சங்கீதம் 119

119 ¹தங்கள் வழி குற்றமற்றதாயிருக்கிறவர்களும், எங்கள் பிதாவின் போதனையில் நடக்கிறவர்களும் பாக்கியவான்கள். ²அவருடைய சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுகிறவர்களும், முழு இருதயத்தோடு அவரைத் தேடுகிறவர்களும் பாக்கியவான்கள். ³அவர்கள் அநியாயம் செய்யாமல், அவருடைய வழிகளில் நடக்கிறார்கள். ⁴உம்முடைய கட்டளைகளை ஜாக்கிரதையாய்க் கைக்கொள்ளும்படி நீர் கட்டளையிட்டீர். ⁵ஆ, உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கைக்கொள்ள என் வழிகள் உறுதிப்பட்டிருந்தால் நலமாயிருக்கும்! ⁶அப்பொழுது நான் உம்முடைய கற்பனைகள் யாவையும் நோக்கிப்பார்க்கும்போது வெட்கப்படமாட்டேன். ⁷உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளும்போது, செம்மையான இருதயத்தோடு உம்மைத் துதிப்பேன். ⁸உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கைக்கொள்ளுவேன்; என்னை முற்றிலும் கைவிடாதேயும்.

⁹வாலிபன் தன் வழியை எப்படிச் சுத்தமாய்க் காத்துக்கொள்வான்? உம்முடைய வார்த்தையின்படி அதைக் காத்துக்கொள்வதினால்தான். ¹⁰என் முழு இருதயத்தோடும் உம்மைத் தேடுகிறேன்; உம்முடைய கற்பனைகளைவிட்டு நான் வழிவிலகாதபடி செய்யும். ¹¹உமக்கு விரோதமாய் நான் பாவஞ்செய்யாதபடி, உம்முடைய வார்த்தையை என் இருதயத்தில் பொக்கிஷமாய் வைத்திருக்கிறேன். ¹²என் பிதாவே, நீர் ஸ்தோத்திரிக்கப்பட்டவர்; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ¹³உம்முடைய வாயின் நியாயங்களையெல்லாம் என் உதடுகளால் விவரித்துச் சொல்லுகிறேன். ¹⁴உம்முடைய சாட்சிகளின் வழியில், எல்லாச் செல்வத்திலும் மகிழ்வதுபோல நான் மகிழுகிறேன். ¹⁵உம்முடைய கட்டளைகளைத் தியானித்து, உம்முடைய வழிகளின்மேல் என் கண்களைப் பதிப்பேன். ¹⁶உம்முடைய பிரமாணங்களில் மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறேன்; உம்முடைய வார்த்தையை மறவேன்.

¹⁷உம்முடைய அடியேனுக்கு தயவாயிரும், அப்பொழுது நான் பிழைத்து, உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுவேன். ¹⁸என் கண்களைத் திறந்தருளும், உம்முடைய போதனையிலுள்ள அற்புதங்களை நான் காணும்படி. ¹⁹நான் பூமியில் அந்நியன்; உம்முடைய கற்பனைகளை எனக்கு மறைக்காதேயும். ²⁰எந்நேரமும் உம்முடைய நியாயங்கள்மேலுள்ள வாஞ்சையால் என் ஆத்துமா தவிக்கிறது. ²¹உம்முடைய கற்பனைகளைவிட்டு வழிவிலகுகிற சபிக்கப்பட்ட அகங்காரிகளை நீர் கடிந்துகொள்ளுகிறீர். ²²நிந்தையையும் இகழ்ச்சியையும் என்னைவிட்டு அகற்றும், ஏனெனில் உம்முடைய சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ²³பிரபுக்கள் உட்கார்ந்து எனக்கு விரோதமாய்ப் பேசினாலும், உம்முடைய அடியேன் உம்முடைய பிரமாணங்களைத் தியானிக்கிறேன். ²⁴உம்முடைய சாட்சிகள் என் மகிழ்ச்சி; அவைகளே என் ஆலோசகர்கள்.

