Mezmurlar 10

10 ¹Neden uzakta duruyorsun, Babamız? Sıkıntı zamanlarında neden kendini gizliyorsun?

²Kötü adam kibriyle düşkünü acımasızca kovalıyor; tasarladıkları düzenlerde kötüler tuzağa düşsün. ³Çünkü kötü kişi yüreğinin arzusuyla övünür; açgözlü kişi Babamız'a söver ve O'nu reddeder. ⁴Kötü adam kibrinden aramaz O'nu; bütün düşünceleri, «Tanrı yok» demekten ibarettir. ^a a v4 Kötü adamın yerleşmiş düşüncesi —«Tanrı yok»— Babamız'ın uzak ya da yok olduğu yolundaki eski yalandır. Mezmur buna yanıt verir: Babamız gerçekten görür ve çaresizi savunur. ⁵Yolları her zaman başarılıdır; senin yargıların yücelerde, ondan çok uzaktadır; bütün düşmanlarına burun kıvırır. ⁶Yüreğinde der ki: «Asla sarsılmayacağım; kuşaklar boyu hiçbir sıkıntıyla karşılaşmayacağım.»

⁷Ağzı lanet ve hileyle doludur ve zorbalıkla; dilinin altında bela ve kötülük vardır. ⁸Köylerin yakınında pusuya oturur; gizlendiği yerlerden suçsuzu öldürür, gözleri sinsice çaresizi gözetler. ⁹Çalılığındaki aslan gibi gizlice pusu kurar; düşkünü yakalamak için pusuya yatar, düşkünü ağına takıp sürükler. ¹⁰Kurbanları ezilir, çöker; çaresizler onun gücüyle düşer. ¹¹Yüreğinde der ki: «Tanrı unuttu; yüzünü gizledi; bunu asla görmeyecek.»

¹²Kalk, Babamız! Elini kaldır; mazlumları unutma. ¹³Kötü adam neden Babamız'ı reddeder ve yüreğinde der ki, «Beni hesaba çekmeyeceksin»? ¹⁴Ama sen görürsün, çünkü belayı ve kederi görürsün, onu kendi eline almak için. Çaresiz kişi kendini sana emanet eder; öksüzlerin yardımcısı sensin. ^b b v14 Babamız burada öksüzlerin yardımcısı olarak anılır —yetimin savunucusu. Yüreği, başka kimsenin korumayacağı kişilere sığınak olur. ¹⁵Kötünün kolunu kır, fesat adamın; kötülüğünü, hiç kalmayıncaya dek hesaba çek.

¹⁶Babamız sonsuza dek kraldır; uluslar O'nun ülkesinden yok olur. ¹⁷Mazlumların özlemini duyarsın, Babamız; yüreklerini güçlendireceksin; dikkatle dinleyeceksin, ¹⁸öksüze ve ezilene adaleti sağlamak için, öyle ki ölümlü insanlar artık dehşet saçmasın.