ምድር ሁሉ ሆይ፤ ለአባታችን እልል በሉ

ለመዘምራን አለቃ፤ ዝማሬ፤ መዝሙር።

ምድር ሁሉ አብ ያደረገውን አንድ ነገር እንድትመለከት ተጠርታለች፤ ባሕሩን ወደ ደረቅ ምድር ለወጠው። ከዚያም ድምፁ ወደ ግል ምስክርነት ይጠብባል፤ ተፈተንን፣ እንደ ብርም ነጠርን፣ ሰዎች በራሳችን ላይ ጋለቡ፣ እርሱም ወደ ሰፊ በረከት አወጣን።

ምዕራፍ 66።

ምድር ሁሉ ሆይ፤ ለአባታችን በደስታ እልል በሉ! የስሙን ክብር ዘምሩ፤ ምስጋናውን ክብራማ አድርጉ። አባታችንን እንዲህ በሉት፤ “ሥራህ እንዴት የተፈራ ነው! በታላቅ ኀይልህ ጠላቶችህ በፊትህ ይንበረከካሉ። ምድር ሁሉ ትሰግድልሃለች፤ ያመሰግኑሃል፤ ለስምህም ይዘምራሉ።”

ኑና የአባታችንን ሥራ እዩ፤ ለሰው ልጆች ሁሉ በሚያደርገው ሥራ የተፈራ ነው። ባሕርን ወደ ደረቅ ምድር ለወጠ፤ ወንዙን በእግራቸው ተሻገሩ። በዚያም በእርሱ ደስ አለን። በኀይሉ ለዘላለም ይገዛል፤ ዐይኖቹም አሕዛብን ይጠባበቃሉ፤ ዐመፀኞች ራሳቸውን ከፍ ከፍ አያድርጉ።

ሕዝቦች ሁሉ ሆይ፤ አባታችንን ባርኩ፤ የምስጋናው ድምፅ ይሰማ፤ እርሱ በሕያዋን መካከል ሕይወታችንን ጠብቆአል፤ እግሮቻችንም እንዳይናወጡ አድርጎአል። አባታችን ሆይ፤ አንተ ፈትነኸናል፤ ብር እንደሚነጠር አንጥረኸናል። ወደ መረብ አገባኸን፤ በጀርባችንም ላይ ከባድ ሸክም ጫንህ። ሰዎች በራሳችን ላይ እንዲጋልቡ ፈቀድህ፤ በእሳትና በውሃ ውስጥ ዐለፍን፤ ነገር ግን ወደ ብዙ በረከት ስፍራ አወጣኸን። ^a

ከሚቃጠል መሥዋዕት ጋር ወደ ቤትህ እገባለሁ፤ ስእለቴንም ለአንተ እከፍላለሁ፤ ከንፈሮቼ የተናገሩትን፣ አፌም የተሳለውን ስእለት፣ በመከራ ውስጥ በነበርሁ ጊዜ። የሚቃጠል መሥዋዕት አቀርብልሃለሁ፤ የሰቡ እንስሳትን፣ ከሚቃጠሉ አውራ በጎች ጢስ ጋር፤ ኮርማዎችንና ፍየሎችን አቀርባለሁ።

አባታችንን የምትፈሩ ሁላችሁ ኑና ስሙ፤ ለነፍሴ ያደረገውንም እነግራችኋለሁ። በአፌ ወደ እርሱ ጮኽሁ፤ በምላሴም ላይ ከፍ ያለ ምስጋና ነበረ። ኀጢአትን በልቤ ውስጥ አስቀምጬ ቢሆን ኖሮ፣ ጌታ አባት ባልሰማኝ ነበር። ነገር ግን አባታችን በእርግጥ ሰምቶአል፤ የጸሎቴንም ድምፅ አዳመጠ። ጸሎቴን ያልተወ አባታችን ይባረክ፤ የኪዳን ፍቅሩንም ከእኔ ያላራቀ!