என் கன்மலையே, மவுனமாயிராதேயும்
தாவீதின் சங்கீதம்.
தாவீதின் பயம் மௌனமே: தன் கன்மலையாகிய தன் பிதா பதில் கொடுக்காவிட்டால், அவன் ஏற்கெனவே மரித்தோரில் ஒருவன். உள்ளத்தில் தீமையை மறைத்துக்கொண்டு இனிமையாகப் பேசும் மனிதரோடு தன்னை இழுத்துக்கொண்டுபோகாதபடி கேட்கிறான். பாதியிலேயே அவன் கேட்கப்படுகிறான், ஜெபம் நன்றியாக மாறுகிறது.
28 1என் பிதாவே, உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்; என் கன்மலையே, எனக்குச் செவிடாயிராதேயும், நீர் என்னிடத்தில் மவுனமாயிருந்தால், நான் குழியில் இறங்குகிறவர்களைப்போலாவேன்.
2நான் உம்மை நோக்கி உதவிக்காகக் கூப்பிடுகையில், உம்முடைய பரிசுத்த சந்நிதிக்கு நேராக என் கைகளை உயர்த்துகையில், என் இரக்க வேண்டுதல்களைக் கேட்டருளும்.
3துன்மார்க்கரோடும், அக்கிரமஞ்செய்கிறவர்களோடும் என்னை இழுத்துவிடாதேயும்; அவர்கள் தங்கள் இருதயத்தில் தீமை இருக்கையில் தங்கள் அயலாரோடு இனிமையான வார்த்தைகளைப் பேசுகிறார்கள். 4அவர்களுடைய செய்கைகளுக்குத்தக்கதாகவும், அவர்களுடைய தீய கிரியைகளுக்குத்தக்கதாகவும் அவர்களுக்குச் சரிக்கட்டும்; அவர்களுடைய கைகளின் செய்கைக்குத்தக்கதாக அவர்களுக்குச் சரிக்கட்டி, அவர்கள் பாத்திரமானதை அவர்கள்மேல் திரும்பப்பண்ணும். 5அவர்கள் என் பிதாவின் செய்கைகளையும் அவருடைய கைகளின் கிரியையையும் கவனியாமலிருக்கிறபடியால், அவர் அவர்களை இடித்துப்போடுவார், ஒருபோதும் கட்டியெழுப்பமாட்டார்.
6எங்கள் பிதா ஸ்தோத்திரிக்கப்படுவாராக, அவர் என் இரக்க வேண்டுதல்களைக் கேட்டருளினார். 7என் பிதா என் பெலனும் என் கேடகமுமானவர்; அவரை என் இருதயம் நம்பியிருக்கிறது, நான் உதவிபெற்றேன். என் இருதயம் மகிழ்ச்சியால் களிகூர்கிறது, என் பாட்டினால் நான் அவரைத் துதிக்கிறேன்.
8என் பிதா தம்முடைய ஜனத்தின் பெலனாயிருக்கிறார்; அவர் தாம் அபிஷேகம்பண்ணினவனுக்கு இரட்சிப்பின் அரணான கோட்டையாயிருக்கிறார். 9உம்முடைய ஜனத்தை இரட்சித்து, உம்முடைய சுதந்தரத்தை ஆசீர்வதியும்; அவர்களை மேய்த்து, என்றென்றைக்கும் அவர்களைச் சுமந்துகொள்ளும்.
