அவசர தேவையின் கூக்குரல்
இராகத் தலைவனுக்கு; தாவீதின் சங்கீதம்; நினைவுகூருதலுக்கானது.
முழுக்க அவசரம் நிறைந்த ஐந்து வசனங்கள்; ஏறக்குறைய 40-ஆம் சங்கீதத்தின் முடிவின் மறுபிரதி. வாதமும் இல்லை, இக்கட்டின் விவரிப்பும் இல்லை — தன்னைச் சிறுமையும் எளிமையுமானவன் என்று சொல்லும் ஒரு மனுஷன் தன் பிதாவிடம் மூன்றுமுறை சொல்லும் 'தீவிரியும்' என்ற வார்த்தை மட்டுமே.
70 1என் பிதாவே, என்னை விடுவிக்கத் தீவிரியும்! என் பிதாவே, எனக்கு உதவிசெய்ய விரைந்துவாரும்! 2என்னைக் கொல்ல விரும்புகிறவர்கள் வெட்கி இலச்சையடைவார்களாக; என் தீங்கில் மகிழ்கிறவர்கள் பின்னிட்டுத் திரும்பி அவமானமடைவார்களாக. 3“ஆஹா! ஆஹா!” என்று சொல்லுகிறவர்கள் தங்கள் வெட்கத்தினிமித்தம் பின்னிட்டுத் திரும்புவார்களாக.
4ஆனால் உம்மைத் தேடுகிற யாவரும் உம்மில் சந்தோஷித்து மகிழ்வார்களாக; உம்முடைய இரட்சிப்பை நேசிக்கிறவர்கள், ‘எங்கள் பிதா மகத்துவமுள்ளவர்!’ என்று எப்பொழுதும் சொல்வார்களாக. 5நானோ சிறுமையும் எளிமையுமானவன்; என் பிதாவே, என்னிடம் விரைந்துவாரும்! நீரே என் துணையும் என் மீட்பருமாயிருக்கிறீர்; என் பிதாவே, தாமதியாதேயும்.
