங்களைக்குறித்து எனக்கு மிகுந்த மேன்மைப்பாராட்டல் உண்டு. நான் ஆறுதலால் நிரப்பப்பட்டிருக்கிறேன், எங்கள் எல்லா உபத்திரவத்திலும் மகிழ்ச்சியால் நிரம்பி வழிகிறேன்.

⁵நாங்கள் மக்கெதோனியாவுக்கு வந்தபோதும், எங்கள் சரீரங்களுக்கு இளைப்பாறுதல் இல்லாதிருந்தது—எல்லாப் பக்கங்களிலும் தொல்லை, வெளியே சண்டை, உள்ளே பயம். ⁶ஆனாலும், மனந்தளர்ந்தவர்களை ஆறுதல்படுத்துகிற எங்கள் பிதா, தீத்துவின் வருகையினால் எங்களை ஆறுதல்படுத்தினார். ⁷அவனுடைய வருகையினால் மாத்திரமல்ல, உங்களால் அவன் அடைந்த ஆறுதலினாலும் எங்களை ஆறுதல்படுத்தினார்—உங்கள் ஏக்கத்தையும், உங்கள் துக்கத்தையும், என்மேலுள்ள உங்கள் வைராக்கியத்தையும் அவன் எங்களுக்கு அறிவித்தான்—அதனால் நான் இன்னும் அதிகமாய் மகிழ்ந்தேன்.

⁸என் நிருபம் உங்களைத் துக்கப்படுத்தியிருந்தாலும், நான் அதைக்குறித்து மனஸ்தாபப்படவில்லை—அந்த நிருபம் உங்களைத் துக்கப்படுத்தினதைக் கண்டு நான் மனஸ்தாபப்பட்டிருந்தாலும், அது கொஞ்சக்காலம்மாத்திரமே. ⁹இப்பொழுது நான் மகிழ்கிறேன்—நீங்கள் துக்கப்பட்டதற்காக அல்ல, உங்கள் துக்கம் மனந்திரும்புதலை உண்டாக்கினதற்காகவே. நீங்கள் எங்கள் பிதாவின் சித்தத்தின்படியே துக்கப்பட்டீர்கள், அதனால் எங்களால் நீங்கள் ஒன்றிலும் நஷ்டமடையவில்லை. ¹⁰ஏனெனில், எங்கள் பிதாவின் சித்தத்தின்படியான துக்கம் மனஸ்தாபமில்லாத, இரட்சிப்புக்கேதுவான மனந்திரும்புதலை உண்டாக்குகிறது; உலகப்பிரகாரமான துக்கமோ மரணத்தை உண்டாக்குகிறது. ¹¹எங்கள் பிதாவின் சித்தத்தின்படியான இந்தத் துக்கம் உங்களில் உண்டாக்கினதைப் பாருங்கள்: எத்தனை ஜாக்கிரதை, உங்களை நிரபராதிகளென்று காண்பிக்கும் எத்தனை ஆவல், எத்தனை கோபம், எத்தனை பயம், எத்தனை ஏக்கம், எத்தனை வைராக்கியம், நீதிக்கான எத்தனை ஆயத்தம்! எல்லாக் காரியத்திலும் இந்த விஷயத்தில் நீங்கள் உங்களைச் சுத்தமுள்ளவர்களென்று ருசுப்படுத்தினீர்கள். ¹²நான் உங்களுக்கு எழுதினாலும், அது அநியாயம் செய்தவனுக்காகவும் அல்ல, அநியாயத்திற்குள்ளானவனுக்காகவும் அல்ல; எங்களுக்காக உங்களுக்குள்ள கருத்தூக்கம் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக உங்களுக்கு வெளிப்படும்படிக்கே எழுதினேன். ¹³இதனாலேயே நாங்கள் ஆறுதலடைந்தோம். எங்கள் சொந்த ஆறுதலுக்கு மேலாக, தீத்துவின் ஆவி உங்கள் அனைவராலும் ஆற்றப்பட்டதினால் அவனுடைய மகிழ்ச்சியைக் கண்டு நாங்கள் இன்னும் அதிகமாய் மகிழ்ந்தோம். ¹⁴உங்களைக்குறித்து நான் அவனுக்கு முன்பாக மேன்மைபாராட்டின எதுவும் என்னை வெட்கப்படுத்தவில்லை. நாங்கள் உங்களுக்குச் சொன்ன யாவும் சத்தியமாயிருந்ததுபோல, தீத்துவுக்கு முன்பாக நாங்கள் பாராட்டின மேன்மையும் சத்தியமாய் விளங்கிற்று. ¹⁵நீங்கள் அனைவரும் எப்படிக் கீழ்ப்படிந்தீர்கள் என்பதையும், பயத்தோடும் நடுக்கத்தோடும் அவனை ஏற்றுக்கொண்டதையும் நினைவுகூரும்போது, உங்கள்மேலுள்ள அவனுடைய இருதயம் இன்னும் அதிகரிக்கிறது. ¹⁶எல்லாக் காரியத்திலும் உங்கள்மேல் எனக்கு முழு நம்பிக்கை உண்டு என்பதினால் நான் மகிழ்கிறேன்.