²⁵என் ஆத்துமா புழுதியோடு ஒட்டிக்கொண்டிருக்கிறது; உம்முடைய வார்த்தையின்படி என்னை உயிர்ப்பியும். ²⁶என் வழிகளை உமக்கு அறிவித்தேன், நீர் எனக்குப் பதிலளித்தீர்; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ²⁷உம்முடைய கட்டளைகளின் வழியை எனக்கு உணர்த்தும், அப்பொழுது உம்முடைய அற்புதச் செயல்களைத் தியானிப்பேன். ²⁸என் ஆத்துமா துக்கத்தால் உருகுகிறது; உம்முடைய வார்த்தையின்படி என்னைப் பலப்படுத்தும். ²⁹பொய்யின் வழியை என்னைவிட்டு விலக்கி, உம்முடைய போதனையைத் தயவாய் எனக்கு அருளும். ³⁰உண்மையின் வழியைத் தெரிந்துகொண்டேன்; உம்முடைய நியாயங்களை எனக்கு முன்பாக வைத்திருக்கிறேன். ³¹என் பிதாவே, உம்முடைய சாட்சிகளைப் பற்றிக்கொண்டிருக்கிறேன்; நான் வெட்கப்படாதபடி செய்யும். ³²உம்முடைய கற்பனைகளின் வழியில் ஓடுவேன், ஏனெனில் நீர் என் இருதயத்தை விரிவாக்குகிறீர்.

³³என் பிதாவே, உம்முடைய பிரமாணங்களின் வழியை எனக்குப் போதியும், அதை நான் முடிவுபரியந்தம் கைக்கொள்ளுவேன். ³⁴எனக்கு அறிவைத் தந்தருளும், அப்பொழுது உம்முடைய போதனையைக் கைக்கொண்டு, முழு இருதயத்தோடும் அதைக் கடைப்பிடிப்பேன். ³⁵உம்முடைய கற்பனைகளின் பாதையில் என்னை நடத்தும், ஏனெனில் அதில் நான் மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறேன். ³⁶என் இருதயத்தை உம்முடைய சாட்சிகளின்பக்கம் சாயப்பண்ணும், சுயலாபத்தின்பக்கம் அல்ல. ³⁷வீணானவைகளைப் பாராதபடி என் கண்களை விலக்கும்; உம்முடைய வழிகளில் என்னை உயிர்ப்பியும். ³⁸உமக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களுக்கான உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தை உம்முடைய அடியேனுக்கு உறுதிப்படுத்தும். ³⁹நான் அஞ்சுகிற நிந்தையை அகற்றிப்போடும், ஏனெனில் உம்முடைய நியாயங்கள் நல்லவைகள். ⁴⁰உம்முடைய கட்டளைகளுக்காக ஏங்குகிறேன்; உம்முடைய நீதியில் என்னை உயிர்ப்பியும்.

⁴¹என் பிதாவே, உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பு என்மேல் வரட்டும், உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி உம்முடைய இரட்சிப்பும் வரட்டும். ⁴²அப்பொழுது என்னை நிந்திக்கிறவனுக்கு உத்தரவு சொல்லுவேன், ஏனெனில் உம்முடைய வார்த்தையை நம்பியிருக்கிறேன். ⁴³சத்திய வார்த்தையை என் வாயிலிருந்து முற்றிலும் எடுத்துவிடாதேயும், ஏனெனில் என் நம்பிக்கை உம்முடைய நியாயங்களில் இருக்கிறது. ⁴⁴உம்முடைய போதனையை நித்தமும், சதாகாலமும் என்றென்றைக்கும் கைக்கொள்ளுவேன். ⁴⁵நான் சுதந்திரத்தில் நடப்பேன், ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைத் தேடினேன். ⁴⁶ராஜாக்களுக்கு முன்பாக உம்முடைய சாட்சிகளைக் குறித்துப் பேசுவேன், வெட்கப்படாமலும் இருப்பேன். ⁴⁷நான் நேசிக்கிற உம்முடைய கற்பனைகளில் மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறேன். ⁴⁸நான் நேசிக்கிற உம்முடைய கற்பனைகளுக்கு நேராய் என் கைகளை உயர்த்துகிறேன், உம்முடைய பிரமாணங்களைத் தியானிக்கிறேன்.

