வெளிப்படுத்துதல் 16

16 ¹ஆலயத்திலிருந்து ஒரு பெரிய சத்தம் அந்த ஏழு தூதர்களை நோக்கி, “நீங்கள் போய், தேவனுடைய கோபத்தின் ஏழு கலசங்களைப் பூமியின்மேல் ஊற்றுங்கள்” என்று சொல்வதைக் கேட்டேன்.

²முதலாம் தூதன் தன் கலசத்தைப் பூமியின்மேல் ஊற்றினான்; அப்பொழுது மிருகத்தின் முத்திரையைத் தரித்து, அதின் சொரூபத்தை வணங்கினவர்கள்மேல் கொடியதும் வேதனையுள்ளதுமான புண்கள் உண்டாயின.

³இரண்டாம் தூதன் தன் கலசத்தைச் சமுத்திரத்தில் ஊற்றினான்; அப்பொழுது அது செத்த பிணத்தின் இரத்தத்தைப்போலாயிற்று; சமுத்திரத்திலுள்ள உயிரினமெல்லாம் மாண்டது.

⁴மூன்றாம் தூதன் தன் கலசத்தை ஆறுகளிலும் நீரூற்றுகளிலும் ஊற்றினான்; அவைகள் இரத்தமாயின. ⁵தண்ணீர்களின் தூதன் சொல்லக் கேட்டேன்: “இருக்கிறவரும் இருந்தவருமான எங்கள் பிதாவே, பரிசுத்தரே, இவைகளை நீர் நியாயந்தீர்த்தபடியால், நீர் நீதியுள்ளவர். ⁶அவர்கள் உம்முடைய பரிசுத்தவான்களுடையவும் தீர்க்கதரிசிகளுடையவும் இரத்தத்தைச் சிந்தினார்கள்; ஆதலால் அவர்களுக்கு இரத்தத்தையே குடிக்கக் கொடுத்தீர். அது அவர்களுக்குப் பாத்தியந்தான்.”

⁷பின்பு பலிபீடம் பிரதியுத்தரமாக: “ஆம், சர்வவல்லமையுள்ள சர்வாதிபதியாகிய பிதாவே, உம்முடைய நியாயத்தீர்ப்புகள் சத்தியமும் நீதியுமானவைகள்” என்று சொல்லக் கேட்டேன்.

⁸நான்காம் தூதன் தன் கலசத்தைச் சூரியன்மேல் ஊற்றினான்; மனுஷரை அக்கினியினால் தகிக்கும்படி அதற்கு அதிகாரம் கொடுக்கப்பட்டது. ⁹மிகுந்த வெப்பத்தினால் தகிக்கப்பட்ட மனுஷர், இந்த வாதைகளின்மேல் அதிகாரமுள்ள எங்கள் பிதாவின் நாமத்தைத் தூஷித்தார்களேயன்றி, மனந்திரும்பி அவருக்கு மகிமையைச் செலுத்தவில்லை.

¹⁰ஐந்தாம் தூதன் தன் கலசத்தை மிருகத்தின் சிங்காசனத்தின்மேல் ஊற்றினான்; அப்பொழுது அதின் ராஜ்யம் இருளடைந்தது; மனுஷர் வேதனையினால் தங்கள் நாவுகளைக் கடித்துக்கொண்டு, ¹¹தங்கள் வேதனைகளினிமித்தமும் புண்களினிமித்தமும் பரலோகத்திலிருக்கிற எங்கள் பிதாவைத் தூஷித்தார்களேயன்றி, தங்கள் கிரியைகளைவிட்டு மனந்திரும்பவில்லை.

