2 சாமுவேல் 22

22 ¹தன் சத்துருக்கள் அனைவரின் கையிலிருந்தும் சவுலின் கையிலிருந்தும் எங்கள் பிதா தாவீதை விடுவித்தபோது, தாவீது இந்தப் பாடலின் வார்த்தைகளை எங்கள் பிதாவை நோக்கிச் சொன்னான். ²அவன் சொன்னது: என் பிதா என் கன்மலை, என் கோட்டை, என் விடுவிப்பவர். ³என் பிதா என் கன்மலை, அவரையே நான் அண்டிக்கொள்கிறேன்; அவர் என் கேடயமும் என் இரட்சிப்பின் வல்லமையும், என் அரணும் என் அடைக்கலமும், என் இரட்சகருமாயிருக்கிறார்— கொடுமையினின்று நீர் என்னை இரட்சிக்கிறீர். ⁴துதிக்குப் பாத்திரராகிய என் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; அப்பொழுது என் சத்துருக்களிடமிருந்து இரட்சிக்கப்படுகிறேன். ⁵மரண அலைகள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டன; அழிவின் வெள்ளங்கள் என்னைத் திகிலடையச் செய்தன. ⁶பாதாளத்தின் கயிறுகள் என்னைச் சுற்றிக்கொண்டன; மரணத்தின் கண்ணிகள் எனக்கு எதிர்ப்பட்டன. ⁷என் நெருக்கத்தில் என் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன்; உதவிக்காக என் தேவனை நோக்கி அபயமிட்டேன். அவர் தமது ஆலயத்திலிருந்து என் சத்தத்தைக் கேட்டார், என் அபயக்குரல் அவருடைய செவிகளில் எட்டியது. ⁸அப்பொழுது பூமி அசைந்து அதிர்ந்தது; அவர் கோபங்கொண்டதால் வானங்களின் அஸ்திபாரங்கள் நடுங்கி அசைந்தன. ⁹அவருடைய நாசியிலிருந்து புகை எழும்பியது, அவருடைய வாயிலிருந்து பட்சிக்கிற அக்கினி புறப்பட்டது; அவரிலிருந்து எரிகிற கங்குகள் பற்றியெரிந்தன. ¹⁰அவர் வானங்களைப் பிளந்து இறங்கி வந்தார், அவருடைய பாதங்களின் கீழ் காரிருள் மேகங்கள் இருந்தன. ¹¹அவர் கேருபீன்மேல் ஏறிப் பறந்தார்; காற்றின் செட்டைகளின்மேல் உயர்ந்து சென்றார். ¹²அவர் இருளைத் தமக்குச் சுற்றிலும் கூடாரமாக்கினார்—ஆகாயத்தின் காரிருள் மழைமேகங்களே அது. ¹³அவருக்கு முன்பாகிய பிரகாசத்திலிருந்து அக்கினிக் கங்குகள் பற்றியெரிந்தன. ¹⁴என் பிதா வானத்திலிருந்து முழங்கினார்; உன்னதமானவர் தமது சத்தத்தை எழுப்பினார். ¹⁵அவர் தமது அம்புகளை எய்து சத்துருக்களைச் சிதறடித்தார், மின்னலை வீசி அவர்களைக் கலங்கடித்தார். ¹⁶என் பிதாவின் கடிந்துகொள்ளுதலினாலும், அவருடைய நாசியின் சுவாசக் காற்றினாலும், சமுத்திரத்தின் ஆழங்கள் காணப்பட்டன, பூமியின் அஸ்திபாரங்கள் வெளியரங்கமாயின. ¹⁷அவர் உயரத்திலிருந்து கைநீட்டி என்னைப் பிடித்தார்; ஆழமான தண்ணீர்களிலிருந்து என்னைத் தூக்கிவிட்டார். ¹⁸என் பலமான சத்துருவினின்றும், எனக்கு மிஞ்சிய பலவான்களாயிருந்த என் பகைஞரிடமிருந்தும் அவர் என்னை விடுவித்தார். ¹⁹என் ஆபத்தின் நாளிலே அவர்கள் எனக்கு எதிர்ப்பட்டார்கள், ஆனாலும் என் பிதா எனக்கு ஆதரவாயிருந்தார். ²⁰அவர் என்னை விசாலமான இடத்திற்குக் கொண்டுவந்தார்; அவர் என்மேல் பிரியமாயிருந்ததால் என்னை விடுவித்தார். ²¹என் பிதா என் நீதிக்குத் தக்கதாக எனக்குச் செய்தார்; என் கைகளின் சுத்தத்திற்குத் தக்கதாக எனக்குப் பலனளித்தார். ²²நான் என் பிதாவின் வழிகளைக் காத்துக்கொண்டேன்; என் தேவனை விட்டுத் துன்மார்க்கமாய் விலகிப்போகவில்லை. ²³அவருடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் யாவும் என்முன் இருக்கின்றன; அவருடைய கட்டளைகளைவிட்டு நான் விலகவில்லை. ²⁴நான் அவருக்கு முன்பாகக் குற்றமற்றவனாயிருந்தேன், என் அக்கிரமத்திற்கு விலகி என்னைக் காத்துக்கொண்டேன். ²⁵ஆகையால் என் பிதா என் நீதிக்குத் தக்கதாகவும், தமது பார்வையில் என் சுத்தத்திற்குத் தக்கதாகவும் எனக்குப் பலனளித்தார். ²⁶உண்மையுள்ளவனுக்கு