⁴⁹உம்முடைய அடியேனுக்கு அருளிய வார்த்தையை நினைத்தருளும், அதில் நீர் என்னை நம்பிக்கையாய் வைத்தீர். ⁵⁰என் துன்பத்தில் இதுவே என் ஆறுதல், உம்முடைய வாக்குத்தத்தம் என்னை உயிர்ப்பிக்கிறதே. ⁵¹அகங்காரிகள் என்னை மிகவும் பரியாசம் செய்கிறார்கள், ஆனாலும் உம்முடைய போதனையைவிட்டு நான் விலகேன். ⁵²என் பிதாவே, பூர்வகாலத்திலிருந்துள்ள உம்முடைய நியாயங்களை நினைக்கும்போது, நான் ஆறுதலடைகிறேன். ⁵³உம்முடைய போதனையைக் கைவிடுகிற துன்மார்க்கரினிமித்தம் கடும் கோபம் என்னைப் பிடிக்கிறது. ⁵⁴உம்முடைய பிரமாணங்கள் நான் தங்கியிருந்த இடமெங்கும் என் பாட்டுகளாயிருந்தன. ⁵⁵என் பிதாவே, இரவிலே உம்முடைய நாமத்தை நினைக்கிறேன், உம்முடைய போதனையையும் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁵⁶உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொண்டதினால், இந்த ஆசீர்வாதம் எனக்குக் கிடைத்தது.

⁵⁷என் பிதா என் பங்காயிருக்கிறார்; உம்முடைய வார்த்தைகளைக் கைக்கொள்ளுவேன் என்று வாக்களிக்கிறேன். ⁵⁸என் முழு இருதயத்தோடும் உம்முடைய தயவை நாடுகிறேன்; உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி எனக்கு இரங்கும். ⁵⁹என் வழிகளைக் குறித்துச் சிந்திக்கும்போது, உம்முடைய சாட்சிகளுக்கு நேராய் என் கால்களைத் திருப்புகிறேன். ⁶⁰உம்முடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ள நான் தாமதியாமல் தீவிரிக்கிறேன். ⁶¹துன்மார்க்கரின் கயிறுகள் என்னைச் சுற்றிக்கொண்டாலும், உம்முடைய போதனையை நான் மறவேன். ⁶²உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களினிமித்தம் உம்மைத் துதிக்க நடுஇரவில் எழுந்திருக்கிறேன். ⁶³உமக்குப் பயந்து, உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிற யாவருக்கும் நான் தோழன். ⁶⁴என் பிதாவே, பூமி உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பினால் நிறைந்திருக்கிறது; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும்.

⁶⁵என் பிதாவே, உம்முடைய வார்த்தையின்படி உம்முடைய அடியேனுக்கு நன்மை செய்தீர். ⁶⁶நற்பகுத்தறிவையும் அறிவையும் எனக்குப் போதியும், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகளை விசுவாசிக்கிறேன். ⁶⁷நான் துன்பப்படுவதற்குமுன் வழிதப்பி அலைந்தேன், ஆனால் இப்பொழுது உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁶⁸நீர் நல்லவர், நன்மை செய்கிறவர்; உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ⁶⁹அகங்காரிகள் பொய்களால் என்மேல் அவதூறு சுமத்துகிறார்கள், ஆனால் என் முழு இருதயத்தோடும் உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ⁷⁰அவர்களுடைய இருதயம் கொழுப்பைப்போல் உணர்வற்றது, ஆனால் நான் உம்முடைய போதனையில் மகிழ்ச்சியாயிருக்கிறேன். ⁷¹நான் துன்பப்பட்டது எனக்கு நல்லது, அதினால் உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கற்றுக்கொண்டேன். ⁷²உம்முடைய வாயின் போதனை, ஆயிரம் பொன் வெள்ளிக்காசுகளைப்பார்க்கிலும் எனக்கு மேலானது.

