ምስጋና የሞላበት ዝምታ

ለመዘምራን አለቃ፤ የዳዊት መዝሙር፤ ዝማሬ።

ምስጋና በዝምታ ይጀምራል፤ በጫጫታ በሞሉ እርሻዎች ይጠናቀቃል። አብ ኃጢአትን ይሸፍናል፣ ከምድር ዳርቻም ጸሎትን ይሰማል፤ ከዚያም ዓመቱ ራሱ ዘውድ ይጫንበታል፦ ትልሞች ይረሰርሳሉ፣ ኮረብቶች ደስታን ይታጠቃሉ፣ መስኮችና ሸለቆዎች በአንድነት እልል ይላሉ።

ምዕራፍ 65።

አባታችን ሆይ፤ በጽዮን ምስጋና በዝምታ ይጠብቅሃል፤ ስእለታችንም ለአንተ ይፈጸማል።

ጸሎትን ትሰማለህ፤ ሰዎችም ሁሉ ወደ አንተ ይመጣሉ። ኀጢአት በወረረኝ ጊዜ፣ ዐመፃችንን አንተ አስተሰረይህ። ^a የመረጥከው፣ በአደባባዮችህ እንዲኖር የምታቀርበው ሰው ብፁዕ ነው። በቤትህ መልካም ነገር፣ በመቅደስህ ቅድስና እንጠግባለን።

የምታድነን አባታችን ሆይ፤ በጽድቅ በሚያስፈራ ሥራ ትመልስልናለህ፤ የምድር ዳርቻዎች ሁሉና የሩቅ ባሕሮች ተስፋ ነህ፤ በኀይሉ ተራሮችን ያጸና፣ ብርታትን የተጎናጸፈ፤ የባሕሮችን ጩኸት፣ የሞገዳቸውን ድምፅ፣ የአሕዛብንም ሁከት የሚያረጋጋ። በምድር ዳርቻ የሚኖሩ በድንቅ ሥራህ ይደነቃሉ፤ ጎህንና ምሽትን በደስታ እንዲዘምሩ ታደርጋለህ።

ምድርን ትጎበኛለህ፣ ታጠጣታለህም፤ እጅግም ታበለጽጋታለህ። የአባታችን ወንዝ ውኃ ሞልቶታል፤ ምድርን እንዲህ አዘጋጅተሃልና ለሰዎች እህላቸውን ታዘጋጃለህ። ትልሞችዋን ታጠጣለህ፣ እርከኖችዋንም ታስተካክላለህ፤ በዝናብ ታለሰልሳታለህ፣ በቀሏንም ትባርካለህ። ዓመቱን በበጎነትህ ታቀዳጃለህ፣ መንገዶችህም ጥጋብን ያንጠባጥባሉ። የምድረ በዳ መሰማሪያዎች ይጎርፋሉ፤ ኮረብቶችም ደስታን ይታጠቃሉ። ሜዳዎች በመንጋ ተጎናጽፈዋል፤ ሸለቆዎችም በእህል ተከድነዋል፤ በደስታ ይጮኻሉ፣ በአንድነትም ይዘምራሉ።