மத்தேயு 13

13 ¹அந்த நாளில் இயேசு வீட்டைவிட்டுப் புறப்பட்டு, கடலோரமாக உட்கார்ந்தார். ²திரளான ஜனக்கூட்டம் அவரைச் சூழ்ந்து கூடினதால், அவர் ஒரு படகில் ஏறி உட்கார்ந்தார்; ஜனங்கள் எல்லாரும் கரையிலே நின்றார்கள்.

³அவர் அநேக காரியங்களை உவமைகளாய் அவர்களுக்குச் சொன்னார்: “இதோ, விதைக்கிறவன் ஒருவன் விதைக்கப் புறப்பட்டான். ⁴அவன் விதைக்கையில், சில விதைகள் வழியருகே விழுந்தன; பறவைகள் வந்து அவற்றை விழுங்கிப்போட்டன. ⁵வேறு சில விதைகள் அதிக மண் இல்லாத கற்பாறையான இடத்தில் விழுந்தன; மண் ஆழமாய் இல்லாததால் சீக்கிரமாய் முளைத்தன. ⁶சூரியன் உதித்தபோது, அந்தச் செடிகள் தீய்ந்துபோயின; வேர் இல்லாததால் காய்ந்துபோயின. ⁷வேறு சில விதைகள் முள்ளுள்ள இடத்தில் விழுந்தன; முட்செடிகள் வளர்ந்து அவற்றை நெருக்கிப்போட்டன. ⁸வேறு சில விதைகள் நல்ல நிலத்தில் விழுந்து, விளைச்சலைக் கொடுத்தன: சில நூறாகவும், சில அறுபதாகவும், சில முப்பதாகவும் பலன் தந்தன. ⁹கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்.”

¹⁰அப்பொழுது சீஷர்கள் அவரிடத்தில் வந்து, “ஏன் அவர்களோடு உவமைகளாய்ப் பேசுகிறீர்?” என்று கேட்டார்கள்.

¹¹அவர் அவர்களை நோக்கி, “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்தின் இரகசியங்களை அறியும் வரம் உங்களுக்குக் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது; அவர்களுக்கோ கொடுக்கப்படவில்லை. ¹²உள்ளவனெவனோ அவனுக்குக் கொடுக்கப்பட்டு பரிபூரணமடைவான்; இல்லாதவனெவனோ அவனிடத்தில் உள்ளதும் எடுத்துக்கொள்ளப்படும். ¹³இதினிமித்தமே நான் அவர்களோடு உவமைகளாய்ப் பேசுகிறேன்: அவர்கள் பார்த்தும் காண்கிறதில்லை; கேட்டும் கேளாமலும் உணராமலும் இருக்கிறார்கள். ¹⁴ஏசாயாவின் தீர்க்கதரிசனம் அவர்களிடத்தில் நிறைவேறுகிறது: ‘நீங்கள் கேட்டுங் கேட்டும் உணரமாட்டீர்கள்; பார்த்துப் பார்த்தும் விளங்கிக்கொள்ளமாட்டீர்கள்.’ ¹⁵இந்த ஜனத்தின் இருதயம் கடினமாய்ப்போயிற்று; தங்கள் காதுகளால் மந்தமாய்க் கேட்டு, தங்கள் கண்களை மூடிக்கொண்டார்கள்—இல்லாவிட்டால் அவர்கள் தங்கள் கண்களால் கண்டு, தங்கள் காதுகளால் கேட்டு, தங்கள் இருதயத்தால் உணர்ந்து, மனந்திரும்பி, நான் அவர்களைக் குணமாக்குவேனே.’

¹⁶உங்கள் கண்கள் காண்கிறபடியால் அவைகள் பாக்கியமுள்ளவைகள்; உங்கள் காதுகள் கேட்கிறபடியால் அவைகள் பாக்கியமுள்ளவைகள். ¹⁷மெய்யாகவே நான் உங்களுக்குச் சொல்லுகிறேன்: அநேக தீர்க்கதரிசிகளும் நீதிமான்களும் நீங்கள் காண்கிறவைகளைக் காணவும் விரும்பியும் காணாமலும், நீங்கள் கேட்கிறவைகளைக் கேட்க விரும்பியும் கேளாமலும் போனார்கள்.