⁷³உம்முடைய கரங்கள் என்னை உண்டாக்கி உருவாக்கின; உம்முடைய கற்பனைகளைக் கற்கும்படி எனக்கு அறிவைத் தந்தருளும். ⁷⁴உமக்குப் பயந்திருக்கிறவர்கள் என்னைக் கண்டு மகிழுவார்கள், ஏனெனில் உம்முடைய வார்த்தையை நம்பியிருந்தேன். ⁷⁵என் பிதாவே, உம்முடைய நியாயங்கள் நீதியுள்ளவைகள் என்று அறிவேன், உண்மையினாலேயே நீர் என்னைத் துன்பப்படுத்தினீர் என்றும் அறிவேன். ⁷⁶உம்முடைய அடியேனுக்கு நீர் கொடுத்த வாக்குத்தத்தத்தின்படி உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பு என்னை ஆற்றுவதாக. ⁷⁷உம்முடைய இளகிய இரக்கம் என்மேல் வரட்டும், நான் பிழைப்பேன்; ஏனெனில் உம்முடைய போதனை என் மகிழ்ச்சி. ⁷⁸அகங்காரிகள் வெட்கப்படக்கடவர்கள், ஏனெனில் அவர்கள் பொய்யினால் எனக்கு அநியாயம் செய்தார்கள்; நானோ உம்முடைய கட்டளைகளைத் தியானிப்பேன். ⁷⁹உமக்குப் பயந்திருக்கிறவர்களும், உம்முடைய சாட்சிகளை அறிந்தவர்களும் என்னிடம் திரும்பட்டும். ⁸⁰உம்முடைய பிரமாணங்களில் என் இருதயம் குற்றமற்றதாயிருப்பதாக, அப்பொழுது நான் வெட்கப்படமாட்டேன்.

⁸¹உம்முடைய இரட்சிப்புக்காக என் ஆத்துமா தவனமாயிருக்கிறது; உம்முடைய வார்த்தையை நம்பியிருக்கிறேன். ⁸²உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்திற்குக் காத்திருந்து என் கண்கள் பூத்துப்போகின்றன; “எப்பொழுது என்னை ஆற்றுவீர்?” என்று கேட்கிறேன். ⁸³நான் புகையிலுள்ள தோல்பையைப்போலானேன், ஆனாலும் உம்முடைய பிரமாணங்களை மறவேன். ^a a v83 புகைநிறைந்த அறையில் தொங்கவிடப்பட்ட திராட்சரசத் தோல்பை சுருங்கிக் கறுத்துப்போகும் — கவிஞன் தன்னுடைய சோர்ந்துபோன நிலையை விவரிக்கும் உருவகம் இது. ⁸⁴உம்முடைய அடியேனுக்கு எத்தனை நாட்கள் உண்டு? என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களுக்கு எப்பொழுது நியாயத்தீர்ப்புச் செய்வீர்? ⁸⁵அகங்காரிகள் எனக்குப் படுகுழிகளை வெட்டியிருக்கிறார்கள்; அவர்கள் உம்முடைய போதனையின்படி வாழ்வதில்லை. ⁸⁶உம்முடைய கற்பனைகள் யாவும் உண்மையுள்ளவைகள்; அவர்கள் பொய்யினால் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறார்கள்; எனக்கு உதவிசெய்யும்! ⁸⁷அவர்கள் என்னைப் பூமியிலிருந்து கொஞ்சத்தில் அழித்துவிட்டார்கள், ஆனாலும் உம்முடைய கட்டளைகளை நான் கைவிடவில்லை. ⁸⁸உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி என்னை உயிர்ப்பியும், அப்பொழுது உம்முடைய வாயின் சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுவேன்.

⁸⁹என் பிதாவே, உம்முடைய வார்த்தை என்றென்றைக்கும் வானங்களில் நிலைபெற்றிருக்கிறது. ⁹⁰உம்முடைய உண்மை தலைமுறை தலைமுறையாக நிலைத்திருக்கிறது; நீர் பூமியை ஸ்தாபித்தீர், அது நிலைத்திருக்கிறது. ⁹¹உம்முடைய நியமத்தின்படி அவைகள் இந்நாள்வரை நிலைத்திருக்கின்றன, ஏனெனில் அனைத்தும் உம்முடைய ஊழியர்கள். ⁹²உம்முடைய போதனை என் மகிழ்ச்சியாயிராதிருந்தால், என் துன்பத்தில் நான் அழிந்துபோயிருப்பேன். ⁹³உம்முடைய கட்டளைகளை ஒருபோதும் மறவேன், ஏனெனில் அவைகளால் நீர் என்னை உயிர்ப்பித்தீர். ⁹⁴நான் உம்முடையவன்; என்னை இரட்சியும், ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைத் தேடினேன். ⁹⁵துன்மார்க்கர் என்னை அழிக்கக் காத்திருக்கிறார்கள், ஆனால் நான் உம்முடைய சாட்சிகளைச் சிந்திக்கிறேன். ⁹⁶எல்லாப் பூரணத்திற்கும் ஒரு எல்லையைக் கண்டேன், ஆனால் உம்முடைய கற்பனை மிகவும் விசாலமானது.

