ஆதியாகமம் 15

15 ¹இந்தக் காரியங்களுக்குப் பின்பு, எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை ஆபிராமுக்குத் தரிசனத்தில் உண்டாயிற்று: “ஆபிராமே, பயப்படாதே. நானே உன் கேடகம்; நானே உன் மகா பெரிய பலன்.”

²ஆனால் ஆபிராம் சொன்னான்: “என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, எனக்குப் பிள்ளையில்லாதிருக்கிறதே; தமஸ்குவைச் சேர்ந்த எலியேசர் அல்லவோ என் சொத்துக்கு வாரிசாயிருக்கிறான்; நீர் எனக்கு என்ன தருவீர்?” ³ஆபிராம் சொன்னான்: “நீர் எனக்குச் சந்ததியைத் தரவில்லை; என் வீட்டில் பிறந்த ஒரு வேலைக்காரன் எனக்கு வாரிசாவான்.”

⁴எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை அவனுக்கு உண்டாயிற்று: “இவன் உனக்கு வாரிசாகமாட்டான்; உன் சொந்த சரீரத்திலிருந்து பிறக்கும் ஒரு குமாரனே உனக்கு வாரிசாவான்.” ⁵அவர் அவனை வெளியே அழைத்துவந்து, “நீ வானத்தை அண்ணாந்து பார்த்து, உன்னால் நட்சத்திரங்களை எண்ண முடியுமானால் எண்ணு” என்றார். பின்பு அவர், “உன் சந்ததி இப்படியே இருக்கும்” என்றார்.

⁶ஆபிராம் எங்கள் பிதாவை விசுவாசித்தான்; எங்கள் பிதா அதை அவனுக்கு நீதியாக எண்ணினார்.

⁷அவர் அவனை நோக்கி, “இந்த தேசத்தை உனக்குச் சொந்தமாகக் கொடுக்கும்படி, கல்தேயரின் ஊர் என்னும் இடத்திலிருந்து உன்னை அழைத்துக்கொண்டுவந்த உன் பிதா நானே” என்றார்.

⁸ஆனால் ஆபிராம், “என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, நான் இதைச் சொந்தமாக்கிக்கொள்வேன் என்பதை எப்படி அறிவேன்?” என்று கேட்டான்.

⁹அவர் அவனை நோக்கி, “மூன்று வயதான ஒரு கிடாரியையும், ஒரு வெள்ளாட்டையும், ஒரு ஆட்டுக்கடாவையும், ஒரு காட்டுப்புறாவையும், ஒரு புறாக்குஞ்சையும் என்னிடத்தில் கொண்டுவா” என்றார்.

¹⁰ஆபிராம் இவைகளையெல்லாம் அவரிடத்தில் கொண்டுவந்து, அவைகளை நடுவாகத் துண்டித்து, ஒவ்வொரு பாதியையும் மற்றொன்றுக்கு எதிராக வைத்தான்; ஆனால் பறவைகளை அவன் துண்டிக்கவில்லை. ^a a v10 உடன்படிக்கையை உறுதிப்படுத்தும் பழங்கால முறையில், பங்குதாரர்கள் மிருகங்களை இரண்டாகத் துண்டித்து, அவைகளின் பாதிகளின் நடுவே கடந்துசென்று, தங்கள் வார்த்தையைக் காக்கத் தங்கள் சொந்த உயிரையே அடகுவைத்தார்கள். ¹¹பிணங்களின்மேல் இரைகொள்ளும் பறவைகள் இறங்கிவந்தபோது, ஆபிராம் அவைகளை விரட்டியடித்தான். ¹²சூரியன் அஸ்தமிக்கும் வேளையில், ஆபிராமுக்கு ஆழ்ந்த நித்திரை வந்தது; பயங்கரமான பேரச்சமும் இருளும் அவன்மேல் கவிந்தது.

¹³அப்பொழுது எங்கள் பிதா ஆபிராமை நோக்கி, “நிச்சயமாக அறிந்துகொள்: உன் சந்ததியார் தங்களுடையதல்லாத ஒரு தேசத்தில் அந்நியராய் வாழ்ந்து, நானூறு வருஷம் அடிமைப்பட்டு ஒடுக்கப்படுவார்கள். ¹⁴அவர்கள் சேவிக்கும் அந்த ஜாதியையும் நான் நியாயந்தீர்ப்பேன்; அதன்பின் அவர்கள் மிகுந்த செல்வத்துடன் புறப்பட்டு வருவார்கள். ¹⁵நீயோ சமாதானத்தோடே உன் பிதாக்களிடத்திற்குச் சேருவாய்; நல்ல முதிர்வயதிலே அடக்கம்பண்ணப்படுவாய். ¹⁶நாலாம் தலைமுறையில் அவர்கள் இங்கே திரும்பிவருவார்கள்; ஏனெனில் எமோரியரின் அக்கிரமம் இன்னும் நிறைவடையவில்லை” என்றார்.

¹⁷சூரியன் அஸ்தமித்தபின், இருளில், புகைகிற ஒரு அடுப்பும் எரிகிற ஒரு தீவட்டியும் தோன்றி, அந்தத் துண்டுகளின் நடுவே கடந்துசென்றன. ^b b v17 பழங்கால உடன்படிக்கைச் சடங்குகளில், இரு தரப்பாரும் துண்டிக்கப்பட்ட மிருகங்களின் பாதிகளின் நடுவே நடந்துசெல்வார்கள் — “நான் என் வாக்கை மீறினால், இவைகளைப்போல நானும் துண்டிக்கப்படக்கடவேன்” என்று பொருள்படும் ஒரு வாக்குறுதி இது. இங்கே எங்கள் பிதா ஒருவரே எரிகிற ஒளியாகக் கடந்துசென்று, உடன்படிக்கையின் முழுப் பாரத்தையும் தம்மேல் ஏற்றுக்கொள்கிறார்.

¹⁸அந்நாளிலே எங்கள் பிதா ஆபிராமோடே உடன்படிக்கை செய்தார்: “எகிப்தின் நதிதொடங்கி ஐபிராத்து என்னும் பெரிய நதிவரையுள்ள இந்த தேசத்தை நான் உன் சந்ததிக்குக் கொடுக்கிறேன்; ¹⁹அதாவது கேனியரின் தேசத்தையும், கெனிசியரின் தேசத்தையும், கத்மோனியரின் தேசத்தையும், ²⁰ஏத்தியரின் தேசத்தையும், பெரிசியரின் தேசத்தையும், ரெப்பாயீமியரின் தேசத்தையும், ²¹எமோரியரின் தேசத்தையும், கானானியரின் தேசத்தையும், கிர்காசியரின் தேசத்தையும், எபூசியரின் தேசத்தையும் கொடுக்கிறேன்” என்றார்.