சங்கீதம் 22

22 ¹என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்? என்னை இரட்சிப்பதற்கு நீர் ஏன் இத்தனை தூரமாய் இருக்கிறீர், என் வேதனையின் புலம்பல்களுக்கு ஏன் இத்தனை தூரமாய்? ^a a v1 இயேசு இந்தச் சங்கீதத்தின் தொடக்க வார்த்தைகளைச் சிலுவையிலிருந்து ஜெபித்தார். இந்தச் சங்கீதம் முழுவதும் அவருடையதே — கைவிடப்பட்ட வேதனையிலிருந்து சகல ஜாதிகளின் ஆராதனைக்கு நகர்கிறது.

²என் பிதாவே, பகலில் நான் கூப்பிடுகிறேன், ஆனால் நீர் பதில் தருகிறதில்லை; இரவில் கூப்பிடுகிறேன், ஆனால் எனக்கு இளைப்பாறுதல் கிடைக்கவில்லை.

³ஆயினும் நீர் பரிசுத்தர், இஸ்ரவேலின் துதிகளின்மேல் வீற்றிருக்கிறவர். ⁴எங்கள் முன்னோர்கள் உம்மை நம்பினார்கள்; அவர்கள் நம்பினார்கள், நீர் அவர்களை விடுவித்தீர். ⁵அவர்கள் உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டு மீட்கப்பட்டார்கள்; உம்மை நம்பி வெட்கப்படவில்லை.

⁶நானோ ஒரு புழு, மனுஷன் அல்ல; மனிதரால் இகழப்பட்டு, மக்களால் அசட்டைபண்ணப்பட்டேன். ⁷என்னைக் காண்கிற யாவரும் என்னைப் பரியாசம்பண்ணுகிறார்கள்; அவர்கள் தலையை அசைத்து நிந்தைகளை வீசுகிறார்கள்: ⁸அவன் தேவன்மேல் நம்பிக்கை வைக்கிறான்; தேவன் அவனை விடுவிக்கட்டும். எங்கள் பிதா அவனில் பிரியமாயிருக்கிறாரே, எங்கள் பிதா அவனை விடுவிக்கட்டும்.

⁹ஆயினும் நீரே என்னைக் கர்ப்பத்திலிருந்து வெளிக்கொணர்ந்தீர்; என் தாயின் மார்பில் என்னை நம்பிக்கையாய் இருக்கச் செய்தீர். ¹⁰பிறப்பிலிருந்தே நான் உம்மிடம் ஒப்புவிக்கப்பட்டேன்; என் தாயின் கர்ப்பத்திலிருந்தே நீர் என் பிதாவாய் இருக்கிறீர்.

¹¹என்னைவிட்டுத் தூரமாயிராதேயும், ஏனெனில் ஆபத்து சமீபமாயிருக்கிறது, உதவிசெய்பவர் ஒருவரும் இல்லை.

¹²அநேக காளைகள் என்னைச் சூழ்ந்துகொள்கின்றன; பாசானின் பலமுள்ள காளைகள் என்னை வளைந்துகொள்கின்றன. ¹³இரையைப் பீறுகிற கெர்ச்சிக்கும் சிங்கங்களைப்போல, அவர்கள் எனக்கு விரோதமாய்த் தங்கள் வாயை விரிவாய்த் திறக்கிறார்கள். ¹⁴நான் தண்ணீரைப்போல ஊற்றப்பட்டேன், என் எலும்புகளெல்லாம் கழன்றுபோயின. என் இருதயம் மெழுகுபோலாயிற்று; என் உள்ளத்தில் அது உருகுகிறது. ¹⁵என் பெலன் வெயிலில் காய்ந்த களிமண்ணைப்போல வற்றிப்போயிற்று, என் நாக்கு அண்ணத்தோடு ஒட்டிக்கொண்டது; நீர் என்னை மரணத்தின் புழுதியில் கிடத்துகிறீர்.

¹⁶நாய்கள் என்னைச் சூழ்ந்துகொண்டன; பொல்லாதவர்களின் கூட்டம் என்னை வளைந்துகொண்டது; அவர்கள் என் கைகளையும் கால்களையும் குத்திப் போட்டார்கள். ^b b v16 சிலுவையில் அறையும் முறை நடைமுறைக்கு வருவதற்கு ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முன்பே எழுதப்பட்ட இந்த விவரங்கள் — குத்தப்பட்ட கைகளும் கால்களும், தொடர்ந்து வரும் பங்கிடப்பட்ட வஸ்திரங்களும் — இயேசுவின் சிலுவையில் நிறைவேறின. ¹⁷என் எலும்புகளையெல்லாம் நான் எண்ணக்கூடும்; மக்கள் என்னை உற்றுப்பார்த்துக் களிகூருகிறார்கள். ¹⁸என் வஸ்திரங்களைத் தங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டுக்கொள்கிறார்கள், என் உடையின்மேல் சீட்டுப்போடுகிறார்கள்.

