Musa Sonsuz Baba'ya Dua Ediyor
Babamız'ın adamı Musa'nın duası.
Musa bir insan ömrünü sonsuz Babası'nın yanına koyar: bin yıl dün geceki bir nöbet gibi geçer, insanlar sabah otu gibi süpürülüp gider. Daha çok gün değil, günleri saymayı bilecek akıl ister; bir de sıkıntı yıllarına denk bir sevinç.
90 1Egemen Baba, sen bizim barınağımız oldun kuşaklar boyunca. 2Dağlar doğmadan önce, sen yeryüzünü ve dünyayı oluşturmadan, öncesizlikten sonsuzluğa dek Babamız sensin.
3İnsanı toprağa döndürürsün, «Ey insanoğulları, geri dönün» diyerek.
4Çünkü bin yıl senin gözünde geçip gitmiş bir gün gibi, gece nöbeti gibidir. 5Onları bir sel gibi süpürüp götürürsün; bir düş gibidirler, sabahleyin filizlenen ot gibi— 6sabah filizlenir, büyür; akşam solar, kurur.
7Çünkü öfkenle eriyip bitiyoruz; kızgınlığından dehşete düşüyoruz. 8Suçlarımızı önüne serdin, gizli günahlarımızı huzurunun ışığına çıkardın. 9Çünkü bütün günlerimiz gazabınla kayıp gidiyor; yıllarımızı bir iç çekiş gibi bitiriyoruz. 10Ömrümüz yetmiş yıl sürer, gücümüz yeterse seksen; yine de hepsi yalnızca zahmet ve keder getirir—çabucak geçer, uçup gideriz. 11Kim bilir öfkenin gücünü? Gazabın, sana duyulması gereken korku kadar büyüktür. 12Günlerimizi saymayı bize öğret, ki bilge bir yürek kazanalım.
13Dön, Babamız! Ne zamana dek? Kullarına şefkat göster. 14Sabah bizi vefalı sevginle doyur, ki bütün ömrümüzce sevinçle haykırıp mutlu olalım. 15Bizi sıkıntıya uğrattığın günler kadar sevindir bizi, kötülük gördüğümüz yıllar kadar. 16Kulların yaptıklarını görsün, çocukları da görkemini görsün.
17Egemen Baba'nın lütfu üzerimizde olsun; ellerimizin emeğini bizim için pekiştir—evet, ellerimizin emeğini pekiştir.
