சங்கீதம் 64

64 ¹என் பிதாவே, என் புலம்பலில் என் சத்தத்தைக் கேளும்; சத்துருவின் பயங்கரத்திற்கு என் ஜீவனைக் காத்தருளும். ²துன்மார்க்கரின் இரகசிய சூழ்ச்சிக்கும், தீமை செய்கிறவர்களின் அமளியான கூட்டத்திற்கும் என்னை மறைத்துக்கொள்ளும். ³அவர்கள் தங்கள் நாவுகளைப் பட்டயத்தைப்போல் கூர்மையாக்குகிறார்கள்; தங்கள் கசப்பான வார்த்தைகளை அம்புகளைப்போல் எய்யக் குறிபார்க்கிறார்கள், ⁴மறைவிடத்திலிருந்து குற்றமற்றவன்மேல் எய்யும்படியே; திடீரென்று பயமின்றி அவன்மேல் எய்கிறார்கள். ⁵அவர்கள் தங்கள் தீய நோக்கத்தை உறுதியாய்ப் பற்றிக்கொள்கிறார்கள்; கண்ணிகளை மறைத்து வைப்பதைக் குறித்துப் பேசி, “அவைகளை யார் காண்பார்கள்?” என்கிறார்கள்.

⁶அவர்கள் அநியாயத்தைத் திட்டமிட்டு, “நன்கு வகுத்த திட்டத்தை நாங்கள் தீர்மானமாய் முடித்துவிட்டோம்” என்கிறார்கள். மனிதனுடைய உள்ளான நினைவுகளும் இருதயமும் ஆழமானவை. ⁷ஆனாலும் எங்கள் பிதா அவர்கள்மேல் அம்பு எய்வார்; திடீரென்று அவர்கள் காயப்படுவார்கள். ⁸அவர்கள் இடறப்பண்ணப்படுகிறார்கள்; அவர்களுடைய சொந்த நாவுகளே அவர்களுக்கு விரோதமாய்த் திரும்பும்; அவர்களைக் காண்கிற யாவரும் தலையசைப்பார்கள்.

⁹அப்பொழுது எல்லா மனுஷரும் பயப்படுவார்கள்; அவர்கள் எங்கள் பிதாவின் செயலை அறிவித்து, அவர் செய்ததைச் சிந்திப்பார்கள். ¹⁰நீதிமான்கள் எங்கள் பிதாவுக்குள் மகிழ்ந்து, அவரையே அடைக்கலமாகக் கொள்வார்களாக; இருதயத்தில் செம்மையானவர்கள் யாவரும் கெம்பீரித்து ஆர்ப்பரிப்பார்களாக!