லூக்கா 24

24 ¹வாரத்தின் முதல்நாள் அதிகாலையில், அவர்கள் தாங்கள் ஆயத்தம்பண்ணின நறுமணப் பொருள்களைக் கொண்டு கல்லறையினிடத்திற்கு வந்தார்கள். ²கல்லறையை அடைத்திருந்த கல் புரட்டித் தள்ளப்பட்டிருக்கக் கண்டார்கள்; ³ஆனால் உள்ளே பிரவேசித்தபோது கர்த்தராகிய இயேசுவின் சரீரத்தைக் காணவில்லை. ⁴இதைக்குறித்து அவர்கள் கலக்கமடைந்திருக்கையில், இதோ, மின்னும் வஸ்திரம் தரித்த இரண்டு புருஷர்கள் அவர்களருகில் நின்றார்கள். ⁵அவர்கள் பயந்து, தங்கள் முகங்களைத் தரையை நோக்கிக் குனிந்தார்கள். அப்போது அந்தப் புருஷர்கள் அவர்களை நோக்கி, “உயிரோடிருக்கிறவரை மரித்தோரிடத்தில் தேடுகிறதென்ன? ⁶அவர் இங்கே இல்லை—அவர் உயிர்த்தெழுந்தார். அவர் கலிலேயாவில் இருந்தபோதே உங்களுக்குச் சொன்னதை நினைத்துப்பாருங்கள், ⁷‘மனுஷகுமாரன் பாவிகளான மனுஷர் கைகளில் ஒப்புக்கொடுக்கப்பட்டு, சிலுவையில் அறையப்பட்டு, மூன்றாம் நாளில் உயிர்த்தெழவேண்டும்’ என்றார் அல்லவா?” என்றார்கள்.

⁸அப்பொழுது அவர்கள் அவருடைய வார்த்தைகளை நினைவுகூர்ந்து, ⁹கல்லறையை விட்டுத் திரும்பி, இவைகளையெல்லாம் பதினொருவருக்கும் மற்ற எல்லாருக்கும் அறிவித்தார்கள். ¹⁰மகதலேனா மரியாளும், யோவன்னாளும், யாக்கோபின் தாயாகிய மரியாளும், அவர்களோடிருந்த மற்றப் பெண்களும், இவைகளை அப்போஸ்தலருக்குச் சொன்னார்கள். ¹¹ஆனால் இந்த வார்த்தைகள் அவர்களுக்கு வீண்பேச்சாய்த் தோன்றியது; அவர்கள் அவைகளை நம்பவில்லை. ¹²பேதுரு எழுந்து கல்லறையினிடத்திற்கு ஓடி, குனிந்துபார்த்து, சீலைகளைமட்டும் கண்டு, நடந்ததைக்குறித்து ஆச்சரியப்பட்டவனாய்த் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பிப்போனான்.

எம்மாவூர் செல்லும் வழி

¹³அந்த நாளிலேயே அவர்களில் இரண்டுபேர், எருசலேமிலிருந்து ஏறக்குறைய ஏழு மைல் தூரத்திலிருந்த எம்மாவூர் என்னும் கிராமத்திற்குப் போய்க்கொண்டிருந்தார்கள்; ¹⁴நடந்த இந்தச் சங்கதிகளையெல்லாம்குறித்து அவர்கள் ஒருவரோடொருவர் பேசிக்கொண்டு போனார்கள். ¹⁵அவர்கள் பேசி வாதாடிக்கொண்டிருக்கையில், இயேசுதாமே அணுகிவந்து அவர்களோடே சேர்ந்து நடந்துபோனார். ¹⁶ஆனால் அவரை அறியாதபடிக்கு அவர்களுடைய கண்கள் மறைக்கப்பட்டிருந்தன.

¹⁷அவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் நடந்துபோகும்போது ஒருவரோடொருவர் என்ன பேசிக்கொள்ளுகிறீர்கள்?” என்று கேட்டார். அவர்கள் துக்கமுகமுள்ளவர்களாய் நின்றார்கள்.

¹⁸அவர்களில் ஒருவனாகிய கிலெயோப்பா அவருக்குப் பிரதியுத்தரமாக, “இந்நாட்களில் எருசலேமில் நடந்த சங்கதிகளை அறியாதவராய் அங்கே தங்கியிருக்கும் அந்நியர் நீர்மட்டுந்தானோ?” என்றான்.