⁹⁷ஆ, உம்முடைய போதனையை நான் எவ்வளவாய் நேசிக்கிறேன்! நாள்முழுவதும் அதுவே என் தியானம். ⁹⁸உம்முடைய கற்பனை என் சத்துருக்களைப்பார்க்கிலும் என்னை ஞானமுள்ளவனாக்குகிறது, ஏனெனில் அது எப்பொழுதும் என்னோடிருக்கிறது. ⁹⁹என் ஆசிரியர்கள் யாவரிலும் அதிக அறிவுள்ளவனாயிருக்கிறேன், ஏனெனில் உம்முடைய சாட்சிகள் என் தியானம். ¹⁰⁰முதியவர்களைப்பார்க்கிலும் அதிகமாய் உணர்கிறேன், ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ¹⁰¹உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளும்படி, எல்லாத் தீய வழிகளிலிருந்தும் என் கால்களை விலக்கிக்கொள்ளுகிறேன். ¹⁰²உம்முடைய நியாயங்களைவிட்டு நான் விலகேன், ஏனெனில் நீர் தாமே எனக்குப் போதித்தீர். ¹⁰³உம்முடைய வார்த்தைகள் என் நாவுக்கு எவ்வளவு மதுரம், என் வாய்க்குத் தேனிலும் இனிமையானவை! ¹⁰⁴உம்முடைய கட்டளைகளால் அறிவை அடைகிறேன்; ஆகையால் எல்லாப் பொய் வழியையும் வெறுக்கிறேன்.

¹⁰⁵உம்முடைய வார்த்தை என் கால்களுக்குத் தீபமும், என் பாதைக்கு வெளிச்சமுமாயிருக்கிறது. ¹⁰⁶உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களைக் கைக்கொள்ளுவேன் என்று ஆணையிட்டு அதை உறுதிப்படுத்தினேன். ¹⁰⁷நான் மிகவும் துன்பப்படுகிறேன்; என் பிதாவே, உம்முடைய வார்த்தையின்படி என்னை உயிர்ப்பியும். ¹⁰⁸என் பிதாவே, நான் மனதார செலுத்தும் துதிகளை ஏற்றுக்கொண்டு, உம்முடைய நியாயங்களை எனக்குப் போதியும். ¹⁰⁹என் பிராணனை நித்தமும் என் கையில் ஏந்திக்கொண்டிருக்கிறேன், ஆனாலும் உம்முடைய போதனையை மறவேன். ¹¹⁰துன்மார்க்கர் எனக்குக் கண்ணிவைத்தார்கள், ஆனாலும் உம்முடைய கட்டளைகளைவிட்டு நான் வழிவிலகேன். ¹¹¹உம்முடைய சாட்சிகள் என்றென்றைக்கும் என் சுதந்தரம், ஏனெனில் அவைகள் என் இருதயத்தின் மகிழ்ச்சி. ¹¹²உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கடைப்பிடிக்க என் இருதயத்தைச் சாய்த்தேன், என்றென்றைக்கும், முடிவுபரியந்தமே.

¹¹³இருமனமுள்ளவர்களை வெறுக்கிறேன், ஆனால் உம்முடைய போதனையை நேசிக்கிறேன். ¹¹⁴நீரே என் மறைவிடமும் என் கேடகமுமாயிருக்கிறீர்; உம்முடைய வார்த்தையை நம்பியிருக்கிறேன். ¹¹⁵பொல்லாதவர்களே, என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள், நான் என் பிதாவின் கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளும்படிக்கே. ¹¹⁶உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி என்னைத் தாங்கும், நான் பிழைப்பேன், என் நம்பிக்கையினால் நான் வெட்கப்படாதபடி செய்யும். ¹¹⁷என்னைத் தாங்கிக்கொள்ளும், அப்பொழுது பாதுகாப்பாயிருந்து, உம்முடைய பிரமாணங்களை நித்தமும் மதித்து நடப்பேன். ¹¹⁸உம்முடைய பிரமாணங்களைவிட்டு வழிவிலகுகிற யாவரையும் நீர் தள்ளிவிடுகிறீர், ஏனெனில் அவர்களுடைய தந்திரம் வீணானது. ¹¹⁹பூமியிலுள்ள துன்மார்க்கர் யாவரையும் களிம்பைப்போல் தள்ளிப்போடுகிறீர்; ஆகையால் உம்முடைய சாட்சிகளை நேசிக்கிறேன். ¹²⁰உமக்குப் பயந்து என் மாம்சம் நடுங்குகிறது, உம்முடைய நியாயங்களுக்கும் அஞ்சுகிறேன்.

