یوحنا 14

14 ¹دلِ شما مضطرب نباشد. به پدر ما ایمان داشته باشید؛ به من نیز ایمان داشته باشید. ²در خانهٔ پدر من منزلگاه‌های بسیار است. اگر چنین نبود، آیا به شما می‌گفتم که می‌روم تا مکانی برای شما آماده کنم؟ ³و اگر بروم و مکانی برای شما آماده کنم، باز می‌آیم و شما را نزد خود می‌برم، تا جایی که من هستم، شما نیز باشید. ⁴و شما راهِ جایی را که می‌روم می‌دانید.

⁵توما به او گفت: «خداوندا، ما نمی‌دانیم تو به کجا می‌روی؛ پس چگونه می‌توانیم راه را بدانیم؟»

⁶عیسی به او گفت: «من راه و راستی و حیات هستم. هیچ‌کس جز به‌واسطهٔ من نزد پدر نمی‌آید.» ⁷اگر مرا می‌شناختید، پدر مرا نیز می‌شناختید. از اکنون او را می‌شناسید و او را دیده‌اید.

⁸فیلیپُس به او گفت: «خداوندا، پدر را به ما نشان بده، و همین برای ما کافی است.»

⁹عیسی گفت: «فیلیپُس، این‌همه مدت با شما بوده‌ام و مرا نمی‌شناسی؟ هر که مرا دیده است، پدر را دیده است. چگونه می‌گویی: ‹پدر را به ما نشان بده›؟» ¹⁰آیا ایمان نداری که من در پدر هستم و پدر در من است؟ سخنانی که به شما می‌گویم از خودم نیست؛ بلکه پدری که در من ساکن است، کارهای خود را انجام می‌دهد. ¹¹مرا باور کنید: من در پدر هستم و پدر در من است؛ وگرنه به‌خاطر خودِ آن کارها ایمان بیاورید. ¹²آمین، آمین، به شما می‌گویم، هر که به من ایمان آورد، کارهایی را که من می‌کنم او نیز خواهد کرد، و حتی کارهای بزرگ‌تر از اینها خواهد کرد، زیرا من نزد پدر می‌روم. ¹³و هر چه به نام من بخواهید، آن را انجام خواهم داد، تا پدر در پسر جلال یابد. ¹⁴اگر چیزی به نام من از من بخواهید، آن را انجام خواهم داد.

اگر مرا دوست دارید

¹⁵اگر مرا دوست دارید، احکام مرا نگاه خواهید داشت. ¹⁶و من از پدر خواهم خواست، و او مددگاری دیگر، یعنی روح‌القدس، به شما خواهد داد تا همیشه با شما باشد ^a a v16 عیسی این مددگار را در آیهٔ ۲۶ روح‌القدس می‌نامد — این ترجمه آن نام را پیش می‌آورد تا خوانندگان از همان نخستین وعده، روح را به نام بشناسند. ¹⁷یعنی روح راستی، که جهان نمی‌تواند او را بپذیرد، زیرا نه او را می‌بیند و نه او را می‌شناسد. اما شما او را می‌شناسید، زیرا با شما می‌ماند و در شما خواهد بود. ¹⁸شما را یتیم نخواهم گذاشت؛ نزد شما می‌آیم. ^b b v18 عیسی آمد تا یتیمان را به خانه بازآورد — این آیه دلِ آنچه را که او برایش آمد، بیان می‌کند. ¹⁹به‌زودی جهان دیگر مرا نخواهد دید، اما شما مرا خواهید دید. چون من زنده‌ام، شما نیز زنده خواهید بود. ²⁰در آن روز خواهید دانست که من در پدرِ خود هستم، و شما در من، و من در شما. ²¹هر که احکام مرا دارد و آنها را نگاه می‌دارد، همان است که مرا دوست دارد؛ و پدر من هر که را که مرا دوست بدارد، دوست خواهد داشت. من نیز او را دوست خواهم داشت و خود را بر او آشکار خواهم ساخت.

²²یهودا — نه یهودای اسخریوطی — پرسید: «خداوندا، چرا می‌خواهی خود را بر ما آشکار کنی و نه بر جهان؟»

²³عیسی پاسخ داد: «اگر کسی مرا دوست بدارد، کلام مرا نگاه خواهد داشت، و پدر من او را دوست خواهد داشت، و ما نزد او خواهیم آمد و مسکن خود را با او خواهیم ساخت.» ^c c v23 پدری که در آیهٔ ۲ در خانهٔ خود برای ما منزلگاه آماده می‌کند، در کسانی که عیسی را دوست دارند مسکن می‌گزیند — هر دو سوی این نزدیکی در یک باب. ²⁴هر که مرا دوست ندارد، سخنان مرا نگاه نمی‌دارد. و کلامی که می‌شنوید از آنِ من نیست، بلکه از آنِ پدری است که مرا فرستاده است.

²⁵این چیزها را در حالی که هنوز با شما هستم، به شما گفته‌ام. ²⁶اما آن مددگار، یعنی روح‌القدس، که پدر او را به نام من خواهد فرستاد، همه‌چیز را به شما خواهد آموخت و هر آنچه به شما گفتم به یاد شما خواهد آورد.

²⁷سلامتی برای شما می‌گذارم؛ سلامتیِ خود را به شما می‌بخشم. نه آن‌گونه که جهان می‌بخشد، من به شما می‌بخشم. دلِ شما مضطرب و ترسان نباشد. ²⁸شنیدید که به شما گفتم: ‹می‌روم و نزد شما باز می‌آیم.› اگر مرا دوست می‌داشتید، شاد می‌شدید، زیرا نزد پدر می‌روم؛ چراکه پدر از من بزرگ‌تر است. ^d d v28 عیسی در اینجا از جایگاه خود در فرستادگیِ پدر سخن می‌گوید — پسر که به مأموریت پدر تن می‌دهد — نه از هیچ سرشتِ فروتری. پدر و پسر یکی هستند (۱۰:۳۰)؛ پسر پدری را که او را فرستاده است، حرمت می‌نهد. ²⁹و اکنون، پیش از آنکه روی دهد، به شما گفتم، تا وقتی روی دهد ایمان بیاورید. ³⁰دیگر با شما زیاد سخن نخواهم گفت — زیرا حاکمِ این جهان می‌آید. او را بر من هیچ تسلطی نیست، ³¹اما من دقیقاً همان می‌کنم که پدر به من فرمان داده است، تا جهان بداند که من پدر را دوست دارم. برخیزید، از اینجا برویم.