የዳዊት ቸርነት በውርደት ተመለሰ

ዳዊት ለአዲሱ የአሞን ንጉሥ ሐዘንተኛ መልእክተኞችን ይልካል፤ አማካሪዎቹ ግን መልእክተኞቹን ሰላዮች ይሏቸዋል፤ ተዋርደውና ጢማቸው በግማሽ ተላጭቶ ይመለሳሉ። በቸርነት የጀመረው ነገር በተከራዩ ሠረገሎች በሁለት ግንባር የሚካሄድ ጦርነት ይሆናል፤ ሶርያም አሞንን እንደ ገና ላለመርዳት እምቢ በማለት ያበቃል።

ምዕራፍ 19።

ከጥቂት ጊዜ በኋላ የአሞናውያን ንጉሥ ናዖስ ሞተ፤ ልጁም በእርሱ ፋንታ ነገሠ። ዳዊትም፣ “አባቱ ለእኔ ቸርነት አሳይቶኛልና ለናዖስ ልጅ ለሃኖን ቸርነት አሳያለሁ” አለ። ስለዚህ ዳዊት ስለ አባቱ ያጽናናው ዘንድ መልእክተኞችን ላከ። የዳዊት ባሪያዎች ያጽናኑት ዘንድ ወደ አሞናውያን ምድር ወደ ሃኖን በመጡ ጊዜ ግን፣ የአሞን አለቆች ሃኖንን እንዲህ አሉት፤ “ዳዊት የሚያጽናኑ ልኮልህ አባትህን በእውነት ያከብር ይሆን? ባሪያዎቹ ምድሪቱን ይመረምሩ፣ ይገለብጡና ይሰልሉ ዘንድ ወደ አንተ መጥተው አይደለምን?” ሃኖንም የዳዊትን ባሪያዎች ይዞ ላጫቸው፤ ልብሳቸውንም እስከ ዳሌያቸው ድረስ በእኩል ቈረጠ፤ አሰናበታቸውም። ስለ ሰዎቹ ለዳዊት ነገሩት፤ እጅግ ተዋርደው ነበርና ይቀበሏቸው ዘንድ መልእክተኞችን ላከ። ንጉሡም፣ “ጢማችሁ እስኪያድግ ድረስ በኢያሪኮ ቈዩ፤ ከዚያም ተመለሱ” አለ።

አሞናውያንም ለዳዊት እንደ ገማ ነገር እንደ ሆኑ ባዩ ጊዜ፣ ሃኖንና አሞናውያን ከአራም ነሐራይም፣ ከአራም መዓካና ከጾባ ሠረገሎችንና ፈረሰኞችን ይቀጥሩ ዘንድ ሠላሳ ስምንት ያህል ቶን ብር ላኩ። ሠላሳ ሁለት ሺህ ሠረገሎችን፣ እንዲሁም የመዓካን ንጉሥና ሰራዊቱን ቀጠሩ፤ እነርሱም መጥተው በሜዴባ ፊት ለፊት ሰፈሩ። አሞናውያንም ከከተሞቻቸው ተሰብስበው ሊዋጉ ወጡ። ዳዊትም ይህን በሰማ ጊዜ ኢዮአብንና ተዋጊዎች የሆኑትን ሰራዊት ሁሉ ላከ። አሞናውያንም ወጥተው በከተማይቱ መግቢያ ለጦርነት ተሰለፉ፤ የመጡት ነገሥታት ግን ለብቻቸው በሜዳ ላይ ቆሙ።

ኢዮአብም ጦርነቱ በፊትና በኋላ ተነሥቶበት እንደ ሆነ አየ፤ ስለዚህ ከእስራኤል ምርጦቹን ተዋጊዎች መርጦ በአራማውያን ላይ አሰለፋቸው። የቀሩትንም ተዋጊዎች ለወንድሙ ለአቢሳ አስረከበ፤ እነርሱም በአሞናውያን ላይ ተሰለፉ። ኢዮአብም እንዲህ አለ፤ “አራም ቢበረታብኝ አድነኝ፤ አሞን ቢበረታብህ እኔ አድንሃለሁ። ጽና፤ ስለ ሕዝባችንና ስለ አባታችን ከተሞች በጀግንነት እንዋጋ፤ አባታችንም በፊቱ መልካም የሆነውን ያድርግ።”

ከዚያም ኢዮአብና ከእርሱ ጋር የነበሩት ተዋጊዎች አራማውያንን ሊዋጉ ቀረቡ፤ እነርሱም ከፊቱ ሸሹ። አሞናውያንም አራም እንደ ሸሸ ባዩ ጊዜ፣ እነርሱ ደግሞ ከወንድሙ ከአቢሳ ፊት ሸሽተው ወደ ከተማይቱ ገቡ። ኢዮአብም ወደ ኢየሩሳሌም መጣ።

አራማውያንም እስራኤል እንዳሸነፋቸው ባዩ ጊዜ፣ መልእክተኞችን ልከው ከኤፍራጥስ ማዶ ያሉትን አራማውያን አወጡ፤ የሃዳድኤዘር ሰራዊት አለቃ ሦፋክም በፊታቸው ነበር። ለዳዊትም ተነገረው፤ እስራኤልን ሁሉ ሰብስቦ ዮርዳኖስን ተሻግሮ ወደ እነርሱ መጣ፤ ለጦርነትም ተሰለፈ። ዳዊት በአራማውያን ላይ ለጦርነት ተሰለፈ፤ እነርሱም ተዋጉት። አራማውያንም ከእስራኤል ፊት ሸሹ። ዳዊትም ከሠረገላ ነጂዎቻቸው ሰባት ሺህ፣ ከእግረኛ ወታደሮችም አርባ ሺህ ገደለ፤ የሰራዊታቸውንም አለቃ ሦፋክን ገደለ። የሃዳድኤዘር ባሪያዎችም እስራኤል እንዳሸነፋቸው ባዩ ጊዜ፣ ከዳዊት ጋር ታረቁ፤ ተገዙለትም። አራምም አሞናውያንን ለመርዳት ከዚያ በኋላ አልፈቀደም።