Taberiye Gölü Kıyısında
Yeniden balığa çıkıp hiçbir şey tutamayan öğrenciler, bir yabancının sözüyle yüz elli üç balık çekerler ve kahvaltının çoktan hazırlandığını görürler. Bir başka kömür ateşinin başında İsa, Petrus'a üç kez kendisini sevip sevmediğini sorar, ona besleyeceği koyunlar verir ve açıkça söyler: Ardımdan gel.
21 1Bundan sonra İsa, Taberiye Gölü kıyısında öğrencilerine yine göründü. Kendisini onlara şöyle gösterdi: 2Simun Petrus, İkiz diye anılan Tomas, Celile'nin Kana Köyü'nden Natanel, Zebedi'nin oğulları ve öğrencilerden iki kişi daha bir aradaydı. 3Simun Petrus onlara, «Balığa gidiyorum» dedi. Onlar da, «Biz de seninle geliyoruz» dediler. Dışarı çıkıp tekneye bindiler. Ama o gece hiçbir şey tutamadılar.
4Sabah olunca İsa kıyıda duruyordu. Ne var ki öğrenciler O'nun İsa olduğunu anlamadılar.
5İsa onlara, «Çocuklar, balığınız yok mu?» diye sordu. «Yok» diye karşılık verdiler.
6İsa onlara, «Ağı teknenin sağ yanına atın, balık bulursunuz» dedi. Bunun üzerine ağı attılar; balık o kadar çoktu ki, artık ağı çekemez oldular.
7İsa'nın sevdiği öğrenci Petrus'a, «Bu Rab'dir!» dedi. Simun Petrus O'nun Rab olduğunu duyunca, çalışmak için çıkarmış olduğu üstlüğünü kuşanıp denize atladı. 8Öbür öğrenciler balık dolu ağı çekerek tekneyle geldiler; çünkü kıyıdan ancak yüz metre kadar uzaktaydılar. 9Karaya çıkınca orada yanan bir kömür ateşi, ateşin üzerinde balık ve ekmek gördüler.
10İsa onlara, «Şimdi tuttuğunuz balıklardan getirin» dedi.
11Simun Petrus tekneye binip yüz elli üç iri balıkla dolu ağı karaya çekti. Balık bu kadar çok olduğu halde ağ yırtılmamıştı.
12İsa onlara, «Gelin, kahvaltı edin» dedi. Öğrencilerden hiçbiri O'na, «Sen kimsin?» diye sormaya cesaret edemedi; çünkü O'nun Rab olduğunu biliyorlardı.
13İsa gelip ekmeği aldı, onlara verdi. Aynı şekilde balığı da verdi. 14İşte bu, İsa'nın ölümden dirildikten sonra öğrencilerine üçüncü kez görünüşüydü.
15Kahvaltı ettikten sonra İsa, Simun Petrus'a, «Yuhanna oğlu Simun, beni bunlardan daha çok, bütün yüreğinle seviyor musun?» diye sordu. Petrus, «Evet, ya Rab, seni bir dost olarak sevdiğimi bilirsin» diye karşılık verdi. İsa ona, «Kuzularımı otlat» dedi.
16İsa ikinci kez, «Yuhanna oğlu Simun, beni bütün yüreğinle seviyor musun?» diye sordu. Petrus, «Evet, ya Rab, seni bir dost olarak sevdiğimi bilirsin» diye karşılık verdi. İsa ona, «Koyunlarıma çobanlık et» dedi.
17İsa üçüncü kez ona, «Yuhanna oğlu Simun, beni bir dost olarak seviyor musun?» dedi. Petrus, İsa'nın üçüncü kez kendisine, «Beni bir dost olarak seviyor musun?» diye sormasına üzüldü ve, «Ya Rab, sen her şeyi bilirsin; seni bir dost olarak sevdiğimi de bilirsin» dedi. İsa ona, «Koyunlarımı otlat» dedi.
18«Sana doğrusunu, doğrusunu söyleyeyim: Gençken kendin giyinir, istediğin yere giderdin. Ama yaşlanınca ellerini uzatacaksın, başka biri seni giydirip gitmek istemediğin yere götürecek.» 19İsa bunu, Petrus'un nasıl bir ölümle Babamız'ı yücelteceğini belirtmek için söyledi. Sonra ona, «Ardımdan gel» dedi.
20Petrus arkasına dönünce, İsa'nın sevdiği öğrencinin ardından geldiğini gördü. Bu öğrenci, akşam yemeğinde İsa'nın göğsüne yaslanıp, «Ya Rab, sana kim ihanet edecek?» diye soran öğrenciydi. 21Petrus onu görünce İsa'ya, «Ya Rab, ya bu ne olacak?» diye sordu.
22İsa ona, «Ben gelene dek onun yaşamasını istiyorsam, bundan sana ne? Sen ardımdan gel» dedi. 23Bu yüzden kardeşler arasında o öğrencinin ölmeyeceğine dair bir söz yayıldı. Oysa İsa ona, «Ölmeyecek» dememişti; yalnızca, «Ben gelene dek onun yaşamasını istiyorsam, bundan sana ne?» demişti.
24Bütün bunlara tanıklık eden ve bunları yazan öğrenci budur. Onun tanıklığının doğru olduğunu biliyoruz. 25İsa daha birçok şey de yaptı. Bunların her biri tek tek yazılsaydı, sanırım yazılan kitaplar dünyaya bile sığmazdı.