¹⁹அதற்கு அவர், “எவைகள்?” என்றார். அவர்கள் அவரை நோக்கி, “நசரேயனாகிய இயேசுவைக்குறித்தவைகளே—அவர் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாகவும் சகல ஜனங்களுக்கு முன்பாகவும் செய்கையிலும் வார்த்தையிலும் வல்லமையுள்ள தீர்க்கதரிசியாயிருந்தார்;

²⁰நம்முடைய பிரதான ஆசாரியர்களும் அதிகாரிகளும் அவரை மரணதண்டனைக்கு ஒப்புக்கொடுத்து, சிலுவையில் அறைந்தார்கள். ²¹அவரே இஸ்ரவேலை மீட்டிரட்சிக்கப்போகிறவரென்று நாங்கள் நம்பியிருந்தோம். இவையெல்லாமல்லாமல், இவைகள் நடந்து இன்று மூன்றாம் நாளாயிற்று. ²²எங்களைச் சேர்ந்த சில பெண்களும் அதிகாலையில் கல்லறையினிடத்திற்குப் போய், ²³அவருடைய சரீரத்தைக் காணாமல், அவர் உயிரோடிருக்கிறாரென்று சொன்ன தூதர்களின் தரிசனத்தையுங்கண்டோமென்று வந்து சொல்லி, எங்களைப் பிரமிக்கப்பண்ணினார்கள். ²⁴அப்போது எங்களோடிருந்த சிலர் கல்லறையினிடத்திற்குப் போய், பெண்கள் சொன்னபடியே கண்டார்கள்; ஆனால் அவரைமட்டும் காணவில்லை” என்றார்கள்.

²⁵அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி, “தீர்க்கதரிசிகள் சொன்ன எல்லாவற்றையும் விசுவாசிக்கிறதற்குப் புத்தியில்லாதவர்களே, மனதில் தாமதமுள்ளவர்களே! ²⁶கிறிஸ்து இவ்விதமாய்ப் பாடுபட்டு, தம்முடைய மகிமையில் பிரவேசிக்கவேண்டியதில்லையா?” என்றார்.

²⁷பின்பு மோசே முதற்கொண்டு சகல தீர்க்கதரிசிகளையும் தொடங்கி, வேதவாக்கியங்களெல்லாவற்றிலும் தம்மைக்குறித்துச் சொல்லியவைகளை அவர்களுக்கு விவரித்துக் காண்பித்தார்.

²⁸அவர்கள் போய்ச்சேரப்போன கிராமத்தை அணுகினபோது, அவர் அப்பாலே போகிறவர்போலக் காண்பித்தார். ²⁹ஆனால் அவர்கள், “எங்களோடே தங்கியிரும்—சாயங்காலமாயிற்று, பொழுதும் போயிற்று” என்று அவரை வருந்திக் கேட்டுக்கொண்டார்கள். அப்படியே அவர் அவர்களோடே தங்கும்படி உள்ளே பிரவேசித்தார்.

³⁰அவர் அவர்களோடே பந்தியிருக்கையில், அப்பத்தை எடுத்து, ஆசீர்வதித்து, அதைப் பிட்டு, அவர்களுக்குக் கொடுத்தார். ³¹அப்பொழுது அவர்களுடைய கண்கள் திறக்கப்பட்டு, அவரை அறிந்துகொண்டார்கள்; உடனே அவர் அவர்களுடைய கண்களுக்கு மறைந்துபோனார். ³²அப்பொழுது அவர்கள் ஒருவரையொருவர் நோக்கி, “அவர் வழியிலே நம்மோடே பேசி, வேதவாக்கியங்களை நமக்கு விளக்கிக்காட்டினபோது, நம்முடைய இருதயம் நமக்குள்ளே கொழுந்துவிட்டெரியவில்லையா?” என்றார்கள். ³³அந்நேரமே அவர்கள் எழுந்து, எருசலேமுக்குத் திரும்பிப்போய், பதினொருவரும் அவர்களோடிருந்தவர்களும் கூடியிருக்கக் கண்டார்கள். ³⁴அவர்கள், “கர்த்தர் மெய்யாகவே உயிர்த்தெழுந்து, சீமோனுக்குக் காட்சியளித்தார்!” என்று சொல்லிக்கொண்டிருந்தார்கள். ³⁵அப்பொழுது இவர்கள் வழியிலே நடந்தவைகளையும், அப்பத்தைப் பிட்கையில் அவர் எப்படி அறியப்பட்டாரென்பதையும் விவரித்துச் சொன்னார்கள்.

