Asaf'ın bir bilgelik mezmuru.
Tapınak yakılmış ve baltalarla parçalanmıştır, geriye bir peygamber kalmamıştır ve bunun ne kadar süreceğini kimse bilmez. Asaf, Babası'na daha eski işlerini anımsatır — denizi yarması, Livyatan'ı ezmesi, yazı ve kışı belirlemesi — ve antlaşmaya bakmasını ister.
74 1Ey Babamız, neden bizi sonsuza dek reddettin? Öfken neden için için yanıyor otlağının koyunlarına karşı?
2Topluluğunu anımsa, uzun zaman önce satın aldığın, mirasın olan oymak olsun diye kurtardığın — üzerinde yaşadığın Siyon Dağı'nı. 3Adımlarını şu sonsuz yıkıntılara yönelt, düşmanın kutsal yere getirdiği tüm yıkıma.
4Hasımların toplantı yerinin ortasında kükredi; kendi sancaklarını simge olarak diktiler. 5Sık ağaçlıkta baltalarını yukarı savuran adamlar gibiydiler. 6Şimdi de bütün oymalarını balta ve çekiçle parçalıyorlar. 7Kutsal yerini ateşe verdiler; adının konutunu yerle bir edip kirlettiler. 8İçlerinden dediler ki: «Bütün toplantı yerlerini hep birlikte ezeceğiz.» Ülkedeki Babamız'ın bütün toplantı yerlerini yaktılar.
9Görmüyoruz bize ait hiçbir belirti; peygamber de kalmadı, aramızda bunun ne zamana dek süreceğini bilen de yok. 10Ey Babamız, hasım daha ne kadar alay edecek? Düşman senin adına sonsuza dek sövecek mi? 11Neden elini geri çekiyorsun, sağ elini? Onu koynundan çıkar da işi bitir!
12Ama Babamız çağlar öncesinden benim Kralım'dır, yeryüzünde kurtuluş sağlayan.
13Sen gücünle denizi yardın; suların üzerinde deniz canavarlarının başlarını kırdın. 14Livyatan'ın başlarını ezdin; onu çöl yaratıklarına yem olarak verdin. 15Pınarlar ve dereler fışkırttın; sürekli akan ırmakları kuruttun. 16Gündüz senindir, gece de senin; ayı sen var ettin ve güneşi. 17Yeryüzünün bütün sınırlarını sen koydun; yazı ve kışı sen yarattın.
18Şunu anımsa — düşman alay ediyor, ey Babamız, akılsız bir halk da adına sövüyor. 19Güvercininin canını yabanıl hayvanlara verme; ezilmişlerinin canını sonsuza dek unutma. a a v19 «Güvercinin», Tanrı'nın halkı İsrail için sevgi dolu şiirsel bir imgedir.
20Antlaşmaya bak, çünkü ülkenin karanlık köşeleri zorbalık inleriyle dolu. 21Ezilenler utanç içinde geri dönmesin; düşkünler ve yoksullar adına övgüler sunsun.
22Kalk, ey Babamız, davanı savun; akılsızın gün boyu seninle nasıl alay ettiğini anımsa. 23Hasımlarının gürültüsünü unutma, sana karşı ayaklananların, giderek yükselen kargaşasını.
