சங்கீதம் 17

17 ¹நியாயமான வழக்கைக் கேளும், என் பிதாவே; என் கூப்பிடுதலைக் கவனியும்; கபடமற்ற உதடுகளிலிருந்து வரும் என் ஜெபத்திற்குச் செவிகொடும். ²என் நியாயம் உம்முடைய சமுகத்திலிருந்து வரக்கடவது; உம்முடைய கண்கள் நீதியானதைக் காணக்கடவது.

³நீர் என் இருதயத்தை ஆராய்ந்தீர், இரவில் என்னைச் சோதித்தீர், என்னைப் புடமிட்டுப் பார்த்தும் ஒன்றும் காணவில்லை; என் வாய் பாவம் செய்யாதென்று நான் தீர்மானித்திருக்கிறேன். ⁴மனுஷருடைய செய்கைகளைப் பொறுத்தவரையில், உம்முடைய உதடுகளின் வார்த்தையினால் நான் கொடுமைக்காரரின் பாதைகளுக்கு விலகி என்னைக் காத்துக்கொண்டேன். ⁵என் அடிகள் உம்முடைய பாதைகளில் உறுதியாய் நிலைத்திருந்தன; என் கால்கள் வழுவவில்லை.

⁶நான் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன், ஏனெனில் நீர் எனக்குப் பதிலருளுவீர், என் பிதாவே; எனக்குச் செவிகொடும்; என் வார்த்தைகளைக் கேளும். ⁷உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின் அற்புதத்தைக் காண்பியும், சத்துருக்களுக்குத் தப்பி உம்மிடத்தில் அடைக்கலம் புகுகிறவர்களை உம்முடைய வலதுகரத்தினால் இரட்சிக்கிறவரே. ⁸என்னை உம்முடைய கண்மணியைப்போல் காத்தருளும்; உம்முடைய செட்டைகளின் நிழலில் என்னை மறைத்தருளும், ⁹என்னை ஒடுக்குகிற துன்மார்க்கரிடமிருந்தும், என்னைச் சூழ்ந்துகொள்ளும் என் மரணப் பகைவரிடமிருந்தும்.

¹⁰அவர்கள் தங்கள் கடின இருதயத்தை அடைத்துக்கொண்டார்கள்; அவர்களுடைய வாய் அகந்தையாய்ப் பேசுகிறது. ¹¹அவர்கள் எங்களைப் பின்தொடர்ந்து இப்போது எங்களைச் சூழ்ந்துகொண்டார்கள்; எங்களைத் தரையிலே தள்ளும்படி தங்கள் கண்களை நிலைநிறுத்துகிறார்கள். ¹²அவன் தன் இரையைப் பீறப் பசித்திருக்கும் சிங்கத்தைப்போலவும், மறைவிடத்தில் பதுங்கியிருக்கும் பாலசிங்கத்தைப்போலவும் இருக்கிறான்.

¹³எழுந்தருளும், என் பிதாவே! அவனை எதிர்த்து நில்லும், அவனைத் தாழ்த்தும்! உம்முடைய பட்டயத்தினால் துன்மார்க்கனிடமிருந்து என் ஜீவனை விடுவியும், ¹⁴உம்முடைய கரத்தினால், என் பிதாவே, அப்படிப்பட்ட மனுஷரிடமிருந்து—இவ்வுலகத்து மனுஷரிடமிருந்து என்னை விடுவியும்; அவர்களுடைய பங்கு இந்த ஜீவனில்தான் இருக்கிறது. நீர் சேமித்துவைத்ததினால் அவர்களுடைய வயிற்றை நிரப்புகிறீர்; அவர்களுடைய பிள்ளைகள் திருப்தியாய் இருக்கிறார்கள், தங்கள் மிகுதியைத் தங்கள் குழந்தைகளுக்கு விட்டுச்செல்கிறார்கள்.

¹⁵நானோ, நீதியிலே உம்முடைய முகத்தைத் தரிசிப்பேன்; நான் விழிக்கும்போது, உம்முடைய சாயலைக் கண்டு திருப்தியடைவேன்.