¹²¹நான் நியாயமும் நீதியும் செய்தேன்; என்னை ஒடுக்குகிறவர்களுக்கு என்னை விட்டுவிடாதேயும். ¹²²உம்முடைய அடியேனுக்கு நன்மைக்கான உத்தரவாதம் கொடும்; அகங்காரிகள் என்னை ஒடுக்காதிருக்கட்டும். ¹²³உம்முடைய இரட்சிப்புக்காகவும், உம்முடைய நீதியுள்ள வாக்குத்தத்தத்தின் நிறைவேறுதலுக்காகவும் காத்திருந்து என் கண்கள் பூத்துப்போகின்றன. ¹²⁴உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி உம்முடைய அடியேனை நடத்தி, உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ¹²⁵நான் உம்முடைய அடியேன்; எனக்கு அறிவைத் தந்தருளும், அப்பொழுது உம்முடைய சாட்சிகளை அறிந்துகொள்வேன். ¹²⁶எங்கள் பிதா செயலாற்றும் காலம் இது, ஏனெனில் உம்முடைய போதனை மீறப்பட்டிருக்கிறது. ¹²⁷ஆகையால் உம்முடைய கற்பனைகளைப் பொன்னிலும், பசும்பொன்னிலும் அதிகமாய் நேசிக்கிறேன். ¹²⁸ஆகையால் உம்முடைய கட்டளைகள் யாவையும் செம்மையானவை என்று எண்ணுகிறேன்; எல்லாப் பொய் வழியையும் வெறுக்கிறேன்.

¹²⁹உம்முடைய சாட்சிகள் அற்புதமானவை; ஆகையால் என் ஆத்துமா அவைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறது. ¹³⁰உம்முடைய வார்த்தைகளின் வெளிப்பாடு வெளிச்சம் தருகிறது; அது கபடமற்றவர்களுக்கு அறிவைப் புகட்டுகிறது. ¹³¹என் வாயைத் திறந்து ஏங்கி மூச்சிரைக்கிறேன், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகளுக்காக வாஞ்சிக்கிறேன். ¹³²உம்முடைய நாமத்தை நேசிக்கிறவர்களுக்கு நீர் செய்வதுபோல, என்பக்கம் திரும்பி எனக்கு இரங்கும். ¹³³உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி என் அடிகளை உறுதிப்படுத்தும், ஒரு பாவமும் என்னை ஆண்டுகொள்ளாதிருக்கட்டும். ¹³⁴மனுஷனுடைய ஒடுக்குதலினின்று என்னை மீட்டுக்கொள்ளும், அப்பொழுது உம்முடைய கட்டளைகளைக் கைக்கொள்ளுவேன். ¹³⁵உம்முடைய முகத்தை உம்முடைய அடியேன்மேல் பிரகாசிக்கப்பண்ணி, உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதியும். ¹³⁶என் கண்கள் நீரோடைகளாய்க் கண்ணீர் சொரிகின்றன, ஏனெனில் மனிதர் உம்முடைய போதனையைக் கைக்கொள்ளுவதில்லை.

