ஏசாயா 40

40 ¹ஆறுதல் அளியுங்கள், என் ஜனத்திற்கு ஆறுதல் அளியுங்கள் என்று உங்கள் பிதா சொல்லுகிறார். ²எருசலேமோடு அன்பாய்ப் பேசி, அவளுடைய கடினமான சேவை நிறைவேறிற்று என்றும், அவளுடைய அக்கிரமம் மன்னிக்கப்பட்டது என்றும், அவள் தன் எல்லாப் பாவங்களுக்காகவும் எங்கள் பிதாவின் கரத்திலிருந்து இரட்டிப்பாகப் பெற்றுக்கொண்டாள் என்றும் அவளுக்குப் பிரசித்தப்படுத்துங்கள்.

³ஒரு சத்தம் கூப்பிடுகிறது: வனாந்தரத்திலே எங்கள் பிதாவின் வழியை ஆயத்தப்படுத்துங்கள்; பாலைவனத்தில் எங்கள் பிதாவுக்குச் செம்மையான ராஜபாதையை உண்டாக்குங்கள். ^a a v3 வனாந்தரத்தில் கூப்பிடுகிற இந்தச் சத்தத்தைப் பற்றிய தீர்க்கதரிசனத்தை நான்கு சுவிசேஷங்களும் இயேசுவுக்கு வழியை ஆயத்தப்படுத்திய யோவான் ஸ்நானகனுக்குப் பொருத்துகின்றன (மாற்கு 1:3, மத்தேயு 3:3, லூக்கா 3:4, யோவான் 1:23). யாருடைய வழி ஆயத்தப்படுத்தப்படுகிறதோ அவர் இயேசுவே; அவரிலே எங்கள் பிதா தம்முடைய ஜனத்திடம் வருகிறார். ⁴பள்ளத்தாக்கெல்லாம் உயர்த்தப்படும், மலைகளும் குன்றுகளும் எல்லாம் தாழ்த்தப்படும்; கோணலான தரை செம்மையாகும், கரடுமுரடான இடங்கள் சமபூமியாகும். ⁵எங்கள் பிதாவின் மகிமை வெளிப்படும், மாம்சமான யாவரும் அதை ஒருமிக்கக் காண்பார்கள்; எங்கள் பிதாவின் வாய் இதைச் சொல்லிற்று.

⁶ஒரு சத்தம், “கூப்பிடு!” என்று சொல்லுகிறது. அப்பொழுது நான், “நான் என்னத்தைக் கூப்பிடுவேன்?” என்றேன். மாம்சமான யாவரும் புல்லைப்போலிருக்கிறார்கள், அவர்களுடைய உண்மையெல்லாம் வயல்வெளியின் புஷ்பத்தைப்போலிருக்கிறது. ⁷எங்கள் பிதாவின் சுவாசம் அதின்மேல் ஊதும்போது புல் உலர்ந்து, புஷ்பம் வாடிப்போகிறது; மெய்யாகவே ஜனங்கள் புல்தான். ⁸புல் உலர்ந்து, புஷ்பம் வாடிப்போகிறது; ஆனாலும் எங்கள் பிதாவின் வார்த்தை என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்.