¹⁸ஆகையால் விதைக்கிறவனைப்பற்றிய உவமையைக் கேளுங்கள். ¹⁹ராஜ்யத்தின் வசனத்தைக் கேட்டும் அதை உணராதிருக்கிறவனிடத்திலிருந்து, அவன் இருதயத்தில் விதைக்கப்பட்டதைப் பொல்லாங்கன் வந்து பறித்துக்கொள்கிறான்; இதுவே வழியருகே விதைக்கப்பட்ட விதை. ²⁰கற்பாறையான இடத்தில் விதைக்கப்பட்டதோ, வசனத்தைக் கேட்டு உடனே சந்தோஷத்தோடு அதை ஏற்றுக்கொள்கிறவன்; ²¹ஆனாலும் தன்னிடத்தில் வேர் இல்லாதபடியால் கொஞ்சக்காலமே நிலைத்திருக்கிறான்; வசனத்தினிமித்தம் உபத்திரவமும் துன்பமும் உண்டானவுடனே இடறலடைந்து விழுந்துபோகிறான். ²²முள்ளுள்ள இடத்தில் விதைக்கப்பட்டவனோ, வசனத்தைக் கேட்கிறவன்; ஆனாலும் இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் கவலையும் ஐசுவரியத்தின் வஞ்சகமும் வசனத்தை நெருக்கிப்போடுகிறதினால், அது பலனற்றுப்போகிறது. ²³நல்ல நிலத்தில் விதைக்கப்பட்டவனோ, வசனத்தைக் கேட்டு உணர்ந்துகொள்கிறவன்; அவன் பலன் தருகிறான்—விதைக்கப்பட்டதிலும் நூறாகவும், அறுபதாகவும், முப்பதாகவும் பலன் கொடுக்கிறான்.”

வயலில் கோதுமையும் களைகளும்

²⁴அவர் வேறொரு உவமையை அவர்களுக்குச் சொன்னார்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், தன் வயலில் நல்ல விதையை விதைத்த ஒரு மனுஷனுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. ²⁵மனுஷர்கள் நித்திரைபண்ணுகையில், அவனுடைய சத்துரு வந்து, கோதுமைக்குள்ளே களைகளை விதைத்துவிட்டுப் போய்விட்டான். ²⁶பயிர் வளர்ந்து கதிர்விட்டபோது, களைகளும் காணப்பட்டன. ²⁷வீட்டெஜமானுடைய வேலைக்காரர்கள் அவனிடத்தில் வந்து, ‘ஆண்டவனே, நீர் உம்முடைய வயலில் நல்ல விதையை விதைத்தீரல்லவா? பின்னை அதில் களைகள் எங்கேயிருந்து வந்தது?’ என்று கேட்டார்கள்.

²⁸‘இது சத்துருவின் வேலை’ என்று அவன் சொன்னான். அதற்கு வேலைக்காரர்கள், ‘நாங்கள் போய் அவைகளைப் பிடுங்கிப்போட உமக்கு மனதுண்டா?’ என்று கேட்டார்கள்.

²⁹அதற்கு அவன், ‘வேண்டாம், நீங்கள் களைகளைப் பிடுங்கும்போது, அவைகளோடேகூடக் கோதுமையையும் வேரோடே பிடுங்கிப்போடக்கூடும். ³⁰அறுப்புமட்டும் இரண்டையும் ஒன்றாய் வளரவிடுங்கள்; அறுப்புக்காலத்தில் அறுக்கிறவர்களை நோக்கி: முதலாவது களைகளைப் பிடுங்கி, அவைகளைச் சுட்டெரிக்கும்படி கட்டுகளாய்க் கட்டி, கோதுமையையோ என் களஞ்சியத்தில் சேர்த்துவையுங்கள் என்று சொல்லுவேன்’ என்றான்.”