¹³⁷என் பிதாவே, நீர் நீதியுள்ளவர், உம்முடைய நியாயங்களும் செம்மையானவை. ¹³⁸உம்முடைய சாட்சிகளை நீதியிலும், பூரண உண்மையிலும் நியமித்திருக்கிறீர். ¹³⁹என் பக்திவைராக்கியம் என்னை எரித்துப்போடுகிறது, ஏனெனில் என் சத்துருக்கள் உம்முடைய வார்த்தைகளை மறக்கிறார்கள். ¹⁴⁰உம்முடைய வாக்குத்தத்தம் நன்கு புடமிடப்பட்டது, உம்முடைய அடியேன் அதை நேசிக்கிறேன். ¹⁴¹நான் சிறியவனும் அற்பமாய் எண்ணப்பட்டவனுமாயிருக்கிறேன், ஆனாலும் உம்முடைய கட்டளைகளை மறவேன். ¹⁴²உம்முடைய நீதி என்றென்றைக்கும் நீதியாயிருக்கிறது, உம்முடைய போதனை சத்தியமானது. ¹⁴³இக்கட்டும் மனவேதனையும் என்னைப் பிடித்திருக்கிறது, ஆனால் உம்முடைய கற்பனைகள் என் மகிழ்ச்சி. ¹⁴⁴உம்முடைய சாட்சிகள் என்றென்றைக்கும் நீதியுள்ளவைகள்; எனக்கு அறிவைத் தந்தருளும், அப்பொழுது பிழைப்பேன்.

¹⁴⁵என் முழு இருதயத்தோடும் கூப்பிடுகிறேன்; என் பிதாவே, எனக்குப் பதிலளியும்! உம்முடைய பிரமாணங்களைக் கைக்கொள்ளுவேன். ¹⁴⁶உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; என்னை இரட்சியும், அப்பொழுது உம்முடைய சாட்சிகளைக் கடைப்பிடிப்பேன். ¹⁴⁷விடியற்காலைக்குமுன் எழுந்து உதவிக்காகக் கூப்பிடுகிறேன்; உம்முடைய வார்த்தைகளை நம்பியிருக்கிறேன். ¹⁴⁸இரவின் ஜாமங்களுக்குமுன் என் கண்கள் விழித்திருக்கின்றன, உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தைத் தியானிக்கும்படிக்கே. ^b b v148 இரவு குறிப்பிட்ட ஜாமங்களாக (பொதுவாக மூன்று அல்லது நான்கு காவல்பொழுதுகளாக) பிரிக்கப்பட்டிருந்தது; ஒவ்வொன்றுக்கும் முன்பாக கவிஞன் ஜெபிக்க விழித்தெழுகிறான். ¹⁴⁹உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி என் சத்தத்தைக் கேளும்; என் பிதாவே, உம்முடைய நியாயங்களின்படி என்னை உயிர்ப்பியும். ¹⁵⁰பொல்லாத நோக்கத்தோடு என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்கள் நெருங்கிவருகிறார்கள்; அவர்கள் உம்முடைய போதனைக்குத் தூரமானவர்கள். ¹⁵¹என் பிதாவே, நீரோ சமீபமாயிருக்கிறீர், உம்முடைய கற்பனைகள் யாவும் சத்தியமானவை. ¹⁵²உம்முடைய சாட்சிகளிலிருந்து நான் நெடுநாளாய் அறிந்திருக்கிறேன், நீர் அவைகளை என்றென்றைக்கும் ஸ்தாபித்திருக்கிறீர் என்று.

¹⁵³என் துன்பத்தைப் பார்த்து என்னை விடுவியும், ஏனெனில் உம்முடைய போதனையை மறவேன். ¹⁵⁴என் வழக்கை நடத்தி என்னை மீட்டுக்கொள்ளும்; உம்முடைய வாக்குத்தத்தத்தின்படி என்னை உயிர்ப்பியும். ¹⁵⁵இரட்சிப்பு துன்மார்க்கருக்குத் தூரமாயிருக்கிறது, ஏனெனில் அவர்கள் உம்முடைய பிரமாணங்களைத் தேடுவதில்லை. ¹⁵⁶என் பிதாவே, உம்முடைய இளகிய இரக்கம் பெரிது; உம்முடைய நியாயங்களின்படி என்னை உயிர்ப்பியும். ¹⁵⁷என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறவர்களும் என் சத்துருக்களுமாய் அநேகர் இருக்கிறார்கள், ஆனாலும் உம்முடைய சாட்சிகளைவிட்டு நான் விலகேன். ¹⁵⁸உண்மையற்றவர்களை அருவருப்போடு பார்க்கிறேன், ஏனெனில் அவர்கள் உம்முடைய வார்த்தையைக் கைக்கொள்ளுவதில்லை. ¹⁵⁹உம்முடைய கட்டளைகளை நான் எவ்வளவாய் நேசிக்கிறேன் என்று பாரும்! என் பிதாவே, உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின்படி என்னை உயிர்ப்பியும். ¹⁶⁰உம்முடைய வார்த்தையின் சாராம்சம் சத்தியம், உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்கள் ஒவ்வொன்றும் என்றென்றைக்கும் நிலைத்திருக்கும்.