⁹நற்செய்தி அறிவிக்கிற சீயோனே, உயர்ந்த மலையின்மேல் ஏறு; நற்செய்தி அறிவிக்கிற எருசலேமே, உன் சத்தத்தைப் பலமாய் உயர்த்து. உயர்த்து, பயப்படாதே; யூதாவின் பட்டணங்களை நோக்கி, “இதோ, உங்கள் பிதா!” என்று சொல். ¹⁰இதோ, சர்வவல்லமையுள்ள பிதா பலத்தோடே வருகிறார், அவருடைய புயம் அவருக்காக ஆளுகை செய்கிறது; இதோ, அவருடைய பலன் அவரோடிருக்கிறது, அவருடைய பிரதிபலன் அவருக்கு முன்பாகச் செல்லுகிறது. ¹¹அவர் ஒரு மேய்ப்பனைப்போல் தம்முடைய மந்தையை மேய்ப்பார்; ஆட்டுக்குட்டிகளைத் தமது கரங்களில் சேர்த்து, தமது மார்பில் அணைத்து சுமந்து செல்வார்; கறவைமிருகங்களை மெதுவாய் நடத்திச் செல்வார். ^b b v11 எங்கள் பிதாவே தம்முடைய ஆட்டுக்குட்டிகளைச் சேர்த்து, அவைகளைத் தமது மார்பில் அணைத்துச் சுமக்கிற மேய்ப்பர். இயேசு, “நல்ல மேய்ப்பன் நானே” (யோவான் 10:11) என்று சொன்னபோது, இந்த மேய்ப்பரின் பராமரிப்பையே அவர் ஏற்றுக்கொண்டார். ¹²தமது உள்ளங்கையால் தண்ணீர்களை அளந்து, ஜாணால் வானங்களை அளவிட்டு, பூமியின் தூளை ஒரு படியில் அடக்கி, மலைகளைத் தராசிலும் குன்றுகளை நிறைகோலிலும் நிறுத்தவர் யார்? ¹³எங்கள் பிதாவின் ஆவியை வழிநடத்தினவர் யார், அல்லது அவருக்கு ஆலோசனைக்காரனாயிருந்து அவருக்குப் போதித்தவர் யார்? ¹⁴அவர் யாரோடே ஆலோசனை பண்ணினார், யார் அவருக்கு அறிவை உணர்த்தினார்? நியாயத்தின் பாதையை அவருக்குக் கற்றுக்கொடுத்தவர் யார், அறிவை அவருக்குப் போதித்து, உணர்வின் வழியை அவருக்குக் காண்பித்தவர் யார்? ¹⁵இதோ, ஜாதிகள் வாளியிலிருந்து விழும் ஒரு துளியைப்போலவும், தராசிலுள்ள தூசியைப்போலவும் எண்ணப்படுகிறார்கள்; அவர் தீவுகளை ஒரு நுண் தூளைப்போல் தூக்கியெடுக்கிறார். ¹⁶லீபனோன் எரிக்கப்படப் போதாது, அதின் மிருகங்கள் தகனபலிக்குப் போதாது. ¹⁷எல்லா ஜாதிகளும் அவருக்கு முன்பாக ஒன்றுமில்லாதவைபோலிருக்கிறார்கள்; அவரால் அவர்கள் சூனியத்திலும் வெறுமையிலும் தாழ்ந்தவர்களாய் எண்ணப்படுகிறார்கள். ¹⁸இப்படியிருக்க, எங்கள் பிதாவை யாருக்கு ஒப்பிடுவீர்கள்? அல்லது எந்த சாயலை அவருக்கு உவமையாக்குவீர்கள்? ¹⁹ஒரு விக்கிரகமா! தட்டான் அதை வார்ப்பிக்கிறான், தட்டார்க்காரன் அதைப் பொன்தகட்டால் மூடி, அதற்கு வெள்ளிச் சங்கிலிகளை வார்ப்பிக்கிறான். ²⁰இப்படிப்பட்ட காணிக்கைக்கு மிகவும் ஏழையானவன் அழுகிப்போகாத மரத்தைத் தெரிந்துகொள்ளுகிறான்; அசையாத ஒரு விக்கிரகத்தை நிறுத்தும்படி திறமையுள்ள தட்டானைத் தேடுகிறான். ²¹நீங்கள் அறியீர்களா? நீங்கள் கேளீர்களா? ஆதிமுதற்கொண்டு உங்களுக்கு அறிவிக்கப்படவில்லையா? பூமியின் அஸ்திபாரங்களிலிருந்து நீங்கள் உணரவில்லையா? ²²அவர் பூமியின் வட்டத்திற்கு மேலாக சிங்காசனத்தில் வீற்றிருக்கிறார், அதின் குடிகள் வெட்டுக்கிளிகளைப்போலிருக்கிறார்கள்; அவர் வானங்களை ஒரு மெல்லிய திரையைப்போல் விரித்து, குடியிருக்கும்படி அவைகளைக் கூடாரமாய் விரிக்கிறார். ²³அவர் பிரபுக்களை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்குகிறார், பூமியின் அதிபதிகளை வெறுமையாய் மாற்றுகிறார். ²⁴அவர்கள் நாட்டப்படுவதற்குள், விதைக்கப்படுவதற்குள், அவர்களுடைய அடிமரம் நிலத்தில் வேரூன்றுவதற்குள், அவர் அவர்கள்மேல் ஊதுகிறார், அவர்கள் உலர்ந்துபோகிறார்கள், சூறாவளி அவர்களைப் பதரைப்போல் அடித்துக்கொண்டுபோகிறது.

²⁵“இப்படியிருக்க, நான் யாருக்கு ஒப்பாயிருக்கும்படி என்னை எவனுக்கு ஒப்பிடுவீர்கள்?” என்று பரிசுத்தர் சொல்லுகிறார்.

²⁶உங்கள் கண்களை ஏறெடுத்து வானங்களைப் பார்த்து காணுங்கள்: இவைகளைச் சிருஷ்டித்தவர் யார்? அவர் அவைகளின் சேனையைத் தொகைக்கணக்காய்ப் புறப்படப்பண்ணி, அவைகள் யாவற்றையும் பேர்பேராய் அழைக்கிறார்; அவர் மகா பலமுள்ளவரும், வல்லமையில் வலிமையுள்ளவருமாயிருப்பதால், அவைகளில் ஒன்றும் குறையாதிருக்கிறது. ²⁷யாக்கோபே, “என் வழி எங்கள் பிதாவுக்கு மறைவாயிருக்கிறது, என் நியாயத்தை என் பிதா அசட்டைபண்ணுகிறார்” என்று நீ சொல்லி, இஸ்ரவேலே, முறையிடுவது ஏன்? ²⁸நீ அறியவில்லையா? நீ கேட்கவில்லையா? எங்கள் பிதா நித்திய பிதா, பூமியின் எல்லைகளைச் சிருஷ்டித்தவர். அவர் சோர்ந்துபோவதுமில்லை, இளைப்படைவதுமில்லை; அவருடைய அறிவை ஆராய்ந்து முடிக்க ஒருவராலும் கூடாது. ²⁹அவர் சோர்ந்துபோனவனுக்குப் பெலனைத் தந்து, சத்துவமில்லாதவனுக்குச் சத்துவத்தைப் பெருகப்பண்ணுகிறார். ³⁰வாலிபரும் சோர்ந்து இளைப்படைவார்கள், வீரர்களும் இடறிவிழுவார்கள்; ³¹ஆனாலும் எங்கள் பிதாவுக்குக் காத்திருக்கிறவர்கள் புதுப்பெலன் அடைவார்கள்; அவர்கள் கழுகுகளைப்போல் செட்டைகளை அடித்து எழும்புவார்கள்; அவர்கள் ஓடினாலும் இளைப்படையார்கள், நடந்தாலும் சோர்ந்துபோகார்கள்.