Pagkamatul-id sa Sulod sa Akong Panimalay
Usa ka salmo ni David.
Ang kaugalingong lagda sa pamatasan sa usa ka magmamando. Misaad siya nga dili magtutok sa mga butang nga walay pulos, pahilumon ang tinagong tigbutangbutang, mokuha lamang sa mga matinud-anon ug dili tugotan nga mopuyo sa iyang balay ang bakakon — ug matag buntag hawanan ang siyudad sa mga mamumuhat og daotan.
101 1Mag-awit ako mahitungod sa gugmang walay paglubad ug sa hustisya; kanimo, akong Amahan, magtugtog ako. 2Magmabinantayon ako sa pagsunod sa dalang walay ikasaway. Kanus-a ka man moanhi kanako? Magalakaw ako nga may matul-id nga kasingkasing sulod sa akong balay. 3Dili ako magbutang ug butang nga walay pulos atubangan sa akong mga mata. Gidumtan ko ang buhat sa mga mitalikod; dili kini motapot kanako. 4Ang baliko nga kasingkasing mobulag kanako; dili ako mahibalo sa bisan unsang daotan. 5Si bisan kinsa nga sa tago manlibak sa iyang silingan, siya akong pahilumon; ang tawo nga may mapahitas-ong mga mata ug mapagarbohong kasingkasing dili nako maantos. 6Ang akong mga mata anaa sa mga matinud-anon sa yuta, aron sila magpuyo uban kanako; ang nagalakaw sa dalang walay ikasaway mag-alagad kanako. 7Walay bisan kinsa nga nagabuhat ug limbong nga magpuyo sulod sa akong balay; walay bisan kinsa nga nagasultig bakak nga molungtad atubangan sa akong mga mata. 8Matag buntag akong pahilumon ang tanang daotan sa yuta, nga pagaputlon ang matag mamumuhat ug daotan gikan sa siyudad sa atong Amahan.
