சங்கீதம் 55

55 ¹என் ஜெபத்தைக் கேளும், என் பிதாவே, என் இரக்க விண்ணப்பத்திற்கு உம்மை மறைத்துக்கொள்ளாதேயும். ²எனக்குச் செவிகொடுத்து எனக்கு உத்தரவு அருளும்; என் முறையீட்டில் நான் அமைதியின்றி அலைகிறேன், புலம்புகிறேன், ³பகைவனுடைய சத்தத்தினிமித்தமும், துன்மார்க்கனுடைய ஒடுக்குதலினிமித்தமும்தான்; ஏனெனில் அவர்கள் என்மேல் தீங்கை வரப்பண்ணுகிறார்கள், கோபத்தோடு என்னைப் பகைக்கிறார்கள். ⁴என் இருதயம் எனக்குள் வேதனையால் துடிக்கிறது; மரணத்தின் திகில்கள் என்மேல் விழுந்திருக்கின்றன. ⁵பயமும் நடுக்கமும் என்னைப் பிடித்துக்கொண்டன, திகில் என்னை மூடிக்கொண்டது. ⁶நான் சொன்னேன்: “ஐயோ, புறாவைப்போல் எனக்குச் சிறகுகள் இருந்தால் நலமாயிருக்குமே! நான் பறந்துபோய் இளைப்பாறுவேன்.

⁷ஆம், நான் தொலைவில் அலைந்து சென்றுவிடுவேன்; வனாந்தரத்தில் தங்கியிருப்பேன். ^a a v7 செலா: பொருள் தெளிவாக அறியப்படாத ஓர் இசை அல்லது வழிபாட்டுச் சொல்; தியானத்திற்கான ஓர் இடைநிறுத்தமாகவோ அல்லது இசை இடைவேளையாகவோ இருக்கலாம். ⁸கடுங்காற்றுக்கும் புயலுக்கும் விலகி, என் அடைக்கல இடத்திற்கு நான் விரைந்துபோவேன்.” ⁹அவர்களைக் குழப்பியருளும், ஆண்டவராகிய பிதாவே; அவர்களுடைய நாவைப் பிரித்துவிடும், ஏனெனில் நகரத்தில் கொடுமையையும் சண்டையையும் காண்கிறேன். ¹⁰இரவும் பகலும் அவர்கள் அதன் மதில்களைச் சுற்றித் திரிகிறார்கள்; தீமையும் தொல்லையும் அதற்குள் இருக்கின்றன. ¹¹அழிவு அதன் நடுவில் இருக்கிறது; ஒடுக்குதலும் வஞ்சகமும் அதன் வீதிகளை விட்டு ஒருபோதும் அகல்வதில்லை. ¹²என்னை நிந்திப்பவன் ஒரு பகைவன் அல்ல—அப்படியானால் அதைச் சகித்திருப்பேன்; எனக்கு விரோதமாகத் தன்னை உயர்த்துகிறவன் என்னைப் பகைக்கிறவன் அல்ல—அப்படியானால் அவனுக்கு விலகி மறைந்திருப்பேன். ¹³ஆனால் அது நீ, எனக்குச் சமமான ஒரு மனிதன், என் தோழனும் என் நெருங்கிய நண்பனுமானவன். ¹⁴ஒருவரோடொருவர் இனிமையான ஐக்கியத்தை அனுபவித்தவர்கள் நாம், கூட்டத்தோடு எங்கள் பிதாவின் ஆலயத்திற்கு நடந்துசென்றவர்கள். ¹⁵மரணம் அவர்கள்மேல் வரட்டும்; அவர்கள் உயிரோடே பாதாளத்தில் இறங்கட்டும், ஏனெனில் அவர்களுடைய வாசஸ்தலத்தில், அவர்கள் நடுவிலேயே, தீமை இருக்கிறது. ¹⁶நானோ என் பிதாவை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன், என் பிதா என்னை இரட்சிப்பார். ¹⁷மாலையிலும் காலையிலும் மத்தியானத்திலும் நான் கூப்பிட்டுப் புலம்புகிறேன், அவர் என் சத்தத்தைக் கேட்கிறார். ¹⁸எனக்கு விரோதமாக நடத்தப்பட்ட யுத்தத்திலிருந்து அவர் என் ஆத்துமாவைச் சமாதானத்தோடே மீட்டார், அநேகர் எனக்கு விரோதமாக நின்றபோதிலும்.

¹⁹எங்கள் பிதா கேட்டு அவர்களைத் தாழ்த்துவார்—பூர்வகாலம் முதல் சிங்காசனத்தில் அமர்ந்திருக்கிறவர் அவரே. அவர்கள் ஒருபோதும் மாறாதிருப்பதால், அவர்களுக்கு எங்கள் பிதாவைப்பற்றிய பயமில்லை. ²⁰காட்டிக்கொடுத்தவன் தன்னோடே சமாதானமாயிருந்தவர்களுக்கு விரோதமாகத் தன் கைகளை ஓங்கினான்; அவன் தன் உடன்படிக்கையை மீறினான். ²¹அவனுடைய பேச்சு வெண்ணெயைவிட மிருதுவாயிருந்தது, ஆனாலும் அவன் இருதயத்தில் யுத்தம் இருந்தது; அவனுடைய வார்த்தைகள் எண்ணெயைவிட மென்மையாயிருந்தன, ஆனாலும் அவை உருவின பட்டயங்களாயிருந்தன. ²²உன் பாரத்தை எங்கள் பிதாமேல் வைத்துவிடு, அவர் உன்னைத் தாங்குவார்; நீதிமானை அவர் ஒருபோதும் தள்ளாடவிடமாட்டார். ²³ஆனால் நீர், என் பிதாவே, அவர்களை அழிவின் குழியில் தள்ளிவிடுவீர்; இரத்தப்பிரியர்களும் வஞ்சகருமானவர்கள் தங்கள் நாட்களில் பாதியைக்கூட வாழமாட்டார்கள். நானோ உம்மில் நம்பிக்கை வைப்பேன்.