சங்கீதம் 143

143 ¹என் பிதாவே, என் ஜெபத்தைக் கேளும்; என் இரக்க விண்ணப்பங்களுக்குச் செவிகொடும்; உம்முடைய உண்மையிலும், உம்முடைய நீதியிலும் எனக்கு உத்தரவு அருளும். ²உம்முடைய அடியேனை நியாயத்தீர்ப்புக்கு உட்படுத்தாதேயும்; ஏனெனில் ஜீவனுள்ளவர்கள் ஒருவரும் உமக்கு முன்பாக நீதிமான் அல்ல. ^a a v2 எவரும் தன் சொந்த செயல்களால் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக நீதிமானாக்கப்படுவதில்லை, இயேசுவை நம்புவதின் மூலம் மட்டுமே என்று போதிக்க பவுல் இந்த வசனத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டார். ³சத்துரு என் ஆத்துமாவைத் தொடர்ந்து துன்பப்படுத்தினான்; என் ஜீவனைத் தரையில் நசுக்கினான்; வெகுகாலமாய் மரித்தவர்களைப்போல் என்னை இருளில் தங்கவைத்தான். ⁴என் ஆவி எனக்குள் தொய்ந்துபோகிறது; என் இருதயம் எனக்குள் திகைத்திருக்கிறது. ⁵பூர்வநாட்களை நான் நினைவுகூருகிறேன்; நீர் செய்த யாவையும் தியானிக்கிறேன்; உம்முடைய கரங்களின் கிரியையைச் சிந்திக்கிறேன். ⁶என் கைகளை உம்மிடத்தில் விரிக்கிறேன்; வறண்ட நிலத்தைப்போல் என் ஆத்துமா உம்மேல் தாகமாயிருக்கிறது.

⁷என் பிதாவே, சீக்கிரமாய் எனக்கு உத்தரவு அருளும்; என் ஆவி சோர்ந்துபோகிறது. உம்முடைய முகத்தை என்னை விட்டு மறைக்காதேயும்; இல்லாவிட்டால் நான் குழியில் இறங்குகிறவர்களைப்போல் ஆவேன். ⁸காலையிலே உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பை நான் கேட்கும்படி செய்யும்; ஏனெனில் உம்மையே நம்பியிருக்கிறேன். நான் நடக்கவேண்டிய வழியை எனக்குக் காண்பியும்; ஏனெனில் என் ஆத்துமாவை உம்மிடத்தில் உயர்த்துகிறேன். ⁹என் பிதாவே, என் சத்துருக்களிடமிருந்து என்னை விடுவியும்; அடைக்கலமாக உம்மிடத்தில் ஓடிவந்தேன். ¹⁰உம்முடைய சித்தத்தின்படி செய்ய எனக்குக் கற்றுத்தாரும்; ஏனெனில் நீரே என் பிதா; உம்முடைய நல்ல ஆவி என்னைச் செம்மையான பூமியில் நடத்துவாராக. ¹¹என் பிதாவே, உம்முடைய நாமத்தினிமித்தம் என் ஜீவனைக் காத்தருளும்; உம்முடைய நீதியினால் என் ஆத்துமாவை இக்கட்டிலிருந்து விடுவித்தருளும். ¹²உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பினால், நீர் என் சத்துருக்களைச் சங்கரிப்பீர்; என் ஆத்துமாவின் எதிரிகள் அனைவரையும் அழிப்பீர்; ஏனெனில் நான் உம்முடைய அடியேன்.