சங்கீதம் 109

109 ¹என் துதியின் பிதாவே, மவுனமாயிராதேயும், ²ஏனெனில் துன்மார்க்கமும் கபடமும் நிறைந்த வாய்கள் எனக்கு விரோதமாய்த் திறந்திருக்கின்றன; அவர்கள் பொய்நாவினால் எனக்கு விரோதமாய்ப் பேசுகிறார்கள். ³பகையின் வார்த்தைகளால் அவர்கள் என்னைச் சூழ்ந்துகொள்கிறார்கள், முகாந்தரமில்லாமல் என்னைத் தாக்குகிறார்கள். ⁴என் அன்புக்குப் பதிலாக அவர்கள் என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறார்கள், ஆனால் நானோ ஜெபத்தில் நிலைத்திருக்கிறேன். ⁵அவர்கள் நன்மைக்குப் பதிலாகத் தீமையையும், என் அன்புக்குப் பதிலாகப் பகையையும் எனக்குச் சரிக்கட்டுகிறார்கள்.

⁶அவனுக்கு விரோதமாக ஒரு துன்மார்க்கனை ஏற்படுத்தும்; குற்றஞ்சாட்டுகிறவன் ஒருவன் அவன் வலதுபக்கத்தில் நிற்கட்டும். ⁷அவன் நியாயந்தீர்க்கப்படும்போது குற்றவாளியாய்த் தீர்க்கப்படட்டும்; அவனுடைய ஜெபம் பாவமாய் மாறட்டும். ⁸அவனுடைய நாட்கள் சொற்பமாய்ப் போகட்டும்; அவனுடைய பதவியை வேறொருவன் எடுத்துக்கொள்ளட்டும். ^a a v8 யூதாஸ்காரியோத்துக்குப் பதிலாக மத்தியாவை அப்போஸ்தலர்கள் தெரிந்துகொண்டபோது, பேதுரு இந்த வசனத்தை யூதாஸ்காரியோத்துக்குப் பொருத்திக் காண்பித்தார் — அப்போஸ்தலருடைய நடபடிகள் 1:20. ⁹அவனுடைய பிள்ளைகள் தந்தையற்றவர்களாகட்டும், அவனுடைய மனைவி விதவையாகட்டும். ¹⁰அவனுடைய பிள்ளைகள் அலைந்து திரிந்து பிச்சையெடுக்கட்டும்; பாழடைந்த தங்கள் வீடுகளிலிருந்து துரத்தப்படட்டும். ¹¹கடன்காரன் அவனுக்குள்ள யாவையும் பறிமுதல் செய்யட்டும்; அவன் உழைப்பின் பலனை அந்நியர் கொள்ளையிடட்டும். ¹²அவனுக்குத் தயவு காட்ட ஒருவனும் இராதிருக்கட்டும், அவனுடைய தந்தையற்ற பிள்ளைகளுக்கு இரங்குகிறவனும் இராதிருக்கட்டும். ¹³அவனுடைய சந்ததி அறுப்புண்டு போகட்டும்; அடுத்த தலைமுறையில் அவர்களுடைய பெயர் அழிக்கப்படட்டும். ¹⁴அவனுடைய முன்னோர்களின் அக்கிரமம் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக நினைவுகூரப்படட்டும், அவனுடைய தாயின் பாவம் அழிக்கப்படாதிருக்கட்டும். ¹⁵அவர்களுடைய பாவங்கள் எப்பொழுதும் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக இருக்கட்டும், அவர்களுடைய நினைவை அவர் பூமியிலிருந்து அழித்துப்போடும்படியாக.

¹⁶ஏனெனில் அவன் தயவு காட்ட நினையாமல், ஏழையையும் எளியவனையும் மனமுடைந்தவனையும் கொலைசெய்யும்படி துரத்தினான். ¹⁷அவன் சாபத்தை விரும்பினான்; அது அவன்மேல் திரும்பி வரட்டும். அவன் ஆசீர்வாதத்தில் பிரியப்படவில்லை; அது அவனுக்குத் தூரமாய் இருக்கட்டும். ¹⁸அவன் சாபத்தை வஸ்திரமாய் உடுத்திக்கொண்டான்; அது தண்ணீரைப்போல் அவன் உடலுக்குள்ளும், எண்ணெயைப்போல் அவன் எலும்புகளுக்குள்ளும் ஊடுருவட்டும். ¹⁹அது அவன் தன்னைச் சுற்றிக்கொள்ளும் வஸ்திரத்தைப்போலவும், எப்பொழுதும் கட்டிக்கொள்ளும் கச்சையைப்போலவும் இருக்கட்டும். ²⁰என் ஆத்துமாவுக்கு விரோதமாய்த் தீமை பேசுகிறவர்களாகிய, என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவர்களுக்கு எங்கள் பிதாவிடமிருந்து கிடைக்கும் பலன் இதுவே ஆகட்டும்.

²¹ஆனால் நீரோ, ஆண்டவராகிய என் பிதாவே, உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் என்னிடத்தில் தயவாய் நடந்துகொள்ளும்; உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பு நல்லதாகையால், என்னை விடுவியும். ²²ஏனெனில் நான் ஏழையும் எளியவனுமாய் இருக்கிறேன், என் இருதயம் எனக்குள் காயப்பட்டிருக்கிறது. ²³சாயங்காலத்தில் நீளும் நிழலைப்போல் நான் மறைந்துபோகிறேன்; வெட்டுக்கிளியைப்போல் நான் உதறித் தள்ளப்படுகிறேன். ²⁴உபவாசத்தால் என் முழங்கால்கள் தளர்ந்துபோயின; என் உடல் மெலிந்து வற்றிப்போயிற்று. ²⁵என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவர்களுக்கு நான் நிந்தைக்குரியவனானேன்; அவர்கள் என்னைக் காணும்போது தங்கள் தலைகளை அசைக்கிறார்கள்.

²⁶என் பிதாவே, எனக்கு உதவிசெய்யும்; உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி என்னை இரட்சியும். ²⁷இது உம்முடைய கரம் என்பதையும், என் பிதாவாகிய நீரே இதைச் செய்தீர் என்பதையும் அவர்கள் அறியட்டும். ²⁸அவர்கள் சபிக்கட்டும், ஆனால் நீரோ ஆசீர்வதிப்பீர். அவர்கள் எழும்பும்போது வெட்கமடைவார்கள், ஆனால் உம்முடைய அடியேனோ மகிழ்ச்சியடைவேன். ²⁹என்மேல் குற்றஞ்சாட்டுகிறவர்கள் அவமானத்தை உடுத்திக்கொள்ளட்டும்; தங்கள் வெட்கத்தை அங்கியைப்போல் தங்களைச் சுற்றிப் போர்த்திக்கொள்ளட்டும்.

³⁰என் வாயினால் எங்கள் பிதாவை மிகவும் ஸ்தோத்திரிப்பேன்; திரளான ஜனங்களின் நடுவே அவரைத் துதிப்பேன். ³¹ஏனெனில் எளியவனுடைய ஆத்துமாவைக் குற்றவாளியென்று தீர்க்கிறவர்களிடமிருந்து அவனை இரட்சிக்கும்படி, அவர் அவனுடைய வலதுபக்கத்தில் நிற்கிறார்.