¹⁹ஆனால் என் பிதாவே, நீர் தூரமாயிராதேயும்; நீரே என் பெலன்—எனக்கு உதவிசெய்ய விரைந்துவாரும். ²⁰என் ஜீவனைப் பட்டயத்திற்கு நீங்கலாக்கிவிடும், என் அருமையான ஜீவனை நாய்களின் வல்லமையிலிருந்து விடுவியும். ²¹சிங்கத்தின் வாயிலிருந்து என்னை மீட்டுவிடும்; காட்டெருதுகளின் கொம்புகளிலிருந்து நீர் எனக்குப் பதிலளித்தீர். ^c c v21 சங்கீதத்தின் திருப்புமுனை: திடீரென வரும் இறந்தகால வினை — ‘நீர் எனக்குப் பதிலளித்தீர்’ — தேவன் ஏற்கெனவே பதிலளித்துவிட்டார் என்ற உறுதியான விசுவாசத்தைக் காட்டுகிறது.

²²உம்முடைய நாமத்தை என் சகோதரர்களுக்கு அறிவிப்பேன்; சபையின் நடுவில் உம்மைத் துதிப்பேன். ^d d v22 புதிய ஏற்பாடு இந்த வசனத்தை இயேசுவின் வாயில் வைக்கிறது — உயிர்த்தெழுந்த குமாரன், தம்முடையவர்கள் என்று அழைக்க வெட்கப்படாத சகோதர சகோதரிகள் நடுவில் பிதாவின் நாமத்தை அறிவிக்கிறார். ²³எங்கள் பிதாவுக்குப் பயந்தவர்களே, அவரைத் துதியுங்கள்! யாக்கோபின் சந்ததியார் அனைவரும், அவரை மகிமைப்படுத்துங்கள்! இஸ்ரவேலின் வித்தானவர்கள் அனைவரும், அவருக்கு அஞ்சி நில்லுங்கள்! ²⁴ஏனெனில் சிறுமையுற்றவனின் துன்பத்தை அவர் அசட்டைபண்ணவுமில்லை, இகழவுமில்லை; தம்முடைய முகத்தை அவனுக்கு மறைக்காமல், அவனுடைய உதவிக்கான கூப்பிடுதலைக் கேட்டார்.

²⁵மகா சபையில் உம்மாலே என் துதி உண்டாகிறது; அவருக்குப் பயந்தவர்களுக்கு முன்பாக என் பொருத்தனைகளைச் செலுத்துவேன். ²⁶சிறுமைப்பட்டவர்கள் புசித்துத் திருப்தியடைவார்கள்; எங்கள் பிதாவைத் தேடுகிறவர்கள் அவரைத் துதிப்பார்கள்— உங்கள் இருதயம் என்றென்றைக்கும் வாழ்வதாக!

²⁷பூமியின் எல்லைகளெல்லாம் நினைவுகூர்ந்து எங்கள் பிதாவினிடத்தில் திரும்பும், ஜாதிகளின் வம்சங்களெல்லாம் அவருக்கு முன்பாகப் பணிந்துகொள்ளும். ²⁸ஏனெனில் ராஜரிகம் எங்கள் பிதாவுக்கே உரியது, அவரே ஜாதிகளை ஆளுகிறார்.

²⁹பூமியின் ஐசுவரியவான்கள் யாவரும் விருந்துண்டு ஆராதிப்பார்கள்; புழுதிக்கு இறங்குகிற யாவரும் அவருக்கு முன்பாக முழங்காற்படியிடுவார்கள்— தங்களைத் தாங்களே உயிரோடு காத்துக்கொள்ளக் கூடாதவர்கள். ³⁰சந்ததியார் அவரைச் சேவிப்பார்கள்; வருங்கால தலைமுறைகளுக்கு ஆண்டவராகிய பிதாவைக் குறித்து அறிவிக்கப்படும். ³¹அவர்கள் வந்து, இன்னும் பிறவாத ஒரு ஜனத்திற்கு அவருடைய நீதியைப் பிரசித்தப்படுத்துவார்கள்—ஏனெனில் எங்கள் பிதா இதைச் செய்தார்.