یوحنا 16

16 ¹همهٔ این‌ها را به شما گفتم تا نلغزید. ²شما را از کنیسه‌ها بیرون خواهند راند؛ بلکه ساعتی می‌آید که هر که شما را بکشد، گمان کند که خدا را خدمت می‌کند. ³این کارها را خواهند کرد، زیرا نه پدر را شناخته‌اند و نه مرا. ⁴اما این را به شما گفتم تا چون ساعتشان فرا رسد، به یاد آورید که من به شما گفته بودم. این را از آغاز به شما نگفتم، زیرا با شما بودم.

⁵اما اکنون نزد فرستندهٔ خود می‌روم، و هیچ‌یک از شما از من نمی‌پرسد: ‹کجا می‌روی؟› ⁶بلکه چون این سخنان را به شما گفتم، دلتان از اندوه پر شده است. ⁷حقیقت را به شما می‌گویم: رفتن من به سود شماست. اگر نروم، آن مددکار، روح‌القدس، نزد شما نخواهد آمد. اما اگر بروم، او را نزد شما خواهم فرستاد. ⁸و چون او بیاید، جهان را در خصوص گناه و عدالت و داوری مجاب خواهد کرد: ⁹در خصوص گناه، از آن رو که به من ایمان نمی‌آورند؛ ¹⁰در خصوص عدالت، از آن رو که نزد پدرم می‌روم و دیگر مرا نخواهید دید؛ ¹¹در خصوص داوری، از آن رو که بر رئیس این جهان داوری شده است.

¹²بسیار چیزهای دیگر دارم که به شما بگویم، اما اکنون یارای تحمل آن‌ها را ندارید. ¹³اما چون او، روح راستی، بیاید، شما را به تمامی حقیقت راهنمایی خواهد کرد. او از خود سخن نخواهد گفت، بلکه هر چه بشنود خواهد گفت و از آنچه در راه است شما را آگاه خواهد ساخت. ¹⁴او مرا جلال خواهد داد، زیرا از آنچه از آنِ من است خواهد گرفت و به شما خواهد گفت. ¹⁵هر آنچه پدرم دارد از آنِ من است؛ از این رو گفتم که او از آنچه از آنِ من است می‌گیرد و به شما خواهد گفت.

¹⁶اندکی دیگر، دیگر مرا نخواهید دید؛ و باز اندکی بعد، مرا خواهید دید.

اندوه شما به شادی بدل خواهد شد

¹⁷پس برخی از شاگردانش به یکدیگر گفتند: «مقصودش چیست که می‌گوید: ‹اندک زمانی و مرا نخواهید دید، و باز اندک زمانی و مرا خواهید دید،› و ‹زیرا نزد پدر می‌روم›؟»

¹⁸پس پیوسته می‌گفتند: «این ‹اندک زمان› که می‌گوید چیست؟ نمی‌دانیم از چه سخن می‌گوید.»

¹⁹عیسی دانست که می‌خواهند از او بپرسند، پس به آنان گفت: «آیا از یکدیگر می‌پرسید که مقصودم از این گفته چه بود که ‹اندک زمانی و مرا نخواهید دید، و باز اندک زمانی و مرا خواهید دید›؟ ²⁰آمین، آمین، به شما می‌گویم: شما خواهید گریست و ماتم خواهید گرفت، اما جهان شادی خواهد کرد. شما اندوهگین خواهید شد، اما اندوهتان به شادی بدل خواهد شد. ²¹زنی که در حال زایمان است درد می‌کشد، زیرا ساعتش فرا رسیده است؛ اما چون فرزند را به دنیا آورد، آن رنج را از یاد می‌برد، از شادی اینکه انسانی به جهان آمده است. ²²پس شما نیز اکنون اندوه دارید، اما بار دیگر شما را خواهم دید و دلتان شاد خواهد شد، و هیچ‌کس شادی‌تان را از شما نخواهد گرفت.

²³در آن روز چیزی از من نخواهید پرسید. آمین، آمین، به شما می‌گویم: هر چه از پدرم به نام من بخواهید، به شما خواهد داد. ²⁴تا کنون چیزی به نام من نخواسته‌اید. بخواهید، و خواهید یافت، تا شادی شما کامل گردد.

²⁵این چیزها را با تمثیل به شما گفته‌ام. ساعتی می‌آید که دیگر با تمثیل سخن نخواهم گفت، بلکه آشکارا دربارهٔ پدرم با شما سخن خواهم گفت. ²⁶در آن روز به نام من خواهید خواست، و به شما نمی‌گویم که من از جانب شما از پدرم درخواست خواهم کرد؛ ²⁷زیرا خودِ پدر شما را دوست می‌دارد، چون شما مرا دوست داشته‌اید و ایمان آورده‌اید که من از نزد پدر ما آمده‌ام. ^a a v27 عیسی به شاگردان می‌گوید خودِ پدر ایشان را دوست می‌دارد — نه از دور، نه از طریق عیسی همچون واسطه‌ای بی‌میل. محبت ایشان به عیسی و ایمانشان به آمدن او از نزد پدر، ایشان را در کانون محبت خودِ پدر جای داده است. ²⁸من از نزد پدرم آمدم و به جهان وارد شدم؛ باز جهان را ترک می‌کنم و نزد پدرم می‌روم.

²⁹شاگردانش گفتند: «اکنون آشکارا سخن می‌گویی و دیگر هیچ تمثیلی به کار نمی‌بری! ³⁰اکنون می‌دانیم که تو از همه چیز آگاهی و نیازی نداری کسی از تو چیزی بپرسد؛ از این رو ایمان داریم که تو از نزد پدر ما آمده‌ای.»

³¹عیسی پاسخ داد: «آیا اکنون ایمان دارید؟ ³²اینک ساعتی می‌آید — و رسیده است — که پراکنده خواهید شد، هر یک به خانهٔ خویش، و مرا تنها خواهید گذاشت. با این حال من تنها نیستم، زیرا پدرم با من است. ³³این را به شما گفتم تا در من آرامش داشته باشید. در جهان با سختی روبه‌رو خواهید شد، اما دل قوی دارید — من بر جهان پیروز شده‌ام.»