சங்கீதம் 66

66 ¹பூமியெங்கும் உள்ளவர்களே, எங்கள் பிதாவை நோக்கி ஆனந்த சத்தமிடுங்கள்! ²அவருடைய நாமத்தின் மகிமையைப் பாடுங்கள்; அவருடைய துதியை மகிமையுள்ளதாக்குங்கள். ³எங்கள் பிதாவை நோக்கி, “உம்முடைய செயல்கள் எத்தனை பயங்கரமானவை! உம்முடைய மிகுந்த வல்லமையால் உம்முடைய பகைஞர் உமக்கு முன்பாக அஞ்சி ஒடுங்குகிறார்கள். ⁴பூமியனைத்தும் உம்மைப் பணிந்து தொழுது, உம்மைத் துதித்துப் பாடுகிறது; உம்முடைய நாமத்தைத் துதித்துப் பாடுகிறது.”

⁵வந்து எங்கள் பிதாவின் கிரியைகளைப் பாருங்கள்; மனுமக்கள் அனைவர்மேலும் செய்யும் அவருடைய செயல்களில் அவர் பயங்கரமானவர். ⁶அவர் சமுத்திரத்தை உலர்ந்த தரையாக மாற்றினார்; அவர்கள் நதியைக் கால்நடையாய்க் கடந்தார்கள். அங்கே நாங்கள் அவரில் மகிழ்ந்தோம். ⁷அவர் தம்முடைய வல்லமையால் என்றென்றைக்கும் ஆளுகை செய்கிறார்; அவருடைய கண்கள் ஜாதிகளைக் கண்காணிக்கின்றன— கலகக்காரர் தங்களை உயர்த்திக்கொள்ள வேண்டாம்.

⁸மக்களே, நீங்கள் அனைவரும் எங்கள் பிதாவை ஸ்தோத்திரியுங்கள்; அவருடைய துதியின் சத்தம் கேட்கப்படுவதாக, ⁹அவர் எங்களை உயிரோடு காத்து, எங்கள் கால்கள் தள்ளாடவிடாதிருக்கிறார். ¹⁰எங்கள் பிதாவே, நீரே எங்களைச் சோதித்தீர்; வெள்ளி புடமிடப்படுவதுபோல எங்களைப் புடமிட்டீர். ¹¹நீர் எங்களை வலைக்குள் அகப்படுத்தினீர்; எங்கள் முதுகின்மேல் நசுக்கும் பாரத்தை வைத்தீர். ¹²மனிதர் எங்கள் தலைகளின்மேல் ஏறிச்செல்ல விட்டீர்; நாங்கள் அக்கினியையும் தண்ணீரையும் கடந்துபோனோம், ஆயினும் நீர் எங்களைச் செழிப்பான இடத்திற்குக் கொண்டுவந்தீர். ^a a v12 “எங்கள் தலைகளின்மேல் ஏறிச்செல்லுதல்” என்பது முற்றிலும் அடக்கியாளப்பட்டு அடிமைப்படுத்தப்படுவதைக் குறிக்கும் பழங்கால வழக்குச்சொல்.

¹³தகனபலிகளோடு நான் உம்முடைய ஆலயத்திற்குள் வருவேன்; உமக்கு நான் என் பொருத்தனைகளைச் செலுத்துவேன், ¹⁴நான் இக்கட்டில் இருந்தபோது என் உதடுகள் மொழிந்து, என் வாய் வாக்குப்பண்ணின பொருத்தனைகளையே. ¹⁵நான் உமக்குத் தகனபலிகளைச் செலுத்துவேன், கொழுத்த மிருகங்களின் பலிகளையும், பலியிடப்படும் ஆட்டுக்கடாக்களின் புகையோடும்; காளைகளையும் வெள்ளாட்டுக்கடாக்களையும் செலுத்துவேன்.

¹⁶எங்கள் பிதாவுக்குப் பயந்திருக்கிற அனைவரே, வந்து கேளுங்கள்; அவர் என் ஆத்துமாவுக்குச் செய்ததை நான் சொல்லுவேன். ¹⁷என் வாயினால் அவரை நோக்கிக் கூப்பிட்டேன், என் நாவில் உயர்ந்த துதி இருந்தது. ¹⁸நான் என் இருதயத்தில் பாவத்தை நேசித்திருந்தால், சர்வவல்லமையுள்ள பிதா செவிகொடுத்திருக்கமாட்டார். ¹⁹ஆனால் மெய்யாகவே எங்கள் பிதா செவிகொடுத்தார்; என் ஜெபத்தை அவர் கவனித்தார். ²⁰எங்கள் பிதா ஸ்தோத்திரிக்கப்படுவாராக; அவர் என் ஜெபத்தைத் தள்ளிவிடாமலும், தம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பை என்னைவிட்டு அகற்றாமலும் இருந்தாரே!