கடுகுவிதை ஒரு மரமாகிறது

³¹அவர் வேறொரு உவமையை அவர்களுக்குச் சொன்னார்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், ஒரு மனுஷன் எடுத்துத் தன் வயலில் விதைத்த கடுகுவிதைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. ³²அது எல்லா விதைகளிலும் சிறியதாயிருந்தாலும், வளர்ந்தபோது தோட்டச்செடிகள் எல்லாவற்றிலும் பெரியதாகி, பறவைகள் வந்து அதின் கிளைகளில் கூடுகட்டத்தக்க மரமாகிறது.”

ராஜ்யம் மறைந்திருக்கும் புளிப்பைப்போல் செயல்படுகிறது

³³அவர் வேறொரு உவமையை அவர்களுக்குச் சொன்னார்: “எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், ஒரு ஸ்திரீ எடுத்து ஏறக்குறைய இருபத்தைந்து ராத்தல் மாவிலே, முழுவதும் புளிக்கும்வரையாகப் பிசைந்துவைத்த புளித்தமாவுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது.”

³⁴இவைகளையெல்லாம் இயேசு ஜனங்களுக்கு உவமைகளாய்ச் சொன்னார்; உவமையில்லாமல் அவர்களோடு ஒன்றும் பேசவில்லை.

³⁵‘உவமைகளால் என் வாயைத் திறப்பேன்; உலகம் உண்டானதுமுதல் மறைவாயிருந்தவைகளை வெளிப்படுத்துவேன்’ என்று தீர்க்கதரிசியினால் சொல்லப்பட்டது நிறைவேறும்படி இப்படி நடந்தது.

பிதாவானவர் களைகளிலிருந்து கோதுமையைப் பிரிக்கிறார்

³⁶அப்பொழுது இயேசு ஜனங்களை அனுப்பிவிட்டு, வீட்டிற்குள் வந்தார். அவருடைய சீஷர்கள் அவரிடத்தில் வந்து, “வயலின் களைகளைப்பற்றிய உவமையை எங்களுக்கு விளக்கிச்சொல்லும்” என்றார்கள்.

³⁷அவர் பிரதியுத்தரமாக: “நல்ல விதையை விதைக்கிறவர் மனுஷகுமாரன். ³⁸வயல் இவ்வுலகம். நல்ல விதை ராஜ்யத்தின் பிள்ளைகள்; களைகள் பொல்லாங்கனுடைய பிள்ளைகள். ³⁹அவைகளை விதைத்த சத்துரு பிசாசு; அறுப்பு உலகத்தின் முடிவு; அறுக்கிறவர்கள் தூதர்கள். ⁴⁰ஆகையால், களைகளைப் பிடுங்கி அக்கினியில் சுட்டெரிக்கிறதுபோல, உலகத்தின் முடிவிலும் நடக்கும். ⁴¹மனுஷகுமாரன் தம்முடைய தூதர்களை அனுப்புவார்; அவர்கள் பாவத்திற்கு ஏதுவான யாவற்றையும், அக்கிரமஞ்செய்கிற எல்லாரையும் அவருடைய ராஜ்யத்திலிருந்து சேர்த்து, ⁴²அவர்களை எரிகிற அக்கினிச்சூளையில் போடுவார்கள்; அங்கே அழுகையும் பற்கடிப்பும் உண்டாயிருக்கும். ⁴³அப்பொழுது நீதிமான்கள் தங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்திலே சூரியனைப்போலப் பிரகாசிப்பார்கள். கேட்கிறதற்குக் காதுள்ளவன் கேட்கக்கடவன்.”

ராஜ்யம் எல்லாவற்றுக்கும் மதிப்புள்ளது

⁴⁴எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், வயலில் புதைத்திருக்கிற பொக்கிஷத்திற்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. அதை ஒரு மனுஷன் கண்டு, மறுபடியும் மறைத்துவைத்து, சந்தோஷத்தினால் போய், தனக்கு உண்டானவைகளையெல்லாம் விற்று, அந்த வயலைக் கொள்ளுகிறான்.

