مزامیر 112

112 ¹هَلِلویاه! خوشا به حال کسی که از پدر ما می‌ترسد و از فرمان‌های او بسیار لذت می‌برد. ²نسل او در زمین نیرومند خواهد بود؛ نسلِ راستان برکت خواهد یافت. ³ثروت و توانگری در خانهٔ اوست، و عدالتش تا ابد پایدار می‌ماند. ⁴برای راستان، نور در تاریکی می‌دمد؛ او فیض‌بخش، پرشفقت و عادل است. ⁵کارِ کسی که سخاوتمندانه رفتار می‌کند و قرض می‌دهد نیکو پیش می‌رود، کسی که امور خود را با انصاف اداره می‌کند. ⁶به‌یقین او هرگز جنبانده نخواهد شد؛ عادل تا ابد به یاد آورده خواهد شد. ⁷او از خبر بد نمی‌ترسد؛ دلش استوار است و بر پدر ما توکل دارد. ⁸دلش پابرجاست؛ او نخواهد ترسید، تا آنکه پیروزمندانه بر دشمنانش بنگرد. ⁹او سخاوتمندانه بخشیده و به فقیران داده است؛ عدالتش تا ابد پایدار می‌ماند؛ او با عزّت سرافراز می‌گردد. ^a a v9 پولس این آیه را نقل می‌کند تا بخشندگیِ شادمانه و گشاده‌دستانه‌ای را که پدر ما برکت می‌دهد توصیف کند — دوم قرنتیان ۹:۹. ¹⁰شریر این را می‌بیند و خشمگین می‌شود؛ دندان‌های خود را به هم می‌فشارد و می‌گدازد؛ آرزوی شریران بر باد خواهد رفت.