நீர் உண்மையுள்ளவராய் விளங்குகிறீர்; குற்றமற்றவனுக்கு நீர் குற்றமற்றவராய் விளங்குகிறீர். ²⁷சுத்தமுள்ளவனுக்கு நீர் சுத்தமுள்ளவராய் விளங்குகிறீர், ஆனால் மாறுபாடுள்ளவனுக்கு நீர் விவேகியாய் விளங்குகிறீர். ²⁸சிறுமைப்பட்ட ஜனத்தை நீர் இரட்சிக்கிறீர், ஆனால் அகந்தையுள்ளவர்களைத் தாழ்த்தும்படி உம்முடைய கண்கள் அவர்கள்மேல் இருக்கின்றன. ²⁹என் பிதாவே, நீரே என் விளக்கு; அவர் என் இருளை வெளிச்சமாக்குகிறார். ³⁰உம்மோடு நான் ஒரு படையை நோக்கிப் பாய்ந்து செல்லுவேன்; என் பிதாவோடு நான் மதிலைத் தாண்டிக் குதிப்பேன். ³¹என் பிதாவைப் பொறுத்தமட்டில், அவருடைய வழி உத்தமமானது; என் பிதாவின் வார்த்தை குற்றமற்றது. தம்மை அண்டிக்கொள்கிற யாவருக்கும் அவர் கேடயமாயிருக்கிறார். ³²எங்கள் பிதாவைத் தவிர தேவன் யார்? எங்கள் பிதாவைத் தவிர கன்மலை யார்? ³³என் பிதா என் பலமான அடைக்கலம்; அவர் என் வழியைக் குற்றமற்றதாக்குகிறார். ³⁴அவர் என் கால்களை மான்களின் கால்களைப்போலாக்கி, உயரமான இடங்களில் என்னைப் பத்திரமாய் நிறுத்துகிறார். ³⁵அவர் என் கைகளை யுத்தத்திற்குப் பழக்குகிறார், அதனால் என் புயங்கள் வெண்கல வில்லையும் வளைக்கும். ³⁶உம்முடைய இரட்சிப்பின் கேடயத்தை நீர் எனக்குத் தந்தீர், உம்முடைய சாந்தம் என்னைப் பெரியவனாக்கிற்று. ³⁷என் காலடியில் பாதையை நீர் அகலமாக்குகிறீர், அதனால் என் கணுக்கால்கள் தளராது. ³⁸நான் என் சத்துருக்களைப் பின்தொடர்ந்து அவர்களை அழித்தேன்; அவர்கள் அழிந்துபோகுமட்டும் நான் திரும்பவில்லை. ³⁹அவர்கள் எழுந்திருக்கமுடியாதபடி நான் அவர்களை நிர்மூலமாக்கி நொறுக்கிப்போட்டேன்; என் பாதங்களின்கீழ் அவர்கள் விழுந்தார்கள். ⁴⁰யுத்தத்திற்கு நீர் என்னைப் பலத்தினால் இடைக்கட்டினீர்; எனக்கு விரோதமாய் எழும்பினவர்களை என் கீழ் பணியப்பண்ணினீர். ⁴¹என் சத்துருக்கள் முதுகைக் காட்டி ஓடிப்போகும்படி நீர் செய்தீர், என்னைப் பகைத்தவர்களை நான் அழித்தேன். ⁴²அவர்கள் பார்த்தார்கள், ஆனால் அவர்களை இரட்சிப்பார் ஒருவரும் இல்லை—என் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிட்டும், அவர் பதிலளிக்கவில்லை. ⁴³நான் அவர்களைப் பூமியின் தூளைப்போல் நைய அரைத்தேன்; தெருக்களின் சேற்றைப்போல் அவர்களை நசுக்கி மிதித்தேன். ⁴⁴என் ஜனத்தின் சண்டைகளிலிருந்து நீர் என்னை விடுவித்தீர்; ஜாதிகளுக்குத் தலைவனாக என்னைக் காத்தீர்; நான் அறியாத ஜனம் இப்பொழுது எனக்குப் பணிவிடை செய்கிறது. ⁴⁵அந்நியர் எனக்கு முன்பாக அடங்கிப்போகிறார்கள்; அவர்கள் கேள்விப்பட்டமாத்திரத்தில் எனக்குக் கீழ்ப்படிகிறார்கள். ⁴⁶அந்நியர் தளர்ந்துபோகிறார்கள்; தங்கள் அரண்களிலிருந்து நடுங்கிக்கொண்டு வருகிறார்கள். ⁴⁷என் பிதா ஜீவித்திருக்கிறார்! என் கன்மலை ஸ்தோத்திரிக்கப்படுவாராக! என் இரட்சிப்பின் கன்மலையாகிய என் பிதா உயர்த்தப்படுவாராக! ⁴⁸எனக்காக நீதிசரிக்கட்டி, ஜனங்களை என் கீழ் தாழ்த்துகிறவர் என் பிதாவே. ⁴⁹அவர் என் சத்துருக்களிடமிருந்து என்னை வெளியேற்றுகிறார். எனக்கு விரோதமாய் எழும்பினவர்களுக்கு மேலாக நீர் என்னை உயர்த்தினீர்; கொடுமையானவனிடமிருந்து நீர் என்னை விடுவித்தீர். ⁵⁰ஆகையால் என் பிதாவே, ஜாதிகள் நடுவே உம்மைத் துதிப்பேன்; உம்முடைய நாமத்திற்குப் புகழ்ப்பாடல் பாடுவேன். ⁵¹அவர் தமது ராஜாவுக்கு மகா ஜெயங்களைத் தந்து, தமது அபிஷேகம்பண்ணப்பட்டவனுக்கு உடன்படிக்கை அன்பைக் காண்பிக்கிறார், தாவீதுக்கும் அவன் சந்ததிக்கும் என்றென்றைக்கும் காண்பிக்கிறார்.