یوحنا 21

21 ¹پس از آن، عیسی بار دیگر خود را در کنار دریای طبریه به شاگردان ظاهر ساخت؛ و بدین‌گونه خویشتن را نمایان کرد. ²شمعون پطرس، توما معروف به توأم، نتنائیل که از قانای جلیل بود، پسران زبدی و دو شاگرد دیگر با هم بودند. ³شمعون پطرس به آنان گفت: «من به صید ماهی می‌روم.» گفتند: «ما نیز با تو می‌آییم.» پس بیرون رفتند و سوار قایق شدند، اما آن شب چیزی صید نکردند.

⁴سپیده‌دم، عیسی در ساحل ایستاد، اما شاگردان درنیافتند که او عیساست.

⁵عیسی به آنان گفت: «فرزندان، آیا ماهی‌ای دارید؟» به او پاسخ دادند: «خیر.»

⁶به آنان گفت: «تور را به سمت راست قایق بیندازید، ماهی خواهید یافت.» پس تور را انداختند و از کثرت ماهی دیگر نتوانستند آن را بالا بکشند.

⁷آن شاگردی که عیسی او را دوست می‌داشت به پطرس گفت: «این خداوند است!» شمعون پطرس چون شنید که خداوند است، جامه‌اش را که برای کار درآورده بود به خود پیچید و خویشتن را به دریا افکند. ⁸شاگردان دیگر با قایق آمدند و تور پر از ماهی را می‌کشیدند، زیرا از ساحل چندان دور نبودند و تنها حدود صد متر فاصله داشتند. ⁹چون به خشکی رسیدند، آتشی از زغال دیدند که ماهی بر آن نهاده شده بود، و نان نیز آنجا بود.

¹⁰عیسی به آنان گفت: «از ماهی‌هایی که هم‌اکنون صید کردید، مقداری بیاورید.»

¹¹پس شمعون پطرس سوار شد و تور را که پر از صد و پنجاه و سه ماهی بزرگ بود به خشکی کشید؛ و با اینکه چنین بسیار بودند، تور پاره نشد.

¹²عیسی به آنان گفت: «بیایید و صبحانه بخورید.» هیچ‌یک از شاگردان جرأت نکرد از او بپرسد: «تو کیستی؟» زیرا می‌دانستند که او خداوند است.

¹³عیسی آمد، نان را برگرفت و به آنان داد، و ماهی را نیز همچنین. ¹⁴این اکنون سومین باری بود که عیسی پس از رستاخیز از مردگان، خود را بر شاگردان آشکار می‌ساخت.

¹⁵چون صبحانه خوردند، عیسی از شمعون پطرس پرسید: «ای شمعون، پسر یوحنا، آیا مرا با تمامِ دل دوست می‌داری، بیش از اینان؟» پاسخ داد: «آری، خداوندا، تو می‌دانی که تو را چون دوست دوست می‌دارم.» عیسی به او گفت: «بره‌های مرا خوراک ده.»

¹⁶بار دوم عیسی پرسید: «ای شمعون، پسر یوحنا، آیا مرا با تمامِ دل دوست می‌داری؟» پاسخ داد: «آری، خداوندا، تو می‌دانی که تو را چون دوست دوست می‌دارم.» عیسی گفت: «از گوسفندان من مراقبت کن.»

¹⁷بار سوم عیسی به او گفت: «ای شمعون، پسر یوحنا، آیا مرا چون دوست دوست می‌داری؟» پطرس آزرده شد که بار سوم از او پرسید: «آیا مرا چون دوست دوست می‌داری؟» و گفت: «خداوندا، تو از همه چیز آگاهی؛ تو می‌دانی که تو را چون دوست دوست می‌دارم.» عیسی به او گفت: «گوسفندان مرا خوراک ده.»

¹⁸«آمین، آمین، به تو می‌گویم: آنگاه که جوان بودی، کمر خود می‌بستی و به هر جا که می‌خواستی می‌رفتی؛ اما چون پیر شوی، دستهای خود را دراز خواهی کرد و دیگری تو را خواهد پوشانید و به جایی که نمی‌خواهی خواهد برد.» ¹⁹عیسی این را گفت تا نشان دهد که پطرس با چه‌گونه مرگی پدر ما را جلال خواهد داد. سپس به او گفت: «از من پیروی کن.»

²⁰پطرس روی برگرداند و آن شاگردی را که عیسی دوستش می‌داشت، در پی دید — همان که هنگام شام بر سینهٔ عیسی تکیه زده و پرسیده بود: «خداوندا، کیست آن که تو را تسلیم دشمن خواهد کرد؟» ²¹پطرس چون او را دید، به عیسی گفت: «خداوندا، این مرد چه خواهد شد؟»

²²عیسی به او گفت: «اگر بخواهم که او تا زمان آمدنم بماند، تو را چه؟ تو از من پیروی کن.» ²³پس این سخن در میان برادران و خواهران پیچید که آن شاگرد نخواهد مرد. اما عیسی به او نگفت که نخواهد مرد، بلکه گفت: «اگر بخواهم که او تا زمان آمدنم بماند، تو را چه؟»

²⁴این همان شاگردی است که بر این چیزها شهادت می‌دهد و آنها را نوشت؛ و می‌دانیم که شهادت او راست است. ²⁵عیسی کارهای بسیار دیگری نیز کرد. اگر هر یک از آنها نوشته می‌شد، گمان نمی‌کنم که جهان خود گنجایش کتابهایی را که نوشته می‌شد، داشته باشد.