இருளில் தாவீதின் கூக்குரல்
பாடகர் தலைவனுக்கு; நரம்பு வாத்தியங்களுடன், ஷெமினீத் என்னும் இசைமுறையின்படி. தாவீதின் சங்கீதம்.
தாவீது நோயுற்று, திகிலால் நடுங்குகிறான்; இரவு முழுவதும் கண்ணீரால் படுக்கையை நனைத்துக் களைத்துப்போய், எதுவரைக்கும் என்று கேட்கிறான். மரித்தவர்கள் துதிக்க முடியாது என்று வாதிடுகிறான். பிறகு ஜெபம் திரும்புகிறது: அவனுடைய அழுகையின் சத்தத்தைப் பிதா கேட்டார்; அவன் தன் சத்துருக்களை விலகிப்போகச் சொல்லுகிறான்.
6 1என் பிதாவே, உம்முடைய கோபத்தில் என்னைக் கடிந்துகொள்ளாதேயும், உம்முடைய உக்கிரத்தில் என்னைத் தண்டியாதேயும். 2என் பிதாவே, எனக்கு இரங்கும், ஏனெனில் நான் பலவீனமாயிருக்கிறேன்; என் பிதாவே, என்னைக் குணமாக்கும், ஏனெனில் என் எலும்புகள் திகிலால் நடுங்குகின்றன.
3என் ஆத்துமா திகிலால் நடுங்குகிறது. ஆனால் நீரோ, என் பிதாவே—எதுவரைக்கும்? 4என் பிதாவே, என்னிடம் திரும்பிவாரும்; என் உயிரை மீட்டிடும். உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பை முன்னிட்டு என்னை இரட்சியும்.
5ஏனெனில் மரணத்தில் உம்மைப் பற்றிய நினைவு இல்லை; பாதாளத்தில் உம்மைத் துதிப்பவர் யார்?
6என் பெருமூச்சினால் நான் சோர்ந்துபோனேன். இரவெல்லாம் என் கண்ணீரால் என் படுக்கையை நனைக்கிறேன்; என் அழுகையால் அதைக் குளிர்ந்துபோகச் செய்கிறேன்.
7துக்கத்தினால் என் கண்கள் சோர்ந்துபோயின; என் பகைஞர் அனைவரையும் முன்னிட்டு அவை மங்கிப்போகின்றன. 8தீமை செய்கிற அனைவரே, என்னைவிட்டு அகன்றுபோங்கள், ஏனெனில் என் பிதா என் அழுகையின் சத்தத்தைக் கேட்டிருக்கிறார். 9என் இரக்க வேண்டுதலை என் பிதா கேட்டிருக்கிறார்; என் ஜெபத்தை என் பிதா ஏற்றுக்கொள்கிறார். 10என் பகைஞர் அனைவரும் வெட்கமடைந்து திகிலால் நடுங்குவார்கள்; அவர்கள் பின்வாங்கி திடீரென அவமானப்படுத்தப்படுவார்கள்.