இயேசு தம்முடையவர்களுக்குக் காட்சியளிக்கிறார்

³⁶அவர்கள் இவைகளைப் பேசிக்கொண்டிருக்கையில், இயேசுதாமே அவர்கள் நடுவே நின்று, “உங்களுக்குச் சமாதானம்!” என்றார்.

³⁷ஆனால் அவர்கள் கலங்கிப் பயந்து, ஒரு ஆவியைக் காண்கிறோமென்று நினைத்தார்கள்.

³⁸அவர் அவர்களை நோக்கி, “நீங்கள் ஏன் கலங்குகிறீர்கள்? உங்கள் இருதயங்களில் சந்தேகங்கள் எழும்புகிறதென்ன? ³⁹என் கைகளையும் என் கால்களையும் பாருங்கள்—நான்தான் இதோ. என்னைத் தொட்டுப்பாருங்கள்; நீங்கள் காண்கிறபடி எனக்கு மாம்சமும் எலும்புகளும் உண்டு, ஆவிக்கோ அவைகள் இல்லை” என்றார்.

⁴⁰இப்படிச் சொல்லி, தம்முடைய கைகளையும் கால்களையும் அவர்களுக்குக் காண்பித்தார்.

⁴¹ஆனந்தத்தினால் அவர்கள் இன்னும் விசுவாசியாமல் ஆச்சரியப்பட்டுக்கொண்டிருக்கையில், அவர் அவர்களை நோக்கி, “உண்பதற்கு ஏதாகிலும் இங்கே உண்டா?” என்றார்.

⁴²அவர்கள் ஒரு துண்டு பொரித்த மீனை அவருக்குக் கொடுத்தார்கள்; ⁴³அவர் அதை எடுத்து, அவர்களுக்கு முன்பாகச் சாப்பிட்டார்.

⁴⁴பின்பு அவர் அவர்களை நோக்கி, “மோசேயின் நியாயப்பிரமாணத்திலும் தீர்க்கதரிசிகளின் ஆகமங்களிலும் சங்கீதங்களிலும் என்னைக்குறித்து எழுதியிருக்கிறவைகளெல்லாம் நிறைவேறவேண்டுமென்று, நான் உங்களோடிருந்தபோதே உங்களுக்குச் சொன்ன வார்த்தைகள் இவைகளே” என்றார்.

⁴⁵அப்பொழுது வேதவாக்கியங்களை அறிந்துகொள்ளும்படி அவர்களுடைய மனதைத் திறந்து,

⁴⁶அவர்களை நோக்கி, “கிறிஸ்து பாடுபட்டு, மூன்றாம் நாளில் மரித்தோரிலிருந்து உயிர்த்தெழுவாரென்றும், ⁴⁷எருசலேம் தொடங்கி எல்லா தேசத்தாருக்கும் அவருடைய நாமத்தினாலே பாவமன்னிப்புக்கென்று மனந்திரும்புதல் பிரசங்கிக்கப்படவேண்டுமென்றும் எழுதியிருக்கிறது. ⁴⁸இவைகளுக்கு நீங்கள் சாட்சிகளாயிருக்கிறீர்கள். ⁴⁹இதோ, என் பிதாவின் வாக்குத்தத்தத்தை நான் உங்கள்மேல் அனுப்புகிறேன்; நீங்களோ உன்னதத்திலிருந்து வரும் வல்லமையால் தரிப்பிக்கப்படும்வரைக்கும் எருசலேம் நகரத்தில் தங்கியிருங்கள்” என்றார்.

பிதாவானவர் தம்முடைய குமாரனை ஏற்றுக்கொள்ளுகிறார்

⁵⁰பின்பு அவர் அவர்களை பெத்தானியாமட்டும் அழைத்துக்கொண்டுபோய், தம்முடைய கைகளை உயர்த்தி, அவர்களை ஆசீர்வதித்தார். ⁵¹அவர்களை ஆசீர்வதிக்கையில், அவர் அவர்களை விட்டுப் பிரிந்து, பரலோகத்திற்கு எடுத்துக்கொள்ளப்பட்டார். ⁵²அவர்கள் அவரைப் பணிந்துகொண்டு, மிகுந்த சந்தோஷத்தோடே எருசலேமுக்குத் திரும்பிப்போய், ⁵³எப்பொழுதும் தேவாலயத்தில் எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்தரித்துக்கொண்டிருந்தார்கள்.