መጠጊያዬ
ለመዘምራን አለቃ የተሰጠ፤ የዳዊት መዝሙር።
ቀስቱ በአውታሩ ላይ ስለ ተዘጋጀና መሠረቶቹ ስለ ፈረሱ ወዳጆቹ ዳዊትን እንደ ወፍ ወደ ተራሮች እንዲሸሽ ይመክሩታል። እርሱ ምክሩን አይቀበልም። አብ ከዙፋኑ ሆኖ ይመለከታል፤ ሁሉንም ይፈትናል፤ ቅኖችም ፊቱን ያያሉ።
ምዕራፍ 11።
11 1በአባቴ ተጠግቻለሁ። ለነፍሴ፣ “እንደ ወፍ ወደ ተራራህ ሽሽ” ብላችሁ እንዴት ትናገራላችሁ? 2እነሆ፣ ክፉዎች ቀስታቸውን ይገትራሉ፤ ልባቸው ቅን በሆኑት ላይ ከጨለማ ለመተኮስ ፍላጻቸውን በክሩ ላይ ያግትራሉ። 3መሠረቶቹ ሲፈርሱ፣ ጻድቁ ምን ሊያደርግ ይችላል? 4አባታችን በቅዱስ መቅደሱ ውስጥ ነው፤ የአባታችን ዙፋን በሰማይ ነው። ዐይኖቹ ይመለከታሉ፤ ዐይኑም የሰውን ልጆች ይመረምራል። 5አባታችን ጻድቁን ይመረምራል፤ ነፍሱ ግን ክፉውን፣ ግፍ የሚወድደውንም ትጠላለች። 6በክፉዎች ላይ ወጥመዶችን ያዘንባል፤ እሳትና ዲን፣ የሚፋጅም ነፋስ የጽዋቸው ድርሻ ይሆናል። 7አባታችን ጻድቅ ነውና የጽድቅን ሥራ ይወድዳል። ቅኖችም ፊቱን ያያሉ። a a v7 መዝሙሩ የሚጠቅሰው ታላቅ ዋጋ ደኅንነት ሳይሆን የአባታችንን ፊት ማየት ነው፤ ቅኖች ከእርሱ ጋር ናቸው፤ ከእርሱ ጋር መሆንም ዋናው ነገር ነው።
