ከዐመፀኞች ጠብቀኝ
ለመዘምራን አለቃ፤ የዳዊት መዝሙር።
ስለ ተደራጀ ጭካኔ የቀረበ ጸሎት፤ ከከንፈራቸው በታች የእፉኝት መርዝ ያለባቸው፣ ዕለት ዕለት ጦርነትን የሚያነሣሡና በመንገድ ዳር ወጥመድን የሚዘረጉ ሰዎች። ዳዊት በሰልፍ ቀን እንዲጋርደው አብን ይለምናል፤ የተጨነቁትም ጉዳያቸው እንደሚሰማ ይታመናል።
140 1አባቴ ሆይ፣ ከክፉ ሰዎች አድነኝ፤ ከዐመፀኞችም ጠብቀኝ፤ 2በልባቸው ክፋትን የሚያውጠነጥኑ፣ ቀኑን ሙሉ ጦርነትን የሚያስነሡ ናቸው። 3ምላሳቸውን እንደ እባብ ይስላሉ፤ የእፉኝት መርዝ ከከንፈራቸው በታች ነው።
4አባቴ ሆይ፣ ከክፉዎች እጅ ጠብቀኝ፤ ከዐመፀኞችም ሰውረኝ፤ እግሬን ሊያሰናክሉ ከሚያስቡ። 5ትዕቢተኞች ወጥመድ ሠውረውልኛል፤ የመረብ ገመድም ዘርግተዋል፤ በመንገዱ ዳር ወጥመዶች አጥምደውብኛል።
6አባቴን፣ “አንተ አባቴ ነህ” አልሁት፤ የምሕረት ልመናዬን ድምፅ ስማ። 7ጌታ አባቴ ሆይ፣ የድነቴ ኀይል፣ በጦርነት ቀን ራሴን ጋርደሃል። 8አባቴ ሆይ፣ የክፉዎችን ምኞት አትስጥ፤ ሤራቸው እንዳይከናወን አድርግ፤ አለዚያ ይታበያሉ።
9የሚከቡኝ ሰዎች ራሶች፣ የከንፈሮቻቸው ክፋት ይሸፍናቸው። 10የሚነድድ ፍም ይውደቅባቸው፤ ወደ እሳት ይጣሉ፤ ዳግመኛ እንዳይነሡ ወደ ረግረግ ጉድጓድ ይጣሉ። 11ሐሜተኛ በምድር ላይ አይጽና፤ ክፋት ዐመፀኛውን ሰው ድብደባ በድብደባ ያሳድደው።
12አባታችን ለተገፉት እንደሚፋረድ፣ ለችግረኞችም ፍትሕን እንደሚያስገኝ ዐውቃለሁ። 13በእውነት ጻድቃን ለስምህ ምስጋና ያቀርባሉ፤ ቅኖችም በፊትህ ይኖራሉ።