¹⁶¹பிரபுக்கள் முகாந்தரமில்லாமல் என்னைத் துன்பப்படுத்துகிறார்கள், ஆனாலும் என் இருதயம் உம்முடைய வார்த்தைகளுக்குப் பயந்து நிற்கிறது. ¹⁶²பெரிய பொக்கிஷத்தைக் கண்டுபிடித்தவனைப்போல் உம்முடைய வார்த்தையில் மகிழுகிறேன். ¹⁶³பொய்யை வெறுத்து அருவருக்கிறேன், ஆனால் உம்முடைய போதனையை நேசிக்கிறேன். ¹⁶⁴உம்முடைய நீதியுள்ள நியாயங்களினிமித்தம் நாளொன்றுக்கு ஏழுதரம் உம்மைத் துதிக்கிறேன். ¹⁶⁵உம்முடைய போதனையை நேசிக்கிறவர்களுக்கு மிகுந்த சமாதானம் உண்டு; அவர்களை எதுவும் இடறப்பண்ணாது. ¹⁶⁶என் பிதாவே, உம்முடைய இரட்சிப்பை நம்பிக்கையோடு எதிர்பார்க்கிறேன், உம்முடைய கற்பனைகளைக் கைக்கொள்ளுகிறேன். ¹⁶⁷என் ஆத்துமா உம்முடைய சாட்சிகளைக் கைக்கொள்ளுகிறது; அவைகளை மிகவும் நேசிக்கிறேன். ¹⁶⁸உம்முடைய கட்டளைகளையும் சாட்சிகளையும் கைக்கொள்ளுகிறேன், ஏனெனில் என் வழிகளெல்லாம் உமக்கு முன்பாக இருக்கின்றன.

¹⁶⁹என் பிதாவே, என் கூப்பிடுதல் உமக்கு முன்பாக வரட்டும்; உம்முடைய வார்த்தையின்படி எனக்கு அறிவைத் தந்தருளும். ¹⁷⁰என் விண்ணப்பம் உமக்கு முன்பாக வரட்டும்; உம்முடைய வார்த்தையின்படி என்னை விடுவியும். ¹⁷¹என் உதடுகள் துதியைப் பொழியும், ஏனெனில் நீர் உம்முடைய பிரமாணங்களை எனக்குப் போதிக்கிறீர். ¹⁷²என் நாவு உம்முடைய வார்த்தையைப் பாடும், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகள் யாவும் செம்மையானவை. ¹⁷³உம்முடைய கரம் எனக்கு உதவிசெய்ய ஆயத்தமாயிருப்பதாக, ஏனெனில் உம்முடைய கட்டளைகளைத் தெரிந்துகொண்டேன். ¹⁷⁴என் பிதாவே, உம்முடைய இரட்சிப்புக்காக ஏங்குகிறேன், உம்முடைய போதனை என் மகிழ்ச்சி. ¹⁷⁵என் ஆத்துமா பிழைத்து உம்மைத் துதிப்பதாக, உம்முடைய நியாயங்கள் எனக்கு உதவிசெய்வதாக. ¹⁷⁶காணாமற்போன ஆட்டைப்போல் நான் வழிதப்பி அலைந்தேன்; உம்முடைய அடியேனைத் தேடிவாரும், ஏனெனில் உம்முடைய கற்பனைகளை மறவேன். ^c c v176 மிக நீளமான இந்தச் சங்கீதம், வழிதப்பி அலைந்ததின் அறிக்கையோடும், தன்னைத் தேடிவரும்படி பிதாவை நோக்கிய விண்ணப்பத்தோடும் முடிகிறது — வழிதப்பிப்போன ஒரே ஆட்டைத் தேடும்படி தொண்ணூற்றொன்பது ஆடுகளை விட்டுச் செல்லும் இயேசு வெளிப்படுத்துகிற அதே மேய்ப்பன் இருதயம் இதுவே (லூக்கா 15:4-6).