¹²ஆறாம் தூதன் தன் கலசத்தை ஐபிராத்து என்னும் பெரிய நதியின்மேல் ஊற்றினான்; அப்பொழுது சூரியன் உதிக்கும் திசையிலிருந்து வரும் ராஜாக்களுக்கு வழி ஆயத்தமாகும்படி அதின் தண்ணீர் வற்றிப்போயிற்று. ¹³வலுசர்ப்பம், மிருகம், கள்ளத்தீர்க்கதரிசி ஆகியவைகளின் வாய்களிலிருந்து தவளைகளுக்கு ஒப்பான மூன்று அசுத்த ஆவிகள் புறப்படுவதைக் கண்டேன். ¹⁴இவைகள் அற்புதங்களைச் செய்கிற பிசாசுகளின் ஆவிகள்; சர்வவல்லமையுள்ள எங்கள் பிதாவினுடைய மகா நாளிலே நடக்கும் யுத்தத்திற்கு அவர்களைக் கூட்டிச்சேர்க்கும்படி உலகமெங்குமுள்ள ராஜாக்களிடத்தில் புறப்பட்டுப்போகின்றன.

¹⁵“இதோ, திருடனைப்போல் வருகிறேன்; தான் நிர்வாணமாய் நடவாதபடிக்கும், தன் அவலட்சணத்தை மற்றவர்கள் காணாதபடிக்கும், விழித்திருந்து தன் வஸ்திரங்களைக் காத்துக்கொள்ளுகிறவன் பாக்கியவான்.” ^a a v15 இங்கே பேசுகிறவர் இயேசு — கலசங்களின் நிகழ்வுக்குள் திடீரென முதலாம்நபராகச் சொல்லப்படும் அவருடைய வாக்குத்தத்தம் இது, வெளிப்படுத்தல் 3:3-ல் அவர் முன்பு சொன்ன வார்த்தைகளை எதிரொலிக்கிறது.

¹⁶அப்பொழுது எபிரெயு பாஷையில் அர்மகெதோன் என்னப்பட்ட ஸ்தலத்தில் அந்த ராஜாக்களை அவர்கள் கூட்டிச்சேர்த்தார்கள். ^b b v16 அர்மகெதோன் என்பதற்கு ‘மெகிதோவின் மலை’ என்று அர்த்தம் — வட இஸ்ரவேலில் உள்ள ஒரு பள்ளத்தாக்கு, தீர்க்கமான பூர்வகால யுத்தங்கள் நடந்த இடம்; இங்கே எங்கள் பிதாவுக்கு விரோதமாய் ராஜாக்கள் ஒன்றுகூடும் இறுதிக் கூட்டத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

¹⁷ஏழாம் தூதன் தன் கலசத்தை ஆகாயத்தில் ஊற்றினான்; அப்பொழுது ஆலயத்தின் சிங்காசனத்திலிருந்து பெரிய சத்தமாய்: “முடிந்தது!” என்று சொல்லப்பட்டது. ¹⁸அப்பொழுது மின்னல்களும், முழக்கங்களும், இடிமுழக்கங்களும் உண்டாயின; பூமியில் மனுஷர் தோன்றினது முதல் அப்படிப்பட்டதாய் ஒருபோதும் உண்டாகாத மகா பூமியதிர்ச்சி உண்டாயிற்று; அந்தப் பூமியதிர்ச்சி அவ்வளவு பெரிதாயிருந்தது. ¹⁹அப்பொழுது மகா நகரம் மூன்று பங்காகப் பிரிந்தது; ஜாதிகளின் பட்டணங்கள் விழுந்தன; மகா பாபிலோன், தம்முடைய உக்கிரகோபமாகிய மதுவுள்ள பாத்திரத்தை அவளுக்குக் குடிக்கக்கொடுக்கும்படி, எங்கள் பிதாவின் சந்நிதியில் நினைவுகூரப்பட்டது. ²⁰அப்பொழுது தீவுகளெல்லாம் அகன்றோடின; மலைகளும் காணப்படாமற்போயின. ²¹ஏறக்குறைய நூறு இராத்தல் நிறையுள்ள பெரிய கல்மழை வானத்திலிருந்து மனுஷர்மேல் விழுந்தது; அந்தக் கல்மழையின் வாதை மிகவும் கொடியதாயிருந்தபடியால், மனுஷர் அந்த வாதையினிமித்தம் எங்கள் பிதாவைத் தூஷித்தார்கள்.