Mezmurlar 107

107 ¹Babamız'a şükredin, çünkü O iyidir; vefalı sevgisi sonsuza dek kalıcıdır.

²Babamız'ın kurtardıkları böyle desin — düşmanın elinden kurtardığı kişiler, ³ve ülkelerden topladığı kişiler, doğudan batıdan, kuzeyden ve denizden.

⁴Kimileri çölde, ıssız kumullarda dolaştı, yerleşecekleri bir kente giden yol bulamadılar. ⁵Aç ve susuz, canları bitkin düştü. ⁶O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı. ⁷Onları düz bir yolda yürüttü, yerleşecekleri bir kente ulaşsınlar diye. ⁸Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ⁹Çünkü özlem çeken canı doyurur, aç canı iyiliklerle doldurur.

¹⁰Kimileri karanlıkta, ölümün gölgesinde oturdu, acı ve demir zincirler içinde tutsak, ¹¹çünkü Babamız'ın sözlerine başkaldırmış, Yüceler Yücesi'nin öğüdünü küçümsemişlerdi. ¹²Bu yüzden yüreklerini ağır işlerle alçalttı; tökezlediler, yardım edecek kimse yoktu. ¹³O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı. ¹⁴Onları karanlıktan, ölümün gölgesinden çıkardı, zincirlerini parçaladı. ¹⁵Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ¹⁶Çünkü tunç kapıları paramparça eder ve demir sürgüleri parçalar.

¹⁷Kimileri isyankâr yollarıyla akılsız oldu, günahları yüzünden sıkıntı çektiler. ¹⁸Her yemekten tiksindiler ve ölümün kapılarına yaklaştılar. ¹⁹O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden kurtardı. ²⁰Sözünü gönderip iyileştirdi onları, çukurdan kurtardı. ²¹Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ²²Şükran kurbanları sunsunlar, sevinç ezgileriyle O'nun işlerini anlatsınlar.

²³Kimileri gemilerle denize açıldı, engin sularda ticaret yaptılar. ²⁴Babamız'ın işlerini gördüler, derinlerdeki harikalarını. ²⁵Çünkü O buyurdu, dalgaları yükselten fırtına rüzgârını estirdi. ²⁶Göklere yükseldiler, derinlere indiler; tehlike içinde cesaretleri eridi. ²⁷Sarhoşlar gibi sendeleyip yalpaladılar, bütün becerileri yutuldu. ²⁸O zaman sıkıntı içinde Babamız'a yakardılar, O da onları dertlerinden çıkardı. ²⁹Fırtınayı fısıltıya dönüştürüp dindirdi, denizin dalgaları durgunlaştı. ³⁰Sular durulunca sevindiler, O da onları özledikleri limana ulaştırdı. ³¹Babamız'a vefalı sevgisi için şükretsinler, insanlara yaptığı harikalar için. ³²Halk topluluğunda O'nu yüceltsinler, ihtiyarlar kurulunda O'na övgüler sunsunlar.

³³Irmakları çöle çevirir, su pınarlarını susuz toprağa, ³⁴verimli toprağı çorak toprağa çevirir, orada oturanların kötülüğü yüzünden. ³⁵Çölü su birikintilerine çevirir, kurak toprağı su pınarlarına. ³⁶Orada açları yerleştirir, onlar da yaşayacakları bir kent kurarlar. ³⁷Tarlalar ekip bağlar dikerler, bunlar bol ürün verir. ³⁸Onları kutsar, sayıları büyük ölçüde çoğalır, hayvanlarının azalmasına izin vermez.

³⁹Baskı, felaket ve kederle azalıp alçaldıklarında, ⁴⁰soylulara aşağılama yağdırır, onları yolu olmayan ıssız yerlerde dolaştırır; ⁴¹ama yoksulu sıkıntıdan çekip yükseltir ve ailelerini sürüler gibi çoğaltır. ⁴²Doğrular bunu görüp sevinir, bütün kötülük ağzını kapar.

⁴³Kim bilgeyse, bunlara dikkat etsin ve Babamız'ın vefalı sevgisini düşünsün.