⁴⁵“மேலும், எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், நல்ல முத்துக்களைத் தேடுகிற வியாபாரிக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. ⁴⁶அவன் விலையுயர்ந்த ஒரு முத்தைக் கண்டபோது, போய், தனக்கு உண்டானவைகளையெல்லாம் விற்று, அதைக் கொள்ளுகிறான்.

வலை எல்லா வகைகளையும் பிடிக்கிறது

⁴⁷மேலும், எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யம், கடலில் போடப்பட்டு, எல்லா விதமான மீன்களையும் சேர்த்துப்பிடிக்கிற வலைக்கு ஒப்பாயிருக்கிறது. ⁴⁸அது நிறைந்தபோது, மீன்பிடிக்கிறவர்கள் அதைக் கரையில் இழுத்து, உட்கார்ந்து, நல்லவைகளைக் கூடைகளில் சேர்த்து, ஆகாதவைகளை வெளியே எறிந்துவிடுகிறார்கள். ⁴⁹அப்படியே உலகத்தின் முடிவிலே நடக்கும்: தூதர்கள் புறப்பட்டு, நீதிமான்களின் நடுவிலிருந்து துன்மார்க்கரைப் பிரித்து, ⁵⁰அவர்களை எரிகிற அக்கினிச்சூளையில் போடுவார்கள்; அங்கே அழுகையும் பற்கடிப்பும் உண்டாயிருக்கும்.”

⁵¹“இவைகளையெல்லாம் நீங்கள் உணர்ந்துகொண்டீர்களா?” என்று இயேசு கேட்டார். “உணர்ந்துகொண்டோம், ஆண்டவரே” என்று அவர்கள் சொன்னார்கள்.

⁵²அப்பொழுது அவர் அவர்களை நோக்கி: “இப்படியிருக்க, எங்கள் பிதாவின் ராஜ்யத்திற்கென்று கற்பிக்கப்பட்ட வேதபாரகன் எவனும், தன் பொக்கிஷ அறையிலிருந்து புதியவைகளையும் பழையவைகளையும் எடுத்துக்கொடுக்கிற வீட்டெஜமானுக்கு ஒப்பாயிருக்கிறான்” என்றார்.

இயேசு தம்முடைய சொந்த ஊரில் புறக்கணிக்கப்படுகிறார்

⁵³இயேசு இந்த உவமைகளைச் சொல்லிமுடித்தபின்பு, அவ்விடம்விட்டுப் புறப்பட்டார்.

⁵⁴அவர் தம்முடைய சொந்த ஊருக்கு வந்து, அவர்களுடைய ஜெபஆலயத்தில் அவர்களுக்குப் போதித்தார்; அவர்கள் ஆச்சரியப்பட்டு: “இவனுக்கு இந்த ஞானமும் இந்த வல்லமையான செய்கைகளும் எங்கேயிருந்து வந்தன? ⁵⁵இவன் தச்சனுடைய குமாரன் அல்லவா? இவன் தாயின் பேர் மரியாள் அல்லவா? யாக்கோபு, யோசே, சீமோன், யூதா என்பவர்கள் இவன் சகோதரர் அல்லவா? ⁵⁶இவன் சகோதரிகள் எல்லாரும் நம்மிடத்தில் இருக்கிறார்கள் அல்லவா? பின்னை இவனுக்கு இவைகளெல்லாம் எங்கேயிருந்து வந்தன?” என்றார்கள்.

⁵⁷இப்படி அவர்கள் அவரைக்குறித்து இடறலடைந்தார்கள். ஆனாலும் இயேசு அவர்களை நோக்கி: “ஒரு தீர்க்கதரிசி தன் சொந்த ஊரிலும் தன் சொந்த வீட்டிலும் தவிர, மற்ற எங்கும் கனவீனமடையான்” என்றார்.

⁵⁸அவர்களுடைய அவிசுவாசத்தினிமித்தம் அவர் அங்கே அநேக அற்புதங்களைச் செய்யவில்லை.