ነፍሴ ሆይ፣ አባታችንን ባርኪ

የዳዊት መዝሙር።

የማይረሱ የአብ ቸርነቶች ዝርዝር ነው፤ ኃጢአት ይቅር ተብሏል፣ በሽታ ተፈውሷል፣ ሕይወትም ከጉድጓድ ተቤዥቷል። በመሐሉ ንጽጽር አለ፤ አባት ለልጆቹ እንደሚራራ፣ እርሱም እንዲሁ ለእኛ ይራራል። አፈር መሆናችንን ያስታውሳል።

ምዕራፍ 103።

ነፍሴ ሆይ፣ አባታችንን ባርኪ፤ በውስጤ ያለውም ሁሉ ቅዱስ ስሙን ይባርክ!

ነፍሴ ሆይ፣ አባታችንን ባርኪ፤ ውለታዎቹንም ሁሉ አትርሺ፤ ኀጢአትሽን ሁሉ ይቅር የሚል፣ ደዌሽንም ሁሉ የሚፈውስ፤ ሕይወትሽን ከጕድጓድ የሚቤዥ፣ በኪዳን ፍቅርና በርኅራኄ ዘውድ የሚያቀዳጅሽ፤ በመልካም ነገር የሚያጠግብሽ፣ በሕይወትሽ ዘመን ሁሉ ጕልማስነትሽ እንደ ንስር ይታደሳል።

አባታችን ጽድቅን ያደርጋል፤ ለተጨቈኑትም ሁሉ ፍትሕን ይሰጣል።

መንገዶቹን ለሙሴ፣ ሥራዎቹንም ለእስራኤል ሕዝብ አስታወቀ። አባታችን መሐሪና ባለ ጸጋ ነው፤ ለቍጣ የዘገየ፣ በኪዳን ፍቅርም የበዛ ነው። ሁልጊዜ አይከስም፤ ቍጣውንም ለዘላለም አይይዝም። እንደ ኀጢአታችን አያደርግብንም፤ እንደ በደላችንም አይከፍለንም። ሰማይ ከምድር በላይ ከፍ እንደሆነ፣ ለሚፈሩት የኪዳን ፍቅሩ እንዲሁ ታላቅ ነው፤ ምሥራቅ ከምዕራብ እንደሚርቅ፣ አባታችን ኀጢአታችንን ከእኛ እንዲሁ አራቀ።

አባት ለልጆቹ እንደሚራራ፣ አባታችን ለሚፈሩት እንዲሁ ይራራል። እንዴት እንደተፈጠርን ያውቃልና፤ አፈር መሆናችንንም ያስባል። የሰው ዘመን እንደ ሣር ነው፤ በሜዳ እንዳለ የዱር አበባ ያብባል፤ ነፋስ በላዩ ያልፋልና ይጠፋል፤ ስፍራውም ከእንግዲህ አያስታውሰውም። የአባታችን የኪዳን ፍቅር ግን ለሚፈሩት ከዘላለም እስከ ዘላለም ነው፤ ጽድቁም ለልጅ ልጆች ነው፤ ኪዳኑን ለሚጠብቁ፣ ትእዛዛቱንም ለማድረግ ለሚያስቡ ነው።

አባታችን ዙፋኑን በሰማያት አጸና፤ መንግሥቱም በሁሉ ላይ ይገዛል።

እናንተ መላእክቱ፣ ቃሉን የምታደርጉ ኀያላን ሆይ፣ ቃሉንም ሁሉ እየታዘዛችሁ አባታችንን ባርኩ! እናንተ ሠራዊቱ ሁሉ፣ ፈቃዱን የምታደርጉ አገልጋዮቹ ሆይ፣ አባታችንን ባርኩ! በመንግሥቱ ስፍራ ሁሉ ያሉ ሥራዎቹ ሁሉ፣ አባታችንን ባርኩ፤ ነፍሴ ሆይ፣ አባታችንን ባርኪ!