ஏசாயா 64

64 ¹ஆ, நீர் வானங்களைக் கிழித்துத் திறந்து இறங்கிவந்தால் நலமாயிருக்கும்; உமது சமுகத்தில் மலைகள் அதிரும்படி, ²அக்கினி காய்ந்த சருகுகளைப் பற்றியெரிக்கிறதுபோலவும், தண்ணீரைக் கொதிக்கப்பண்ணுகிறதுபோலவும்—உமது பகைஞருக்கு உமது நாமத்தை அறிவிக்கும்படியாகவும், ஜாதிகள் உமது சமுகத்தில் நடுங்கும்படியாகவும்! ³நாங்கள் எதிர்பாராத பயங்கரமான காரியங்களை நீர் செய்தபோது, நீர் இறங்கிவந்தீர்; உமது சமுகத்தில் மலைகள் அதிர்ந்தன. ⁴பூர்வகாலமுதற்கொண்டு, தமக்குக் காத்திருக்கிறவனுக்காகச் செயலாற்றுகிற உம்மைத்தவிர வேறொருவரை ஒருவரும் கேள்விப்படவுமில்லை, செவியால் உணரவுமில்லை, கண்ணால் காணவுமில்லை. ⁵நீதியை மனமகிழ்ச்சியோடு செய்கிறவர்களையும், உமது வழிகளில் நடக்கையில் உம்மை நினைவுகூருகிறவர்களையும் நீர் ஏற்றுக்கொள்ளுகிறீர். ஆனாலும் நீர் கோபங்கொண்டீர், நாங்கள் பாவஞ்செய்தோம்; நெடுங்காலமாய் நாங்கள் எங்கள் பாவங்களில் இருந்தோம்—நாங்கள் இரட்சிக்கப்படக்கூடுமோ? ⁶நாங்கள் அனைவரும் தீட்டுள்ளவனைப்போல் ஆனோம்; எங்கள் நீதிகளெல்லாம் அழுக்கான கந்தையைப்போல் இருக்கிறது. நாங்கள் அனைவரும் இலையைப்போல் உதிர்ந்துபோகிறோம்; எங்கள் அக்கிரமங்கள் காற்றைப்போல் எங்களை அடித்துக்கொண்டுபோகிறது. ⁷உமது நாமத்தைத் தொழுதுகொள்ளுகிறவனும், உம்மைப் பற்றிக்கொள்ளத் தன்னை எழுப்புகிறவனும் ஒருவனுமில்லை; ஏனெனில் நீர் உமது முகத்தை எங்களுக்கு மறைத்து, எங்கள் அக்கிரமங்களுக்கு எங்களை ஒப்புக்கொடுத்தீர்.

⁸ஆனாலும் இப்போது, எங்கள் பிதா நீரே; நாங்கள் களிமண்; நீரே எங்கள் குயவன்; நாங்கள் அனைவரும் உமது கரத்தின் கிரியை. ⁹எங்கள் பிதாவே, மிகவும் கடுங்கோபங்கொள்ளாதேயும், எங்கள் அக்கிரமத்தை என்றென்றைக்கும் நினையாதேயும். இதோ, பாரும்—நாங்கள் அனைவரும் உமது ஜனங்களே. ¹⁰உமது பரிசுத்த நகரங்கள் வனாந்தரமாயின; சீயோன் வனாந்தரமாயிற்று, எருசலேம் பாழாயிற்று. ¹¹எங்கள் பிதாக்கள் உம்மைத் துதித்த எங்கள் பரிசுத்தமும் அலங்காரமுமான ஆலயம் அக்கினியால் சுட்டெரிக்கப்பட்டது; நாங்கள் விரும்பின யாவும் பாழாயின. ¹²எங்கள் பிதாவே, இவைகளெல்லாவற்றிற்கும் பின்பும் நீர் அடங்கியிருப்பீரோ? நீர் மவுனமாயிருந்து, எங்களை மிகவும் சிறுமைப்படுத்துவீரோ?