Mezmurlar 109

109 ¹Ey övgümün Babası, susma, ²çünkü kötü ve hilekâr ağızlar bana karşı açıldı; yalancı dillerle bana karşı konuşuyorlar. ³Nefret sözleriyle beni kuşatıyorlar, yok yere bana saldırıyorlar. ⁴Sevgime karşılık beni suçluyorlar, ama ben kendimi duaya veriyorum. ⁵İyiliğime karşılık bana kötülük ödüyorlar, sevgime karşılık nefret.

⁶Kötü bir adam ata ona karşı; sağında bir suçlayıcı dursun. ⁷Yargılandığında suçlu çıksın; duası günah sayılsın. ⁸Ömrü kısa olsun; görevini bir başkası alsın. ^a a v8 Petrus bu ayeti, elçiler onun yerine Mattiya'yı seçtiklerinde Yahuda İskariot'a uyguladı — Elçilerin İşleri 1:20. ⁹Çocukları öksüz kalsın, karısı da dul kalsın. ¹⁰Çocukları avare olup dilensin, yıkık evlerinden kovulsunlar. ¹¹Alacaklı her şeyine el koysun; emeğinin ürününü yabancılar yağmalasın. ¹²Ona iyilik edecek kimse olmasın, öksüz çocuklarına acıyan biri de bulunmasın. ¹³Soyu kesilsin; gelecek kuşakta adları silinsin. ¹⁴Atalarının suçu Babamız'ın önünde anımsansın, annesinin günahı da silinmesin. ¹⁵Günahları sürekli Babamız'ın önünde dursun, öyle ki onların anısını yeryüzünden silsin.

¹⁶Çünkü iyilik etmeyi düşünmedi, tam tersine mazlumu, yoksulu ve yüreği kırık olanı kovaladı, onları öldürmek için. ¹⁷Sevdi o — lanet etmeyi; lanet başına dönsün. Zevk almadı kutsamaktan; kutsama ondan uzak dursun. ¹⁸Laneti giysi gibi giyindi; su gibi içine işlesin, yağ gibi kemiklerine geçsin. ¹⁹Sarındığı bir giysi gibi olsun ona, sürekli kuşandığı bir kemer gibi. ²⁰Beni suçlayanların alacağı karşılık bu olsun, Babamız'dan, canıma karşı kötülük söyleyenlerin.

²¹Ama sen, ey Egemen Baba, adın uğruna bana iyilik et; vefalı sevgin iyi olduğu için beni kurtar. ²²Çünkü ben mazlum ve yoksulum, yüreğim içimde yaralı. ²³Gölge gibi kayboluyorum akşam vakti; çekirge gibi silkelenip atılıyorum. ²⁴Dizlerim oruçtan takatsiz kaldı; bedenim bir deri bir kemik kaldı. ²⁵Beni suçlayanların alay konusu oldum; beni görünce başlarını sallıyorlar.

²⁶Yardım et bana, ey Babam; vefalı sevgine göre kurtar beni, ²⁷Bilsinler ki bu senin elindir, bunu sen, Babam, yaptın. ²⁸Onlar lanet etsin, ama sen kutsayacaksın. Saldırdıklarında utanacaklar, ama kulun sevinecek. ²⁹Beni suçlayanlar rezillikle giyinsin; utançlarına bir kaftan gibi sarınsınlar.

³⁰Ağzımla Babamız'a büyük şükranlar sunacağım; kalabalığın ortasında O'nu öveceğim. ³¹Çünkü O, yoksulun sağında durur, onu canını yargılayanlardan kurtarmak için.